Op 100 meter van het station te Kesteren aan de stationsstraat 34a komt het eerste Peerhoes van Nederland. ‘t Peerhoes is een thuis voor hoogbegaafden van alle leeftijden. Voor inspiratie en gezelligheid! ‘t Peerhoes is te volgen onder de naam “peerhoes” op Twitter, LinkedIn en Facebook. Aan de website www.peerhoes.nl wordt nog gewerkt. Via de contact-pagina daar kunt u ons bereiken.
Bent u hoogbegaafd? Kom dan naar ‘t Peerhoes en geniet alvast van de aangename tijden die ons wachten met de start van ‘t Peerhoes! En neem gerust andere hoogbegaafden mee. Heeft u interesse om hoogbegaafden te ontmoeten? Dan bent u ook welkom.
Vrijdag 6 juli is er weer een kijk- en informatiedag van 12 tot 19 uur in ‘t Peerhoes, Stationsstraat 34a te Kesteren. Iedereen is welkom.

Ik heb net de sleutel gekregen van een 1000 m² plus gebouw. In Kesteren, bij Rheenen, de A15 en het station komt het eerste Peerhoes. Een plek voor hoogbegaafden, voor inspiratie en gezelligheid, waar je thuis kunt komen. Waar je kunt eten, drinken en slapen. En waar je iets kunt opsteken en/of iets kunt doorgeven.
Van de week moet er een nieuwe website komen om ook een reactie te kunnen geven en wat van de plannen te lezen. Zaterdag is er een eerste mogelijkheid om het gebouw te bekijken en als je een goede stoel of tafel over hebt kun je die meteen meenemen. Ook jouw ideeën zijn welkom. En kinderen zijn welkom.
Zaterdag 30 juni is de eerste mogelijkheid om het gebouw zelf te bekijken. Van 10 tot 10 uur is iedereen welkom in ‘t Peerhoes, Stationsstraat 34 te Kesteren.
Ben je verdwaald? Bel me dan even op 06-51645159
Tot zaterdag!

Een vraag die vaak gesteld wordt en waar weinigen een antwoord op hebben. Om aan alle verwarring een eind te maken, ik ga voor de hoofdprijs, heb ik een overzichtje gemaakt met allerlei getalletjes, wat mooie grafieken zodat in het vervolg iedereen weet dat er 333.116 hoogbegaafden zijn in Nederland. Zoals altijd iets meer vrouwen: 168.246 als mannen: 164.870. Ijkpunt is 1-11-2011, cijfers zijn van het CBS.

Weer een onderdeel van de promotiebus klaar voor gebruik:

aantal hoogbegaafden in Nederland

Stel je eens voor, politici die uitgaan van liefdevolle, betrokken ouders en daar regels voor maken. Regels die ouders en kinderen ondersteunen in de opvoeding en ontwikkeling tot zelfbewuste burgers van dit land. Volwassenen die een waardevolle bijdrage leveren aan de toekomst van Nederland. Stel je eens een land voor waar iedereen mag zijn wie die is en daarvoor ook de ondersteuning krijgt van de overheid, onderwijs en jeugdhulp. Dat daar de vele goede ouders niet hoeven te lijden onder die ene ouder die mispeutert. Een land waar je niet je gelijk krijgt met stemverheffing maar met begrip en inlevingsvermogen. Een land dat je ondersteunt in wie je bent.

In zo een land leven we niet. Goede ouders zijn of meegaand in onderwijs en hulpverlening of onzeker en dan moet de overheid wel ‘helpen’ of ze misbruiken hun kroost voor eigen gerief. Als ouders of kinderen opstaan tegen de regels zijn het geen goede ouders. Logisch voor de beleidsmakers en makkelijk. Wij doen het goed dus …. Vanuit die gedachte wordt nagedacht over nieuwe regelgeving en over toepassing van bestaande regels. Wat zij bedenken is goed voor ouders en kinderen want dat is hun intentie en doel. Als iemand het daar niet mee eens is dan klopt er bij die ouders of kinderen iets niet. Onderwijs is per definitie goed zoals ook de hulpverlening alleen maar goed doet. Een wereldbeeld van regenten en betweters waar ik grote moeite mee heb. Ik vraag me af hoelang dit zo kan duren want de bevolking, dus ook de ouders raken steeds beter opgeleid en zouden steeds meer moeten inzien dat één bepaalde aanpak nooit kan zorgen voor de oplossing van ieder gezin.

Aanleiding voor deze blog is het voorstel van de minister van onderwijs voor een nieuwe leerplichtwet waarin thuisonderwijs geregeld moet worden. Dit voorstel heb ik deels gelezen omdat ik niet meer kramp wil in mijn voeten vanwege het tenenkrommend beeld dat er uit komt hoe de minister ouders en kinderen ziet. En hoe ze niet in staat is om ruimte te geven aan individuen om hun leven zelf vorm te geven. Voor mij volstrekt helder waarom er dus zoveel duizenden jongeren zonder diploma van school komen, zoveel ouders met stemverheffing of meer het onderwijs of de hulpverlening benaderen. Een kat in het nauw maakt rare sprongen.

Ook deze minster is niet de persoon om Nederland te verbeteren. Zij volgt het oude adagium van Cats, kinderen mag je zien maar niet horen. Het oerhollandse aanpassen aan de meerderheid of anders weg wezen of stil blijven want anders krijg je problemen. Nederland is geen plek voor individuen of persoonlijk geluk tenzij je bij een grote meerderheid behoort die zo’n maatschappij als een stel oude schoenen aanpast. De rest mag wieberen.

Maar ik begon zo mooi, stel je eens voor… Stel je eens voor dat je kind het op school niet uithoudt. Dat je ziet en meevoelt dat je kind onder school lijdt. En dat je dan in een land leeft waarin je het onderwijs voor even of voor lang zelf mag organiseren. Dat je via regelgeving je kind kan duidelijk maken dat school en een educatie niet hetzelfde is. Dat hij of zij ook zonder school zich kan en mag ontwikkelen. En dat er dan steun is voor dit dankbare werk.

Ingaan op die brief van de minster kan ik niet. Zo veel domheid kan ik niet aan. Wat ik wel kan is een goed alternatief aanbieden. Sperling heeft dit ook gedaan evenals vele anderen. De meesten komen met het Vlaamse model. Een jaarlijkse berichtgeving van thuisonderwijs, risicogestuurde controle door de onderwijsinspectie en alles is goed onder controle. Dat laat de praktijk in Vlaanderen ook zien. Geen rare uitwassen en veel tevreden ouders die als het nodig is zelf de handen kunnen laten wapperen en zo hun kind(eren) kunnen helpen in moeilijke tijden.

Als ik het mocht zeggen… Stel je eens een land voor met vele echt diverse schoolvormen. Groot en klein, 1 school voor de gehele opleiding, specifiekere scholen voor de basis, voor een vakopleiding, voor meer theorie. Allemaal scholen in de menselijke maat. Niet groot en fabrieksmatig maar kleinschalig en betrokken. Waar we elkaar nog kennen en waarderen om wie we zijn. En dat ouders te allen tijde de mogelijkheid hebben om met thuisonderwijs te beginnen danwel te stoppen. En dat we als samenleving dankbaar zijn voor deze ouders die zich zo inzetten voor hun kind(eren) en hun helpen door ze te laten bijstaan, indien gewenst door het onderwijs, dat deze prachtige ouders toegang krijgen tot leerboeken en examens. Dat deze geweldige ouders op handen gedragen worden omdat juist zij een erg belangrijke bijdrage leveren aan Nederland. Dat men beseft dat uitzonderingen in de samenleving juist de kers op de taart zijn en dat juist zij de wereld kunnen verbeteren door nieuwe inzichten maar ook door technische vooruitgang. Deze mensen hebben we nodig zoals we ook de loodgieter en timmerman nodig hebben!

Zoals John al zong, al het goede begint met een droom. Laten we eens dromen over goed geregeld thuisonderwijs. En als we wakker worden die droom in de praktijk zetten. Dan wordt Nederland een stukje mooier, een stukje beschaafder, een beter land om in te wonen.

20.244 stappen van Tilburg naar Belgie. Het eind is bereikt.
1 september was de laatste dag van de voettocht. Het begon vanmorgen met een lekker ontbijt en aardige mensen die nog meer wilden weten wat een hoogbegaafd kind kan overkomen in het huidige onderwijs. Na mijn verhaal was hen wel duidelijk dat hier wat meer gedaan moest worden dan wat extra werk en een leuk plus-klasje. 
Na veel succeswensen ging ik mijn laatste dag tegemoet. Na een koffie vroeg ik de gemeente van Tilburg om aandacht maar daar is het zeer formeel geregeld. Geen afspraak, geen gesprekje. Dus was het de enige mogelijkheid om de flyer per interne post binnen B&W te krijgen. Je moet wel eens wat..
Omdat ik in Goirle meldde dat zij het laatste gemeentehuis waren op mijn tocht en omdat een wethouder vervroegd terug was kreeg ik de mogelijkheid tot een gesprek. Vanwege alle oefeningen kwam mijn verhaal er ondanks mijn vermoeidheid bijna perfect uit. Het was hem duidelijk dat er wel iets serieus aan gedaan moet worden en dat mijn aanpak kansen had. Omdat hij Welzijn onder zich had was hij geinteresseerd in het GGZ. Het verbaasde hem wel dat GGZ weinig tot geen rekening hield met hoogbegaafdheid. Nadat ik mijn verhaal uitgebreid had verteld was de tijd om. Hij neemt de informatie mee en wellicht komt er wat uit.
Onderweg naar de grens belde Tilburg-dichtbij nog op. Een internetkrant die nog even aandacht wilde besteden aan mijn voettocht. Ik heb haar vele vragen beantwoord en het resultaat zal straks wel te lezen zijn op hun site.
Op de grens aangekomen viel alle verbinding weg en was ik onbereikbaar. Hoezo, Europa?? Maar goed, dan maar wat doorlopen, Unpack&Track uitgezet en gewacht op mijn vervoer, ik was wat vroeg. Gelukkig belde mijn moeder me nog even om me te feliciteren.
Morgen is het uitrusten en bijslapen en daarna ga ik een eindverslagje maken als afsluiting van de inspanning. Later zal ik kijken wat er verder gedaan kan worden, alle mogelijkheden blijven open. 
Bedankt voor alle gelukwensen via Twitter of mail. Het was mij een genoegen om te doen.

19.427 stappen om van Loon op Zand naar Tilburg te komen is teveel. Dat klopt want ik heb er veel ook alleen in Tilburg gestapt.
31 augustus werd ik wat later wakker in het nieuwe B&B van Loon op Zand. Mensen uit Castricum hebben er drie huizen gekocht en maken daar nu iets moois van. Wel jammer dat de bouwvakkers net bezig gingen met stalen balken. Dat geeft veel lawaai waar niet tegenaan te snurken viel..
Na een lekker ontbijt en de beste wensen ging ik wat rondkijken in Loon en dergelijke. Ik moest wachten op Diana met wie ik een erg leuk gesprek heb gehad. Ze heeft me nog gesponsord met een lunch die gelukkig voor haar bestond uit twee koffie. Ik had laat ontbeten..  Maar het was een fijn gesprek, open en verhelderend. Aan het eind kwam John er aan want die zou meelopen naar Tilburg. Hij was met de fiets en dat loopt soms wat lastig maar dat hinderde ons niet om een goed gesprek te hebben. We hebben elkaar eerst wat gezocht en uiteindelijk gevonden wat erg prettig was. Na een biertje op een terras in Tilburg ging hij weer naar huis en ik zocht mijn slaapplaats op die eigenlijk daar was waar we eerder langs zijn gelopen. Irritant om terug te lopen dus een andere route gevolgd met navenant een andere beleving daarbij. 
Bij mijn slaapadres bleek mijn gastechtpaar zeer geinteresseerd te zijn in het onderwerp en wilden van alles en nog wat weten. Het moeilijkste was toch dat hoogbegaafde kinderen zo snel zijn dat ze het zich nauwelijks kon voorstellen. En niet alleen lezen maar de rest is net zo ver… We hebben leuk gepraat en lang en nu moet ik nodig slapen. 
Morgen naar de gemeente in Tilburg en Goirle en als er verder niets gebeurd loop ik rond 3:30 uur de grens over naar huis. Ik vind het nog wel jammer dat in Tilburg de pers niet geinteresseerd is want nu missen ze een goed artikel en ze doen een aantal lezers (10-15%) zwaar tekort door ze deze informatie achter te houden. Maar het is ook daarmee een deelbevestiging van mijn analyse van het gehele probleem met hoogbegaafdheid.
De persoon die mij SMS-te om mij onder een brug te laten slapen heeft zich nog niet gemeld. Toch zou ik dat graag willen want hij of zij is mij nog 20 euro schuldig en ik wil hem of haar bedanken voor de medewerking aan mijn kennismaking met Patrick en Jacqueline! Die was ik anders niet tegen gekomen. Dus bedankt en maak even die 20 euro even over op 75.64.62.045 tnv W. Wind… En wie me nog meer wil sponsoren, graag want er waren veel te weinig sponsoren voor dit project.

18.463 stappen van Waalwijk naar Loon op Zand. Een mooie route over de of meer door de duinen en heide-gedoe.
30 augustus werd ik wakker bij een aternatieve geneesheer die zich ook buiten de maatschappij voelde staan. Nu hebben we alleen dat als gemeenschappelijk kenmerk maar we herkenden elkaar wel daarin. 
Na een goed ontbijt wat haastig verliep, ze moesten aan het werk vergat ik bijna te betalen. Mij viel het niet zo op maar hem wel…
Na wat gedoe zat ik met Inge op een terrasje in Waalwijk te babbelen. Ze had de website ontdekt toen ik al lang verder was dan haar woonplaats en nu moesten we toch maar eens praten wat ik een goed idee vond. Allerlei zaken zijn de revue gepasseerd en het was een prettig maar ook indringend gesprek. Alleen leuk babbelen is niet aan mij besteed noch het verdoezelen van iets. En zij wilde het weten maar ook haar ideeen vertellen. Interessant allemaal! Wat me opviel is dat ze het alleen over slimme leerlingen had terwijl ze meestal bedoelde intelligente. En dat is bij hoog- danwel laagbegaafden een erg groot verschil, wat ik vergeten ben te vertellen. Intelligent ben je altijd maar slim of dom doe je. Dus een hoogbegaafd mens kan een domme vraag stellen om het verkregen beeld compleet te maken en die kan slim doen als ze iets helemaal in de vingers heeft. Een laagbegaafde kan zeer slim doen maar blijft laag-intelligent. Ik stel dus voor om het alleen maar over intelligente kinderen te hebben en dat dom/slim alleen te gebruiken bij gedrag. Dat is wel zo helder, ook voor het kind. 
En wat me opviel in het gesprek was dat ik twee beelden die tegengesteld waren in 1 keer in mijn hoofd kon hebben. Het beeld vanuit onderwijs naar een enkel kind en het beeld van de ouder naar hoe zij veronderstellen dat het onderwijs zou moeten en kunnen kijken naar een kind. Erg bijzonder dat dit zomaar lukte en klopte zonder schakelen.
Het was dus een interessant gesprek met Inge die nu bezig is om kinderen te gaan begeleiden op het VO. Ze is leerkracht geweest en ze bleek goed te kunnen luisteren naar kinderen met problemen. Maar ja, ze is dan ook erg hoogbegaafd.. Die gaat nog goed werk doen!
Aan alle goede dingen komt een eind en ik mocht weer gaan wandelen naar dit keer Loon op Zand. Een mooie route door oa heidevelden en veel bos. Het plaatsje even bekeken en ‘s avonds lekker chinees gegeten met Marlies, mijn vrouw. 
Morgen naar Tilburg waar ik voor het laatst slaap in dit project. Maar eerst heb ik een gesprek met Diana en daar zie ik naar uit. Ik ken haar al wat langer en ik ben benieuwd hoe dat zal gaan. 1 september is de laatste dag dat ik gratis coach-gesprekken doe. Wil je met me praten dan is nu het laatste moment daarvoor aangebroken.

22.024 stappen gezet van Kaatsheuvel naar Waalwijk. Het zat niet in de afstand maar in het rondlopen in Waalwijk.
29 augustus was een rustige dag. Na een rustig ontbijt waar we niet veel meer gepraat hebben, ze had waarschijnlijk al meer dan genoeg gehoord, mocht ik vroeg weg, op weg naar Waalwijk. En in Waalwijk had de gemeente, zelfs de directeur die feitelijk in charge was geen tijd voor mij. Wel jammer dat ze dat gemist hebben. In de avond kwam Johan nog even langs voor een biljartje te leggen. Dat ging voor mij goed.. En het was weer gezellig met hem. De zaken die ik samen met hem doe gaan goed tot zeer goed dus dat is mooi om te horen. Ik blijf vaker weg..:)
In de tussentijd heb ik nog een verslag gemaakt van het gesprek met Rola Hulsbergen. Dat werd ook wel tijd want het gesprek was al op de 13e geweest..
Voor tienen moest ik binnen zijn wat ook lukte en morgen krijg ik bezoek van Inge. Als het goed is want die afspraak is vloeibaar gebleken. Nu heb ik alle hoop dat het in centrum Waalwijk goed komt.

22.958 stappen van Oosterhout naar Kaatsheuvel gezet.
28 augustus werd ik wakker in de voormalige archiefkast van het voormalige bankgebouw waar Patrick en de zijnen wonen. Je krijgt daar aparte geluiden te horen door al dat beton.
Te kort geslapen en na een lekker en gezellig ontbijt met de hele familie ben ik teruggebracht naar Oosterhout door Patrick en de kinderen. Daar hebben we de HIKS opgezocht, voor hen ook nieuw en na een koffie en wat kennismaken zijn we vertrokken naar hun tweede locatie waar nu weer problemen mee zijn. Daar stonden al wat ouders en kinderen op ons te wachten en na wat handen schudden was het tijd om naar Kaatsheuvel te lopen. Helaas kwamen we al snel op een weg zonder fietspad uit en om met een groep met kinderen op de weg te gaan lopen gaat niet werken dus werden de ophaalauto’s ingeroepen. Na een toch leuke wandeling en wat praten namen we weer afscheid van elkaar. HIKS is goed bezig in moeilijke omstandigheden en ik hoop dat ze gauw wat vaste grond krijgen onder hun bestaan.
Met de oprichtster van HIKS ben ik nog verder gelopen richting haar huis en wat langer doorgepraat over hoogbegaafdheid en oplossingen daarvoor. Na een gesponsorde koffie namen we afscheid en ik wens haar succes met alle plannen.
Alleen verder lopend en gelukkig weer mijn eigen tempo bepalend ging ik richting Kaatsheuvel, best een eind lopen langs weilanden en maisvelden. Ik moest wat lang wachten op mijn gastvrouw in de avond en toen ik te koud was heeft mijn vrouw een ander gebeld en die was bereid op zeer korte termijn een bed op te maken. Bij de koffie kwam het gesprek zomaar op hoogbegaafdheid en zij was erg geinteresseerd vanwege haar kleindochter. En wat ze vertelde heb ik vele malen gehoord en dat was erg veel informatie in 1 keer voor haar, al is intelligentie erfelijk voor meer dan 80%. Toch bijzonder dat ik zoveel tref die iets hebben met hoogbegaafdheid als je rekent dat de doelgroep maar 2% is. Niet bij de vrienden op de fiets, dus.
Het is wel de eerste keer van de 70 of 80 adressen die ik nu gehad heb dat de gastvrouw niet thuis is of komt. Op zich valt dat mee maar het is niet leuk!
Morgen naar Waalwijk maar eerst een ontmoeting met Inge, denk ik. We gaan het afwachten.

28.322 stappen van Breda naar Oosterhout en Dongen Vaart waar ik plots een slaapplaats had.
27 augustus werd ik wakker in Breda en na een goed ontbijt en het goede advies niet zo bescheiden te zijn ging ik op weg naar Oosterhout. Daar zou ik Patrick ontmoeten die me naar zijn huis zou begeleiden. Maar eerst kreeg ik bezoek van Johan, mijn compagnon en vriend. Leuk gepraat en ook wat zakelijke dingen doorgesproken zodat alles weer op rolletjes loopt, hebben we gewacht op de man met de gele jas. Hij zocht de man met de witte hoed en die was net even naar het toilet toe dus hij liep wat te zoeken. Uiteindelijk zagen we elkaar en stelden we ons voor. Dat is altijd een bijzonder moment. Een leuke man met veel humor maar ook serieusheid die ik wel kan waarderen. Na afscheid van Johan zijn we vertrokken naar Vaart waar hij woont. Onderweg veel gepraat en dat was hoop ik verhelderend want ik liep op mijn praatstoel. Hij heeft ook het nodige gezegd en zo leerden we elkaar al snel kennen.
Bij zijn huis aangekomen ontmoette ik zijn vrouw Angelique en zijn kinderen Sydney en Pascal van 11 en 8 jaar. Leuke kinderen, Sydney heeft een mooie armband gemaakt van blauw en rood en Pascal heeft me ‘s morgens kunnen laten schrikken onderaan de trap. Dat lukt niet veel mensen..:)
In de avond belde mijn gastvrouw in Oosterhout op waar ik bleef. Toen besefte ik dat het SMS-je met de afmelding niet van haar afkomstig is maar van iemand anders. Die heeft het mooi omschreven want ik stonk er met open ogen in. Nu moet ik betalen aan die gastvrouw want die zat te wachten op mij. en ik zit me af te vragen van wie dat textberichtje afkomstig is. Ik heb het telefoonnummer: 06-53331… maar wil nog niet bellen. Wordt vervolgd dus  
We hebben aan tafel en in de avond veel gepraat en veel gelachen. Misschien wel teveel gelachen omdat het leven is zoals het is. Ik vind het erg aardige mensen met het hart op de tong en ik heb genoten van hun gastvrijheid. Ik was toch voor hen de grote onbekende die Patrick nog maar een paar dagen volgde op het internet. We hebben lekker bij de vuurkorf gepraat en daardoor kwam ik wel erg laat op bed. Nou ja, na 1/9 slaap ik wel weer bij. Patrick, Angelique en de kinderen, hartelijk dank voor jullie spontane aanbod om mij te helpen met een slaapplek, eten drinken en ontbijt. En natuurlijk het leuke gezelschap!
Morgen rond tien uur moet ik weer in Oosterhout zijn voor de HIKS kinderen en ouders want die lopen een stuk mee naar Kaatsheuvel.

12.791 stappen in Breda, een mooie stad waar ik wel eens wil wonen. Maar dan wel in het centrum want die is erg gezellig.
26 augustus heb ik lekker uitgeslapen omdat mijn gastvrouw dat geen enkel probleem vond. Geen dwingend ontbijt om 8:30 uur en dat is voor een keer heel lekker.
We hebben nog wat gepraat en ze had nog wat getelefoneerd met haar Mensale vrienden maar die hadden helaas geen tijd voor een gesprekje op zulk een korte termijn. Tja, lopen is erg dwingend want als ik niet doorloop mis ik mijn volgende bed en dan onder een brug te slapen, dat is niet mijn stijl. 
Vandaag heb ik dus wat door Breda gelopen, ik stond hier niet in de krant, denk ik en was niet in de stemming voor de gemeente te krijgen. Dus toen maar getwitterd want dan leest iedereen het. Nou, mooi niet want B&W regeerde helemaal niet op mijn tweet.
Tegen de avond kwam Marlies nog even langs voor wat Grieks en schone spullen en zo. Het is nu dichtbij huis dan kan het makkelijker. Het was weer gezellig, natuurlijk.
Morgen ga ik naar Oosterhout waar ik Johan zie, Inge van vandaag bleek verzet naar de dinsdag en dan loop ik wellicht nog naar mijn slaapplaats in Dongen Vaart. Patrick bood dit aan omdat een vrienden op de fiets adres vandaag meldde dat het niet door kon gaan. Hij en zijn vrouw hebben twee hoogbegaafde kinderen en wilden me gelukkig uit de brand helpen. Geweldig, toch?

20.414 stappen van Etten-Leur naar Breda, samen met Dimitri gelopen.
24 augustus werd ik wakker in Etten-Leur in een tuinhuis waar ik met wat moeite heb geslapen. Het was druk in mijn hoofd, dat  bepaald niet moe was, en mijn lichaam had meer energie dan ik had gedacht. Maar goed, de nacht verdwijnt vanzelf en ik ging aan het ontbijt. Mijn gastvrouw, die meldde dat ik in de BN De Stem regio Etten-Leur stond, kwam me al wat bekend voor maar ik wist niet wat of hoe. Na wat gepraat te hebben over mijn voettocht en de zaken waar zij mee zat liet ze een foto zien van de kinderen en eentje kwam me bekend voor maar nog steeds geen idee. En toen stond Geert opeens voor mijn neus. Die kende ik van de Dag v.d . Hoogbegaafdheid waar hij wat over geschreven had en het bleek dat hij de zoon van mijn gastvrouw was. Even kort bijgepraat, hij is geen prater soms en na een leuk afscheid ging ik op weg naar het station. Ik moest nog wel even mijn boekje signeren voor hem.
Dimitri had gebeld dat hij wilde meelopen naar Breda en ik wachtte hem op bij de trein. Onderweg hadden we diepgaande gesprekken maar ook lol met z’n beiden. Een aardige man die zijn weg wel zal vinden want het is geen opgever. Bij het station in Breda namen we weer afscheid en ging ik zoeken naar eten en zo. 
Na een tweet kwam de broer van Annemiek die ik van jaren her al ken me opzoeken met zijn vrouw. We hebben lekker gebabbeld samen en een pilsje of wat gedronken. Dat was erg leuk en na een fijn afscheid ging ik op zoek naar mijn slaapplaats. 
Mijn gastvrouw voor twee nachten Breda bleek een aantal hoogbegaafde vrienden te hebben die ook lid zijn van Mensa. Ze was dan ook aangenaam verrast door mijn project en vond dat ik veel succes moest hebben.
Morgen ga ik een keer naar het gemeentehuis en heb ik een ontmoeting met Inge. Ik ben benieuwd wat dat allemaal wordt. Wellicht sta ik dan ook in de krant van Breda.

30.592 stappen gezet want in de krant komen levert stappen op..
24 augustus werd ik wakker in Roosendaal, een half uur voor de wekker. Dat is lastig want nog even slapen en dan wakker worden van de wekker is onmenselijk voor mij. Wakker blijven is eigenlijk ook geen optie. Een irritante situatie die je het beste maar overslaat en begint aan het ontbijt. Daar had ik nog een klein gesprek met mijn gastvrouw over een kleinzoon die niets wilde zeggen toen hij voor een spiegel ‘ik’ moest zeggen. Tja, normale kinderen hebben dat besef rond hun 9e heb ik begrepen en dan moet je dat vast oefenen op je vierde.. Net na het ontbijt een telefoontje en een mail waardoor ik wist dat ik in de krant stond. Een jongen van 17 zat vast in het onderwijs. Ik heb wat raad gegeven.
Na serieuze succeswensen ging ik naar het gemeentehuis en daar heb ik kort de ‘verkeerde’ wethouder gesproken want zij deed geen onderwijs. Ik neem aan dat ze het doorspeelt maar ze had erg weinig tijd dus moest het snel. Onderweg naar koffie belde een vrouw met eenzelfde aanbod en bij haar thuis trof ik ook man en zoon. Samen gezellig koffie gedronken en wat gegeten zelfs. Ik heb wel wat duidelijk kunnen maken, zij werkt in het onderwijs en ze was daardoor zeer geinteresseerd in het symposium dat ik voorstel. Na een prettig afscheid belde een mensalid die minder blij was met mijn project. Hij was al gebeld door een aantal andere mensaleden hierover. Ik liep als een karikatuur van de jaren 20 rond en was belachelijk bezig, vrij vertaald. Hij merkte door een zucht van mij dat ik hem om zijn oplossingen zou willen vragen dus meldde hij dat hij door zijn intelligentie te gebruiken veel geld had verdiend en dat als ik kinderen wilde helpen ik maar een school moest oprichten en de kinderen dan moest leren hun intelligentie te gebruiken. Ik wilde hierop reageren met dat het klopt dat ik een karikatuur was maar dat dat tegenwoordig personal branding heet, dat ik het fijn vond dat hij wel rijk kon worden met zijn intelligentie en dat ik daarvoor nog wel wat tips kon gebruiken en ik o.a. liep om een dergelijke school op te zetten zonder dat ouders daarvoor hoeven te betalen en dat ik het zeer op prijs stelde dat hij me belde en dat ik het jammer vond dat die anderen mij niet gebeld hadden maar voordat ik dit alles kon melden meldde hij dat het voor hem weer tijd was om geld te verdienen waarop ik hem maar succes wenste daarmee. Ergens was dit een irritant gesprekje, zo zonder reactie te mogen geven maar anderzijds was dit de eerste negatieve reactie, waarmee ik het voor een groot gedeelte ook wel eens was met hem en daar was ik wel blij mee. Zo komen we langzamerhand toch in gesprek met elkaar en dat is wat ik wil. Dus als iemand nog zoiets kwijt wil, bel me op 06-51645159 of w.wind@lopenvoorhoogbegaafdheid.nl of @hoogbegaafde via Twitter. 
Maar de krant wordt door velen gelezen en er belde een vrouw die het geweldig vond en of ik nog tijd had voor koffie. Nou moest ik daarvoor wat omlopen maar toch maar gedaan want daarvoor loop ik tenslotte, voor het gesprek. Zij werkt in de kinderopvang als ondernemer en we hadden een erg leuk gesprek waarin we het eigenlijk erg met elkaar eens bleken te zijn. Wel jammer dat ik het muziekstuk van Bas niet heb gehoord. Hij was er druk mee maar het afscheid kwam wat abrupt.. Ook zij wilde meepraten op dat symposium en ze was nu druk met een plusklas in Roosendaal. Ze vond ook dat je open over hoogbegaafdheid moest kunnen praten en doen. Een geweldige vrouw want ze had zich op TV laten komen om daardoor hoogbegaafdheid aan de orde te stellen! Dat komt binnenkort op RTL4 als het allemaal lukt. Een vrouw naar mijn hart!
De tijd liep snel en ik moest nog even naar Etten-Leur vanuit Roosendaal. Door de bossen was de kortste route volgens Google en daar ontmoette ik vier oudere vrouwen op fietsen die van alles wilden weten want ik stond in de krant. Leuk gesprekje en met allemaal een flyer gingen ze weer verder.
Etten-Leur was nog een eind lopen en velen herkenden me geloof ik. Soms ook bestuurders waarvan ik dacht, kijk alstublieft naar voren voor er ongelukken gebeuren maar alles ging goed. Vlak voor Etten-Leur stopte een auto en daaruit kwam een jonge vrouw die er niet gelukkig uitzag. Ze wilde graag even meelopen en had me gevonden via Unpack&Track. Dat werkt dus goed. Ze was depressief, hoogbegaafd etc. en wilde eventuele verbanden weten van mij. Een soort van coach-gesprek werd het en ik hoop dat ze het leven weer terug vind tzt.. Het leek me een erg aardige vrouw ergens ver weg. Ze gaat in ieder geval Mensa-lid worden, hoop ik.
Doorgelopen naar het centrum was alles al dicht behalve de eetgelegenheden en daar heb ik maar gebruik van gemaakt. Een drukke dag verdient goed eten. 
Deze drukte is wel fijn alhoewel het ook vermoeiend is. Maar goed, aandacht vragen is aandacht krijgen, als de media meewerkt tenminste. En dat is hier zeker het geval, ze hebben zelfs een kaartje gemaakt in BN De Stem waar en wanneer ik in West-Brabant ben. En een mooi stukje geschreven. Via de thuisonderwijslijst kreeg ik nog bericht dat er een sterk stukje stond in het Reformatorisch Dagblad. En via textbericht het artikel in de West-Brabander, een lokale krant in Dinteloord. Alles komt tegelijkertijd…
Morgen weer eerst naar de gemeente en dan naar Breda, de een na laatste grote stad die ik aan doe. Eens kijken of de media aandacht de diverse B&W’s geinteresseerder hebben gemaakt in mijn project.

25.537 stappen van Dinteloord naar Roosendaal. Eindelijk weer plaatsen met een kerk in het midden en de winkels er om heen.. Zo ongeveer dan..
23 augustus ging de wekker in het huis van Jacqueline. De lucht was donker en het licht moest zelfs aan. Dat ging niet goed. Na het ontbijt even de radar bekeken en het einde moest er aan komen, blauwe luchten ed.. Na lang wachten en ook gezellig wat kletsen leek het droog te worden en omdat ik nog 16 km in mijn eentje moest afleggen had ik opeens zomaar haast. Na het afscheid regende het nog wel een beetje maar met een kwartier kwam erg voorzichtig de zon en al wat door. Jacqueline en Midas, heel erg bedankt voor jullie gastvrijheid, het zorgen voor gesprekspartners en voor media aandacht! Geweldig vind ik dat. En sterkte met de krant van woensdag waar je samen met mij in komt te staan. In BN De Stem staan we nog niet.
Onderweg geen regen gehad verder maar soms zelfs teveel zon en af en toe teveel wind. Maar goed, het was weer leuk want ik kwam een erg grote suikerfabriek tegen met een dorp er aan vast, ergens in niemandsland. Daar kom ik anders nooit! Na nog zo wat dorpjes kwam Roosendaal in zicht maar het was al te laat voor de gemeente. Dus maar mijn gastechtpaar opgezocht en met hen had ik een leuk kort praatje bij de koffie. En ze kenden bij hun vrienden ook wel een hoogbegaafde. Zo hoort het, iedereen kent er wel eentje of meer! De man vond trouwens dat ik op TV moest, dat was ik erg met hem eens! Leuke mensen waar je jezelf kunt zijn. Mijn verhaal is nu prima op orde.
Morgen ga ik eerst naar de gemeente, dat zal wel zo rond tien uur zijn en dan is het richting Etten-Leur. Een tocht van 15 km. Het zou wel leuker zijn als er meer meelopers waren..

956 stappen rond het huis van Jacqueline in Dinteloord gezet.
22 augustus werd ik wakker in Dinteloord bij mijn gastvrouw Jacqueline en zoon Midas. Erg gastvrij en ik voel me al een beetje thuis hier. Wel jammer voor Midas dat ik niets met spelletjes heb, dat zou hij wel leuk gevonden hebben.. Wel leuk dat ik zijn moeder afleid…
Rond tien uur kwam de eerste journalist voor de plaatselijke krant de West-Brabander. Een lang gesprek was het gevolg en ik moest van alles uitleggen en ook Jacqueline werd aan de tand gevoeld. Met een foto van ons beiden ging ze na anderhalf uur weer weg en even later was daar de tweede journalist ditmaal van BN De Stem met een iets groter verspreidingsgebied haar opwachting maken. Niet veel later kwam daarvoor ook de fotograaf en we werden alle drie door haar geinterviewd want de fotograaf bleek beelddenker met een hoogbegaafd kind. Hij zat er gezellig bij de hele tijd. Dit verhaal wordt wat zakelijker denk ik maar dat zien we morgen en de andere komt woensdag bij mensen in de bus.
Met Jacqueline nog verder gepraat, een dutje gedaan en wat ontspannen is de dag heen gegaan. Goede en fijne gesprekken met mijn gastvrouw gehad..
Morgen mag ik naar Roosendaal, een lange trip van 16 km. We zien wel wat het worden gaat.

17.927 stappen tussen Willemstad en Dinteloord, een stadsnaam die ik altijd plaats in Drenthe. 
21 augustus werd ik wakker in het grote oude huis in Willemstad waar een vrouw woont met zoon van in de veertig. Beiden vermoedelijk hoogbegaafd maar ook beiden worstelend daarmee. Nog wel een leuk gesprek gehad aan de ontbijttafel maar daarna was het tijd. Nog even de vesting omlopen wat een half uurtje is. Willemstad is volgens mij meer een garnizoensstad geweest met alleen soldaten en hulptroepen waar dus geen burgerij was. Nu wel maar de bouw en indeling is nog uit die tijd. Tegenwoordig wonen er nogal wat kunstenaars, heb ik gehoord.. Best een leuk stadje om te bekijken.
Onderweg naar Dinteloord is er weinig gebeurd. Ik vond zelfs geen bramen aan de kant van de weg. Jacqueline wachtte me op om 3 uur en we begonnen meteen met een diepgaand gesprek. Voor ons normaal, dus. Om 4 uur kwamen twee echtparen met kinderen om te praten over hoogbegaafdheid en ik vrees dat ik ze wat hoop heb afgenomen of misschien ook wel wat hoop heb gegeven.. Moeilijk in te schatten dus. Het was vooral informatief van mij uit. Het is niet te doen maar ik ben best wel benieuwd hoe die informatie verder gestalte krijgt. Er moet beweging komen in de Status Quo..
‘s Avonds hebben Jacqueline en ik nog verder gepraat over van alles en nog wat, erg gezellig en openhartig. Omdat zoonlief van 12 uiteindelijk kwam vragen of hij naar bed mocht, ben ik maar gaan douchen en zo meteen is het weer slaaptijd. 
Morgen komt er een lokale journaliste. En wellicht gebeurt er meer, elke dag een verrassing is leuk!

31.966 stappen staan er tussen Mijnsheerenland en Willemstad. Willemstad is een erg oud stadje of dorp en ik vermoed dan toch dat het vernoemd is naar mijn illustere voorganger Willem de Eerste. Ja, zo wordt je zomaar door wat huizen op je plek gezet..
20 augustus werd ik wakker in Mijnsheerenland waar ik van alles te horen kreeg over de Hoeksche Waard, een polder dat ver onder NAP ligt en tot voor kort regelmatig blank kwam te staan. Wel typisch is dat je polders kunt ruiken op straat. Niet constant maar zo af en toe die rioolgeur die je elders niet ruikt. 
Omdat ik vrij vroeg weg was heb ik nog even koffie gedronken bij het Shellstation, er is tenslotte verder niets in Mijnsheerenland. En daar was de mevrouw achter de kassa die zeker geinteresseerd was in hoogbegaafdheid en mijn project. Leuk gepraat en met succeswensen ging ik naar het centrum waar Marc Paul al zat te wachten. Onderweg zwaaide een man naar me want die had me gezien in de krant. Dat heeft een leuk effect… 
Samen hebben we de tocht naar Willemstad, een dikke 22 km, volbracht. Erg leuke gesprekken gehad over zeer diverse onderwerpen en ik had het goed naar mijn zin. En dat ondanks dat hij erg in de taal was, hij is vertaler, erg van spelletjes houdt, vroeger bergen beklom en lange wandelingen maakte en ook nog graag en veel boeken leest. Allemaal zaken die mijn interesse niet hebben. Maar dat maakte toch niet uit en we hadden een mooie tijd. 
Nadat hij door de belbus was opgehaald, een taxi met busprijzen, zocht ik mijn slaapplaats op waar de gastvrouw mijn project zeer waardeerde. We hebben anderhalf uur gepraat, veelal over hoogbegaafdheid en dat was voor het meeste erg leuk. De vervelende kanten zijn natuurlijk nooit leuk om allemaal te vertellen maar goed, het moet wel gezegd worden.
Morgen ga ik naar Dinteloord, een kort stuk van 8 km. Ik hoop nog op een meeloper want dan is de route de helft zo lang. Daar ontmoet ik Jacqueline om 3 uur die een ontmoeting heeft geregeld met wat hoogbegaafden. Dat is weer mooi spannend. Ik overnacht 2 keer in haar huis en hoop veel mensen te kunnen spreken. We gaan het zien. Vandaag was in ieder geval een mooie dag met drie bijzondere ontmoetingen!

17.038 stappen van Barendrecht naar Mijnsheerenland, een naam die niet associeert met de plaats waar slechts twee kappers en een supermarkt zijn. Geen restaurant, patatboer, niets..
19 augustus werd ik wakker in Barendrecht in een in verbouwing zijnd huis welke eerst bestond uit twee huizen. In een van de huizen heb ik ontbeten en toen de stoute schoenen maar aangetrokken. Mijnsheerenland wachtte op mij. 
Onderweg belde het AD om een fotoshoot want morgen kom ik in de krant regio Hoeksewaard.. De fotograaf heeft me even naar een mooi landschap gereden en daar de camera laten werken als een mitrailleur. Hij vond op een gegeven moment dat het landschap en zon er wel goed op stonden. Na een non-verbale reactie van mij meldde hij even dat ik er ook best wel goed op stond.. We zullen het morgen wel zien.
Daarna was het wachten op mijn vrouw met de schone kleren en andere zaken. We hebben lekker gegeten en bijgepraat. 
Wat ik vaak wel wil vertellen maar nooit aan toe kom is dat mensen die zoekende zijn naar zichzelf en hoogbegaafdheid eens rond moeten kijken in de pedagogiek. Misschien zelfs bij de Open Universiteit een cursus moeten gaan volgen omdat dit veel inzicht geeft in het anderszijn en waarin je gelijk bent. Een leuk en bijdragend werk waarmee je ook je hersens leuk kunt bezig houden. Een derde of vierde bezigheid om je evenwicht te bewaren.
Volgens de laatste gegevens heb ik al 1600 kilometer gelopen. De 2000 zal ik niet halen maar dit is ook al een heel eind. Zo zigzaggend is Nederland nog best wel groot, zeker als je bedenkt dat ik Utrecht, Flevoland en een groot deel van Zeeland niet heb belopen…
Morgen ga ik naar Willemstad, een plek die naar mij vernoemd is , samen met Marc. Hij loopt mee en dat vind ik erg leuk want het is tenslotte meer dan twintig kilometer. Ik ken hem nog niet dus dat wordt weer spannend. 

22.440 stappen in Barendrecht, een mooi stadje waarvan het centrum op een verhoging zit. Het doet me wat denken aan de terpdorpen in Friesland maar dat is onwaarschijnlijk.
18 augustus werd ik voor de laatste keer wakker in Rotterdam bij Judith, David en de 6 kinderen. Een heerlijke tijd heb ik daar gehad want ze leven daar in een eigen soepel ritme wat ook ik lang kan volhouden. Judith en David bedankt voor jullie gastvrijheid, het ga jullie goed met alle plannen. En ik ben benieuwd of de speelruimte al aan de kinderen is teruggegeven..
‘s Morgens had ik een gesprek met Carolien en haar lieve vriend. Het ging over eigen keuzes maken en wat voor effecten een erg hoge intelligentie met zich mee kan brengen. Een goed en gezellig gesprek waar ik graag aan terug denk.
Het werd tijd Rotterdam achter me te laten en naar Barendrecht te gaan. Een kort tochtje door wat industrie en snelwegen. Het is maar dicht bebouwd hier. In Barendrecht kwam ik het bordje Gemeentehuis tegen en ik er dus heen. Na enig aarzelen omdat mijn komst onverwachts was werd er van alles geprobeerd om iemand van B&W te regelen maar helaas, ze waren druk. Ik moest maar een mail sturen naar de wethouder zodat hij op de hoogte is en dat heb ik gedaan bij een restaurant met gratis internet. Dit is het mailtje aan wethouder Versendaal van onderwijs:

Geachte wethouder,

Op mijn voettocht kwam ik ook langs uw gemeentehuis en bij navraag bleek dat B&W erg druk zijn met afspraken. Mij werd dan ook gevraagd een mail te sturen.

Op onderstaande site vindt u allerlei informatie over mijn voettocht. De voornaamste reden van deze actie is dat velen het woord hoogbegaafdheid wel gebruiken maar weinig idee hebben wat het nu precies inhoud. Dat maakt dat veel initiatieven stranden omdat het niet brengt wat er van wordt verwacht. 
Aan gemeentes, ik loop nu al 1300 km en ben bijna aan het eind, heb ik een tweerlei advies. Probeer bij het onderwijs duidelijk te maken dat zij eerst bij de doelgroep te rade gaan om te zien of een project voor hoogbegaafde leerlingen wel zin en nut heeft. Mensa, de internationale vereniging van hoogbegaafden heeft voldoende leden maar ook ik kan mensen hiervoor regelen. Daarnaast is een doel van mijn project het houden van een congres om samen te komen tot een plan van aanpak voor goed onderwijs aan deze doelgroep.
Daarnaast is de gemeente ook een organisatie met hoogbegaafden in haar midden. Een aandachtsgebied voor het personeelsbeleid waarbij bv het IHBV.nl een goede bijdrage kan leveren. 

Mocht het zo zijn dat u op enigerlei wijze mij zou kunnen en willen helpen, dan hoor of merk ik dat graag. Het gaat tenslotte om 2% ofwel 55.000 leerlingen in het basis- en voortgezet onderwijs of 330.000 hoogbegaafden in Nederland. Onze talenten die nu in 4/5 van de gevallen, cijfers van het ministerie van Onderwijs, geen universitaire opleiding heeft genoten, functioneren daardoor ver onder hun niveau en zijn vaker kostbaar vanwege hulpvragen of ziekte dan dat ze geldgeneratoren zijn voor de samenleving wat meer in de lijn van de verwachting zou liggen. 

Met vriendelijke groet,

Willem Wind
www.lopenvoorhoogbegaafdheid.nl
06-51645159

En zoals zo vaak is het afwachten wat er verder gebeurt.
Via een telefoontje heb ik ‘s avonds nog een leuk en gezellig gesprek gehad met een stel jonge ouders in Barendrecht. Leuk om zo onverwacht zulke leuke mensen te mogen tegenkomen. En het ging niet alleen over kinderen, het ging zoals het hoort over alles en nog wat. Erg gezellig wat resulteerde in laat naar bed.
Morgen naar Mijnsheerenland waar ik wellicht mijn vrouw weer eens tref.

1505 stappen gezet, vooral met het ijsjes eten met de kids van David en Judith Meskers.
17 augustus heb ik meegeleefd met het gezin Meskers in Rotterdam. Een groot gezin met 6 kinderen waar altijd wel iets gebeurt maar waar de problemen altijd minder zijn omdat je samen sneller zaken oplost dan alleen. Ik heb genoten van de drukte, de scherpe wisselingen en de saamhorigheid die veelal heerste in dit gezin. Een veilige haven..
We hebben veel gebabbeld en het gezinsleven ondergaan, het was een heerlijke dag waarbij ik weleens dacht, doe es wat meer maar ik ben en blijf een observeerder. En dan is er al genoeg te doen voor mij want er zijn wel 8 mensen in huis..:) voor mij om te bekijken. Vannacht voor de derde nacht op rij slaap ik in de speelkamer, lekker zo vaak hetzelfde bed te hebben..
Morgen een gesprekje in Rotterdam en dan naar Barendrecht, een erg kort stukje want ik ben al erg aan de goede kant van Rotterdam.

16.437 stappen in Rotterdam. Gelukkig reden er trams want ik logeer niet in het centrum. En trams gaan dan wel sneller dan lopen: het was warm en met veel luchtjes en duur! Moest ik een uurkaart kopen, netjes uitgelogd en op de terugreis was dat kaartje toch verlopen. Dus maar weer een nieuwe gekocht. Nou ja, mijn bijdrage aan RET.
16 augustus werd ik langzaam wakker bij mijn gastgezin in Rotterdam. 6 kinderen en toch wen ik er best snel aan. En zij aan mij. Niet voor hele dagen maar nu en even gaat het uitstekend. Na een ontbijt en een uitgeleide door de zoon die weet waar de tramhalte is, ging ik op weg naar het centrum. Kost 2,50 per ritje en eenmalig is dat goed te doen. Lopen zou zo’n 2 uur zijn.
In het centrum het stadhuis gezocht en met wat moeite gevonden want het staat er niet op. Wel veel wapenschilden en andere tierelantijnen waaronder een toren met klok, maar zelfs een klein bordje met Stadhuis kon er niet af. Het is wel een mooi oud gebouw die van alles al overleefd heeft.
De receptionist vertelde dat B&W in vergadering was waarop ik zei dat dat wel zo handig is, allemaal bij elkaar. Hij zag even de humor niet en zei dat het wel een vergadering was. Ik stopte maar met het grapje en vroeg hem de flyer af te geven aan de burgemeester en dat zou hij doen. De andere receptionist vroeg of hij de flyer even mocht lezen en in gedachten de grap: als je maar niet de letters er af leest, zei ik toch maar: natuurlijk! Geen probleem. De beveiligers, aangesteld na Pim, maakten ruim baan voor mij bij het weggaan. Ach, ik was blank, volwassen en netjes gekleed.
En toen belde RTV Rijnmond of ik even in de uitzending wilde. Nou, dat wilde ik wel maar liever niet telefonisch, want dan zie ik geen gezicht voor me en dan praat ik veel moeilijker. Dus of ik van hen naar de studio mocht komen en dat kon als ik het kon vinden. Nou, dat kon mijn Iphone dan weer en om 15:45 zat ik in de uitzending met een erg droge mond. Moet toch eens leren water te vragen bij het interview geven. De rest ging best aardig, ik kon veel vertellen en tevreden ging ik op zoek naar lijn 23, de oostelijke kant op. Dat was nog even lopen maar toch gevonden en na een extra druk ritje en een chauffeur die geen gevoel had voor geleidelijkheid ben ik een halte te vroeg uitgestapt. Voor de zekerheid en buiten is het frisser. Wat dolend kwam ik aan bij mijn slaapplaats waar het eten al bijna klaar stond. Heerlijk toch? Na nog wat kletsen en wat kinderen in slaap zien vallen, eindelijk, was het voor mij ook tijd.
Morgen weet ik nog niet wat te doen. Ik heb wel wat ideeën maar ik zie wel. Overmorgen komt er al vroeg bezoek vanwege vermeende hoogbegaafdheid en de druk van de psycholoog om toch maar door te gaan met pillen tegen de ADHD. Ik ga het gesprek aan maar zal nooit iets stelligs beweren zonder test of bewijs. Ik ga wel de opties langs en dan zien we wel wat het wordt.

14.445 stappen in Rotterdam, een stad met een nieuw hart, snel gebouwd.
15 augustus versliep ik me in de hotelkamer want mijn iphone leek nog voldoende opgeladen te zijn toen ik ging slapen. Nog net tijd voor een wat karig ontbijt en daarna maar op stap gegaan. Het was maandag en alles moest op gang komen geloof ik, ik ook. Wat rondgekeken in Rotterdam ging ik langzaam maar zeker richting mijn slaapplaats. In de gemeente had ik even geen zin. Tegen de avond kwam ik aan bij Judith en David die ik ken via thuisonderwijs. Een groot gezin in een daarvoor klein huis wat een gezellige toestand oplevert. Erg aardige en gastvrije mensen die 8 kinderen hebben waarvan 6 thuis en 1 daarvan is geboren toen ik al onderweg was. Erg gezellig en ‘never a dull moment’  zal ik maar zeggen. Lekker gegeten bij ze en later op de avond vertelde David dat hij in de leerbewerking bezig was met het opzetten van een eigen bedrijf. Dapper maar ook passend bij hem. Judith werkt met mozaik. Ik blijf hier een drietal nachten als dat nog mag dus later meer.
Morgen ga ik rustig richting centrum en wellicht gemeente. En ik hoop op wat reacties van wat uitstaat aan mogelijkheden. Ik heb me ook aangemeld bij de Dag van de GGZ in december om wat te vertellen over hoogbegaafdheid. Er kan van alles gebeuren morgen…

18.606 stappen van Delft naar Rotterdam. En ja, ik zat aan de goede kant van Delft.
14 augustus werd ik wakker in Delft bij mijn gastechtpaar. Na een ontbijt met kleindochter sponsorde ze me nog met 10 euro, ook omdat het wisselen niet lukte. Toch erg aardig en hierbij nog een bedankje hiervoor.
Vrij vroeg ging ik onderweg naar Rotterdam waar ik mijn vrouw zou treffen. Dat is gelukt en we hebben lekker gegeten en gebabbeld op een terrasje bij Pathé. Nadat ik teruggebracht werd naar Overschie waar we elkaar hebben ontmoet en ik naar mijn hotel liep kwam ik die Pathé alweer tegen. De wereld is maar klein.
Gelukkig ben ik nu weer bevoorraad en schoon qua kleren. En een hotelkamer heeft toch wel zo zijn voordelen. Maar goed, dat gaat ook voorbij en morgen ga ik naar de fam. Meskers waar ik drie dagen verblijven mag. Ik ben benieuwd wat daar zoal gebeurt want ze had wat mensen uitgenodigd. De verslagen komen wat later want ik hecht aan een goed verslag.

22.623 stappen gezet van Den Haag naar Delft in het aangename gezelschap van Willem Kuipers.
13 augustus was een dag over onderwijs en coaching. Mechel van Beeldenken had een gesprek geregeld met Rola Hulsbergen over onderwijs aan hoogbegaafden. Van dit gesprek ga ik nog een verslag maken die te lezen gaat zijn op deze site. Het was wel een aangenaam gesprek waarbij het af en toe ook pittig werd. Maar ik loop tenslotte ook niet voor niets, er is nog veel te verbeteren. Mechel heeft de lunch gesponsord en daar ben ik blij mee! Bedankt Mechel voor al je werk voor dit project, ik stel het zeer op prijs!
Willem kwam me bij het gesprek af halen om mee te lopen naar Delft. We hebben heel wat af gepraat en zeker niet alleen over hoogbegaafdheid of Xi zoals hij het verwoordt. Het was aangenaam en de middag vloog om. We zijn het op verrassend veel zaken eens al omschrijven we het anders. Een leuke constatering waar we weer wat verder mee kunnen. Althans ik want ik zeg altijd dat we het als doelgroep best wel eens zijn met elkaar maar dat we ons de rust niet gunnen of het vertrouwen om in gesprek te komen danwel te blijven waaruit pas kan blijken hoezeer we het eens dan wel oneens zijn met elkaar. Gelukkig veranderen tijden en wij hebben aangenaam van alles besproken. Willem heeft me nog gesponsord op een diner bij de Griek wat ik van harte accepteerde, een fijn geschenk. Daarna hebben we oud-Delft nog even bekeken en ging hij terug naar huis met de tram. 
Na een uurtje lopen had ik mijn bed gevonden en de gastvrouw wilde wel wat meer weten over de problemen in het onderwijs met hoogbegaafden. Die konden toch alles en ik zei: ‘was dat maar waar…’. Ze weet nu wat meer.
Morgen komt mijn vrouw weer eens langs en ik ga slapen in een echt hotel! Dat wordt leuk en ik hoop morgen wat verslagen te kunnen schrijven want ik raak achterop met de werkelijkheid. Dit was in ieder geval een aangename dag en ik denk dat wij als actievelingen vaker met elkaar het rustige gesprek aan zouden moeten gaan. Dan komt er meer uit, denk ik. En de tijd flitst zo voorbij.

1.115 stappen vooral op het Spui in Den Haag.
12 augustus is een echte rustdag. Alleen in een mooi appartement bij het Spui heb ik heerlijk uitgeslapen tot in de middag. In de avond komen nog andere gasten terwijl de gastvrouw weg blijft. Een eigenaardige situatie. De andere gasten zijn een echtpaar die op de fiets hier rondtoert en waar ik vanmiddag een leuk gesprekje mee heb gehad. Vanavond heb ik lekker eendenborst gegeten want het is nog maar drie weken te gaan naar huis. En ik had behoorlijke honger na al dat slapen..:)
Morgen een goed gesprek met Mechel en Rola Hulsbergen en daarna ga ik met Willem Kuipers lopen naar Delft. Ik ben benieuwd wat hij zoal te vertellen heeft want we hebben elkaar al tijden niet meer gesproken.
Bij Nancy heb ik een paar zakdoeken vergeten, ze had ze gewassen en nu proberen we ze weer terug te krijgen in mijn rugzak. Een opvallend moeilijk projectje. Wellicht op weg naar Delft dat het nog wat kan worden en anders moet ik naar de Hema voor nieuwe want wie kan een zakdoek missen in deze weersomstandigheden??

13.398 stappen gezet in Den Haag.
11 augustus werd ik wakker in Den Haag in het huis van Nancy en Edwin. Uitslapen ging niet dus na een rustig ontbijt en een goed gesprek met Nancy bracht ze me weg naar de tramhalte. De eerste keer dat ik gebruik maak van het openbaar vervoer. Erg makkelijk moet ik zeggen. Nancy en Edwin, hartelijk dank voor de gastvrijheid en alle inspanningen. Ik waardeer dat zeer! Op Centraal stapte ik uit en ging de laan van NOI opzoeken waar ik Willemijn zou gaan ontmoeten. Wat lopend en wat zittend hadden we een goed en gezellig gesprek waar ook haar kleine dochtertje zich af en toe in mengde. Ze gaat kijken of er via haar kontakten mogelijkheden zijn voor een congres waar de hele doelgroep mee kan praten over goed onderwijs aan de gemiddelde hoogbegaafde leerling. Zoals ook het regulier onderwijs zich richt op de gemiddelde leerling. Ze is een aardige vrouw die veel weet en veel heeft gedaan en nu haar dochter voltijds begeleidt en opvoed. Een dappere vrouw vind ik.
Na dit gezellige gesprek had ik even pauze om daarna Spinoza op te zoeken waar ik een gesprek had met Mechel, Spinoza en Odillia. In het gespreksverslag kunt u straks meer lezen.
Een vermoeiend gesprek vond ik het wel en daarom direct maar naar mijn slaapplaats gegaan in Centrum Den Haag. De sleutels had ik een paar dagen eerder al opgehaald en ik kwam dus aan in een leeg huis. Best apart maar ook wel leuk en goed. Sindsdien heb ik gerust en geslapen. 
Morgen een hele dag niets en alleen in huis dus ik ga uitslapen en meer slapen en zo. Overmorgen een gesprek met Rola Hulsbergen en Mechel maar dat is dan pas. Nu eerst rust.

13.195 stappen vanaf Leidschendam naar Den Haag.
10 augustus werd ik wakker in Leidschendam bij mijn sponsor-gastvrouw. Na een goed ontbijt en een goed gesprek ging ik als laatste weg en moest weer de deur achter me dicht doen. Een lastig iets waar ik wel steeds beter in word. Bij deze wil ik mijn gastvrouw hartelijk danken voor het gastvrije gratis ontvangst.
Het lopen ging voorspoedig en snel had ik het tweedekamerplein bereikt. Ergens onderweg nog even gezellig gepraat met een man die na later bleek een kleinzoon te hebben met een erg hoog IQ. Hij wist dus, volgens hem, van de problematiek af. Nadat ik meldde dat het erfelijk was was het echt tijd om te vertrekken. Daarvoor had ik nog met hem meegewed op paardenraces die hij me eerst summier had uitgelegd. Niets gewonnen natuurlijk maar het is wel grappig dat het erg snel verloopt, een paardenrace. Iedereen moe behalve wij..:)
De man van Nancy kwam me ophalen bij het Centraal omdat ze in een geannexeerd deel wonen van Den Haag genaamd de Bras. Een mooi zelf gebouwd huis en van alle gemakken voorzien. We hebben lekker gegeten en daarna kwam de visite er aan. Vier vrouwen kwamen langs om te praten over hoogbegaafdheid. Een verslag hiervan staat straks op de site.
Hierna was het tijd om te slapen want ik ben nog steeds te snel moe.
Morgen heb ik een afspraak met Willemijn en haar dochtertje en een gesprek met Spinoza en Mechel.

24.625 stappen maal 0,75 is 18,5 km gelopen vandaag.
9 augustus werd ik wakker in Leiden voor de derde keer. Het bed was bekend geworden en ik heb lekker geslapen. De laatste nacht minder lang want ik had een radiointerview live om 7:45 uur. Dus maar om 7 uur wakker geworden en het nodige gedaan om ook wakker te klinken. Dat is redelijk gelukt en ik heb naast het onderwijs ook direct steeds iets gezegd over volwassen hoogbegaafden. En dat ging goed, vond ik. Na het interview en even rust was het tijd voor ontbijt en daarna nog een leuk gesprekje met mijn gastvrouw. Zij paste ook niet in een pulletje zoals zij dat noemde omdat ze graag alleen was, geen vaste relatie dus maar wel veel vrienden had. En ze had twee banen in deeltijd en rouwverwerking als hobby. Het deed me allemaal wel ergens aan denken. Zij niet zo snel eigenlijk. 
Na een hartelijk afscheid, zij moest werken, ging ik me klaar maken voor vertrek. Het is en blijft spannend om de deur dan achter je dicht te doen want dan is wat je vergat echt weg. Dapper deed ik de deur dicht en ik had alles nog bij me…
Onderweg de gemeentehuizen van Leiden, Voorschoten en Leidschendam/Voorburg aangedaan maar ze hadden het allemaal te druk met vakantie en reces. Daarom maar de flyer overal door laten sturen naar B&W en wellicht heeft er iemand interesse alhoewel ik het steeds meer betwijfel hier in het westen van het land. Men is hier goed in relativering en hoogbegaafdheid is daar een dankbaar onderwerp voor. Ik ga door en ik hoop in andere steden op meer interesse.
In Leidschendam heb ik een gastvrouw van ‘Vrienden van de fiets’ die doorvroeg bij mijn vrouw waar ik het voor deed en daarom heeft besloten mij te sponsoren met een gratis overnachting plus avondeten. Erg positief in deze contreien! Ik waardeer dat zeer! Ook had ze oa haar vriendin uitgenodigd om te komen praten en dat was erg gezellig. Het onderwerp was wel erg serieus maar gaandeweg heb ik veel kunnen uitleggen. De dames kenden elkaar van de kerk en mijn gastvrouw is goed te typeren als buurtmoeder die altijd klaar staat om te helpen. Een bijzondere vrouw.
Met een goed glas wijn typ ik nog even dit dagboek en zie uit naar morgen want dan ga ik naar Den Haag. Eerst een sleutel halen voor een overnachting op donderdag en dan naar bv. het gemeentehuis (wie mee wil kan zich melden of ‘track me down’) en tegen 5 uur naar Nancy voor het eten. Een gastgezin met jonge kinderen die me uitnodigde via het internet. Altijd weer spannend hoe dat zal gaan.

12.431 stappen door het centrum van Leiden. Het is kleiner dan Amsterdam.
8 augustus was weer een rustdag. Enerzijds omdat het weer erg slecht was in de morgen en anderzijds omdat ik nodig rust moest hebben. Het was me niet zo opgevallen maar dit project is slopender dan ik dacht. Elke keer als ik wakker word ben ik uitgerust, maar steeds korter en dan ben ik alweer moe. Dus dan moet je wat bijslapen en dat kon mooi op dit adres en met dit weer! 
In de middag ben ik nog even naar het centrum gegaan voor wat eten en nu is het wat TV kijken naar een film over een man op een klein eilandje in de stille oceaan. Het beweegt en er zijn mooie beelden bij, wat wil een mens nog meer?
Morgenvroeg rond 8 uur kom ik live op de lokale radio van Leiden. Altijd leuk zeker omdat hij het wat spannend zou maken. Ik ben benieuwd. En daarna is het richting Leidschendam, een trip van 12 kilometer met een ommetje naar het gemeentehuis van Leiden. Vandaag is dat niet gelukt.

9.592 stappen in Leiden vooral met Marion.
7 augustus werd ik wakker in Leiden waar ik drie dagen slaap. Na een goed ontbijt was het tijd om Marion Geisler te ontmoeten. Ze wilde meer weten over hoogbegaafdheid en mijn project. Het was een goed en ook pittig gesprek waar we vooral zochten naar de zaken die er echt toe doen. Dat valt niet altijd mee. Maar we hebben allebei wel een goed gevoel overgehouden aan ons gesprek. Leuk en spannend om zo mensen te ontmoeten want ik kende ook Marion helemaal niet. Ze moest na een paar uur al weer weg om taxi te zijn en zo kon ik even echt zondag vieren want mijn gastvrouw gaf mij de sleutel zodat ik aldoor gebruik kan maken van mijn kamer. En dat is erg plezierig voor een keer!
Naast wat leuke mailtjes was het lekker rustig. Morgen ga ik na de buien het gemeentehuis hier bezoeken en nog wat shoppen. En ik hoop op wat onverwachte zaken die de dag nog mooier maken…

22.926 stappen van Hoogmade naar Leiden en rondje centrum. 
6 augustus werd ik wakker in een huisje naast de molen van Hoogmade. Na een rustig ontbijt en de beste wensen, ik heb zelfs iets geschreven in het gastenboek, werd het tijd om Leiden op te zoeken. Dat is niet moeilijk want vele bordjes wezen me de weg.
In Leiden kreeg ik een flash back van Amsterdam. Het lijkt wel klein Amsterdam en of er zijn veel amsterdamse toeristen of het is echt zo. En zonder echt centrum en veel bouwgeschiedenis is het best wat rommelig. Wel gezellig overigens want er is veel te zien en vaak verrast je ook de stad.
Wat me niet verraste was mijn rust. Geen media aandacht en geen persoonlijke aandacht waardoor ik mezelf moest zien te vermaken. Wie het weet mag het zeggen, het zal veel redenen hebben dat hoogbegaafdheid niet hoog op een agenda te krijgen valt tot nu toe in het westen van Nederland. Ondanks de vele mails die mensen hebben gestuurd…
Dus na het eten maar mijn slaapplaats voor drie dagen opgezocht. Een aardige vrouw heeft de bovenste verdieping voor haar gasten gereed gemaakt en daar gelukkig een TV neergezet. 
Morgen ga ik met Marion door Leiden lopen. Ik ben benieuwd naar onze gesprekken.

19.524 stappen in weilandstyle.
5 augustus wakker geworden in Langeraar en met een heerlijk ontbijt en de beste wensen weer op pad gegaan, want gelopen moet er worden. Onderweg was er veel weiland en aardappels. Hoogmade wenkte me tegemoet. Maar daar bleek het wat apart. Er staan twee grote kerken van goede leeftijd, 1700 ed., maar oude huizen of iets anders zijn er niet. Heel veel is zelfs zo nieuw dat het cement nog nat is. Veel vinex en verder een erg rustig dorp. Erg rustig behalve dan de brug. Die gaat open en dicht, de hele dag. Het ligt over een kanaal waarin het water 1 meter en 27 centimeter boven het maaiveld staat. In zo’nn dijk moet je geen gleuf gaan graven, dan worden er veel mensen boos. Op het kanaal varen veel vrolijke en streng kijkende mensen op allerlei vaartuigen. Daar is het nog wel het meest druk.
Het was even zoeken naar mijn slaapplek maar dat had niet gehoeven, want ik slaap in het huisje naast de molen. En die zie je van verre: het is de grootste zadelmolen hier in de streek. De beheerder is ook molentimmeraar, een speciaal beroep want alles moet speciaal op maat gemaakt worden met zo’n ding. Hij moet 1000 omwentelingen maken per jaar, want rust roest en daarom zit er ook een teller op. Met minder geen geld voor de molen Ze hadden het wel erg naar de zin in de molen waar ze ook wonen en mogen bedienen. Sommigen hebben alle geluk. We hebben nog wat gepraat over de molen en over hoogbegaafdheid en daarna kon ik mijn gang weer gaan. Er is gelukkig wel TV maar dat is het dan ook wel.
Morgen naar Leiden en weer een grotere stad bekijken. Best wel leuk na al die koeien en kolen.

19.478 stappen in het Waterland gezet. Echt veel water, vaak hoger dan het land. Vakmanschap om dit droog te houden.. en nat.
4 augustus werd ik wakker in Aalsmeer op de Schoorsteen. Eerst dacht ik dat de weg zo heette omdat daar de schoorsteen was gevallen en was laten liggen maar de pijp stond er nog. Een oud fabrieksterrein is volgebouwd met leuke nieuwbouw. Heerlijk geslapen op een zolder met badkamer en suite. Na het ontbijt en wat koetjes ging ik een koffie halen in afwachting van Frans Corten. Hij kwam even bijpraten over de tocht en hoogbegaafdheid. Het bleek dat hij wat moe gestreden was zoals vele coaches met hem omdat er maar niets verandert in de samenleving. Volgens mij komt dat door de wat smalle insteek waardoor het publiek het niet oppakt en er in hun beleving ook geen slaatje uit kan slaan. Na wat uitleg snapte Frans mijn punt wel maar het leek hem wel goed om met dat rusthuis te beginnen want hij werd al wat ouder en tegen de tijd dat ik wat had… Het was een gezellig gesprek met Frans. Weer wat dingetjes gevonden die mij aanspreken, nauwelijks in woorden te vatten maar ik heb er wel wat aan. Ik heb hem teruggebracht, we hebben even aan het meer gezeten, naar het busstation in Aalsmeer en weg was hij weer. 
Na wat koffie ging ik op weg naar Langeraar. Onderweg bleek mijn oudste dochter eindelijk een echte eigen zaak te hebben ingeschreven genaamd Mishpa. Leuk gevonden en uniek zo lijkt me. Dat gaat wel wat worden denk ik.
Eindelijk in Langeraar aangekomen en eindelijk liep ik weer eens tussen de frieten en de koolplanten met ruim uitzicht, vond ik in het plaatsje een cafe en patatzaak naast elkaar. Een prettige combinatie! Daarna mijn slaapplaats opgezocht waar een zeer gastvrij echtpaar mij verwelkomde met koffie en later bier. We hebben leuk gebabbeld over mijn tocht en over Langeraar en Carnaval, bv.. Heel gezellig maar om toch uitgerust te zijn morgenvroeg moet ik nu naar bed. 
Ik kreeg net een mail dat ik in het Amstelveens Nieuwsblad stond. Iemand herkende me maar was te moe om er vervolg aan te geven. Ze wenst me succes. Altijd leuk zulke mailtjes!
Morgen ga ik naar Hoogmade. Hopelijk gaat er dan ook weer wat onverwachts gebeuren want dat is erg leuk!

22.038 stappen tussen Amstelveen en Aalsmeer en daarvan ook een groot aantal alleen in Aalsmeer gezet.
3 augustus werd ik wakker in mijn kamertje. Na een rustig ontbijt en wat koetjes en kalfjes ging ik verder met mijn voettocht. Gelukkig is het nu precies nog 4 weken voordat ik thuis ben. Het wordt wel tijd, vind ik.
Omdat ik Amstelveen al gezien had ging ik richting Aalsmeer. Ergens op de grote weg stopte een auto en de man die er uit kwam bleek wethouder Raat van Amstelveen te zijn. Hij herkende me aan mijn hoed, zei hij. Ik was te verbrouwereerd om veel te zeggen, ik was bezig met een shaggie en met dom doorlopen waarbij nog eens kwam dat een heel verhaal zijn auto in problemen zou brengen, zodat het behoorlijk stokte ons gesprek. Maar we hebben de hand geschud en hij heeft een flyer dacht ik nog. Heel even later vroeg hij uit het autoraam of ik een koffie wilde maar ik zei dat ik moest lopen. Achteraf dacht ik weer dat ik best met hem terug naar het gemeentehuis had gemogen. Het was allemaal wat te wild en snel voor mij. Grappig dat dat kan voor een hoogbegaafde..:)
Later heb ik hem een mail gestuurd met mijn verhaaltje in samenvatting en die heeft hij door gemaild naar zijn adviseurs. Wellicht komt er iets uit in toekomstige plannen van Amstelveen, mij mogen ze altijd om raad vragen.
Wat in verwarring toch doorgelopen naar Aalsmeer, een erg grote gemeente met een dorp aan de voor mij verkeerde kant. Lange wegen en overscherende vliegtuigen, je maakt wat mee op zo’n reis. Verder het stadje bekeken en naar mijn slaapplaats gegaan waar ik lang heb gesproken met de gastvrouw. Ze wilde van alles weten ook omdat een vriendin een hoogbegaafde kleinzoon heeft die door school als zodanig is aangemerkt. Het was leuk om te merken dat mijn verhaal steeds duidelijker en korter wordt. En ze begreep al snel dat hoogbegaafden anders zijn en niet alleen maar sneller kunnen denken of zo.
Na een dutje even lekker gegeten bij een Indonesisch restaurant om te vieren dat het nog maar 4 weken duurt. Nou is dat eigenlijk morgen maar op 4 maand is dat niet meer van belang. Het was lekker eten en het enige nadeel was dat ik alleen aan tafel zat.
Morgen krijg ik Frans op bezoek. Leuk om hem weer eens te spreken, hij was ook een eerste meeloper in Limburg en sponsor! Mechel en Nancy zijn druk in Den Haag om gesprekken te regelen en ik hoop dat iemand in Leiden dat ook doet. De media wordt al benaderd dus het gaat de goede kant op. En als je kontakten hebt, spreek ze aan of mail de media want ook daar tellen ze de stemmen.

8.905 stappen in Amstelveen achter me gelaten. Van noord naar centrum gelopen en daar mij vermaakt.
2 augustus werd ik weer wakker bij Sigrid en na een ontbijt en wat vrolijk gebabbel was het weer tijd om verder te gaan. Sigrid, bedankt voor je gastvrijheid en aangename gezelschap. Ik hoop dat je snel tandarts wordt en veel mensen deskundig kunt helpen. Je hebt al leuke ideeën!
Onderweg naar het centrum nog wat winkels geprobeerd voor sokken maar dat was geen succes. Dus maar wat gekocht van een ander merk en tja, daar moet ik wel even aan wennen. Eerst maar één stel gekocht om te proberen. Ze zijn al wel koeler en dat is een pre van jewelste. Eind middag kwam ik via twitter en telefoon in kontakt met Sharon van De lach studio. Ze kwam even naar mijn terras en ze bleek veel gedaan te hebben voor de Leonardostichting. Nu haar kind naar het VWO gaat met 10 jaar wilde ze wel weer wat anders gaan doen. Dus hebben we veel gepraat over die stichting en mijn en haar kritiek daarop, maar ook over kansen in de toekomst voor echt hoogbegaafden-onderwijs. Mijn suggestie van een conferentie organiseren onder bepaalde voorwaarden om te komen tot een onderwijsvisie voor het ‘gemiddelde hoogbegaafde kind’ en de invulling daarvan in de klas vond ze een prima idee. Daar wilde ze nog wel aan bijdragen en dat onthoud ik natuurlijk weer. Het gesprek was relatief kort want ik moest naar de kapper en zij moest ook weer aan het werk. Ze zou gaan kijken wat zij kan doen richting kontakten en media en ik ben natuurlijk in voor van alles en nog wat. Een aardige lachgrage vrouw wat logisch is met zo’n bedrijf, waarmee ik gezellig heb zitten praten. Wordt vervolgd zullen we maar zeggen.
De kapper kon niets, ondanks haar toch wel goede sociale vaardigheden, met de term hoogbegaafdheid. Deze keer kreeg ik niet de indruk dat ze sneller knipte maar het was wel stiller. En soms maakte ze een opmerking over wandelen of schoenen of richting, ze deed haar best zullen we maar zeggen. Mijn haar is in ieder geval korter en het ziet er wel goed uit dus wat wil ik meer.
Op een terras was nog wel een leuk gesprekje achter mijn rug. Een vrouw las mijn sticker en vervolgde dat zij het echt niet was maar ‘jij’ haar vriend/man/gezelschap, was het waarschijnlijk wel. En dat in het toontje van ‘ik vind je geweldig!’.
Mijn gastvrouw van vanavond is gastvrij zolang ik op mijn kamertje ben. En dat doe ik dan maar. Morgen erg vroeg ontbijt en dan zien we wel of het nog iets meer gaat worden. Uiteindelijk maakt het niet uit want ik loop morgen naar Aalsmeer, hopelijk langs het vliegveld Schiphol. Metalen vogeltjes kijken is erg leuk, vind ik. Er onder wonen is wel minder!

13.246 stappen in Amstelveen gezet, een gemaakte stad, geboren uit een dorp en wat scheef getrokken door magneet Amsterdam.
1 augustus werd ik wakker bij mijn gastvrouw Sigrid. Na een ontbijt en wat praat ging ik op weg naar het centrum van Amstelveen. Dat leek eerst een erg groot winkelcentrum te zijn en daarna kwam ik er achter dat er nog een oudere kern was met een Raadhuis. Ik daar naar toe maar helaas, ook zij waren of druk of op vakantie.
Later op de dag kwam Johan nog even langs en dat was gezellig. Eerst wat gepraat en daarna een biljarttafel opgezocht. Omdat de snookertafel ongebruikt stond hebben we die ook uitgeprobeerd en dat was best wel leuk. Dat gaan we vaker doen.
Met de auto werd ik terug gereden naar het huis van Sigrid waar ik voor een tweede keer ga slapen. We hebben nog gezellig gebabbeld over het hebben van een eigen zaak en wat belangrijk is voor een tandarts, want dat wordt Sigrid op een keer. Het lijkt me een goede keuze voor haar.
Morgen blijf ik nog in Amstelveen maar slaap ergens anders.

17.262 stappen van Amsterdam naar Amstelveen.
31 juli, nog 1 maand te gaan, werd ik wakker in Amsterdam. Een goed ontbijt en een succeswens van mijn gastrouw later ging ik onderweg naar Greet. Ik ontmoette haar bij cafe de Sarphaat waar ik ook Alex eerder ontmoette en waar ik alleen een koffie had gedronken. Een bekende plek voor mij. Na wat babbelen gingen we lopend richting Amstelveen. Door Zuid gelopen waar de bouw anders en kunst te bewonderen is, trakteerde ze me op een lunch. Verder lopend en pratend kwamen we bij de VU langs waar ik een flyer in de bus deed en zij de tram pakte naar huis. Greet en ik hebben veel informatie uitgewisseld waarbij een idee bovenkwam om te bekijken of deze voettocht een jaarlijks evenement kan worden n.a.v. de Gay-pride. Ik heb zo mijn twijfels en ik loop nooit weer zoveel maar anderzijds is het wel een origineel idee. Dus maar even te sudderen gelegd. Een interessante vrouw die gaandeweg meer liet zien.
Alleen liep ik verder naar Sigrid, mijn volgende slaapplaats. Dat bleek een studente tandarts te zijn die in een studentenhuis woont. Een hele ervaring voor mij want ik ken dat soort huizen alleen van de buitenkant. Ik ben momenteel flexibel en ga dus de uitdaging aan. Sigrid is een vrolijke vrouw die na lang zoeken de tandheelkunde heeft gevonden als roeping, denk ik. Zelf heb ik wat tegen tandartsen maar dat is wel uit een ver verleden. Helaas blijft de herinnering er aan levend in mijn mond.
Morgen ga ik Amstelveen bekijken als er niets tussen komt en slaap ik nogmaals bij Sigrid. En daarna mag ik elders nog een nacht vertoeven in Amstelveen. Ik hoop dat er dus wel iets gebeurt hier want zo groot is Amstelveen nu ook weer niet. We wachten af.

24.851 stappen gezet in Amsterdam.
30 juli werd ik wakker en ga ik naar bed in Amsterdam.
Morgen een gesprek met Greet en dan gaandeweg richting Amstelveen. Daar blijf ik 2 dagen bij Sigrid eten en slapen.
Amsterdam is nog niet gereed om iets met hoogbegaafdheid te doen. Een gemiste kans voor hen. Ik trek verder.

28.216 stappen vooral in Amsterdam gezet. Het is best een grote stad vind ik.
29 juli begon voor mij in Zwanenburg waar ze de huizen goed geïsoleerd hebben maar buiten is een gesprek soms niet mogelijk. Heerlijk geslapen en een goed ontbijt later ging ik op pad naar Amsterdam. Een wat saaie weg die ik wat dromend heb afgelegd. Amsterdam was lange tijd te zien in de verte en uiteindelijk ook van vlakbij maar dat was wel de buitenrand. Naar het centrum toe is nog een eind en daartussen is het moeilijk koffie vinden. Of wellicht dat ik een wijk in moest maar die gok deed ik eerst maar niet. Uiteindelijk toch mijn koffie gevonden en de dag kon beginnen. Maar toen gebeurde er niets. Wethouder Asscher nog gecontacteerd via mijn compagnon, wellicht heeft die morgen nog even tijd? Je weet maar nooit. En de media laat verstek gaan. Toen ik zat te eten begin avond, belde Alex op of ik tijd had. Nou, die had ik wel en even later zat hij aan mijn tafeltje. Hij had me al gevolgd via Unpack en Track… Een leuk gesprek met een snelle prater maar ook een snelle denker wat interessant is. We hebben de hele wereld wel zo ongeveer gehad in een uurtje. Geloof hebben we gemist bedenk ik me nu. Een leuk kontakt zo onverwacht en overbodig om te melden: ook hij vindt het een goede actie waar meer aandacht voor had moeten zijn.
Na het afrekenen ging ik naar Artis. Of meer daarachter want daar woont mijn gastvrouw voor deze en de volgende nacht. Een aardige vrouw met eerst een kleinkind met een hoog IQ en toen ook nog zo een dochter, na mijn opmerking dat het erfelijk is en dat was voor mij geen verrassing. Ik had het gevoel dat zij even moest bekomen van mijn opsomming en ik was moe van het lopen door Amsterdam. Veel straatjes heb ik gehad en het is soms wel erg toeristisch, veel sex, koffieshops en verder een laisser faire houding en sfeer van de mensen. Niets bruisends meer wat ik merkte maar erg op zichzelf gericht en op de geldzak van de toerist. Daar waren er veel van, elke taal heb ik horen spreken, zelfs nederlands en drents.
In de ochtend belde Nancy uit Den Haag nog op waar ik ook gast mag zijn, geloof ik. Om even te praten over alle aspecten van hoogbegaafdheid en dat resulteerde in een lang gesprek. We waren het eens maar wisten niet hoe het te veranderen, die taboesfeer omtrent dit onderwerp. Nou ja, we sudderen door en dan komt er vanzelf wel wat, zullen we maar zeggen.
Morgen een dagje Amsterdam met de tram doen, bedacht ik me. Dan zie je wat meer dan te voet en ik wil de nachtwacht nog wel eens zien in het echt. Als de rij niet te lang is doe ik het. En anders rij ik rondjes Amsterdam tot ik weer richting Artis mag voor mijn bed. Als iemand kontakten heeft met welke media dan ook, al is het via mail, roep ze op! Alleen samen komen we verder.

28 juli 2011

18.435 stappen gezet tussen en in Haarlem en Halfweg. De vliegtuigen overheersen hier alles.
28 juli werd ik wakker in Haarlem bij mijn wat exentrieke, zeer aardige en gastvrije gastvrouw. Na een goed ontbijt was het tijd om naar de volgende deur te lopen. Dat was de C&A omdat mijn jasje met veel zout uit de waddenzee gevuld bleef. Het leek nergens meer op en gelukkig hadden ze mijn maat nog en hetzelfde soort die ik kon kopen voor 50% van de nieuwprijs. Ik gelukkig want mijn budget is krap en het is alweer mijn derde jasje.
Daarna nog ondergoed gekocht bij de specialist waarmee ik een leuk gesprek had over pasvorm ed.. Sokken waren niet te vinden dus die ga ik nog zoeken in Amsterdam. De echte zwart-rode wandelsokken zitten wel heel erg goed, ook na 15 kilometer.
De gemeente Haarlem had geen tijd, was weg of de interesse was er niet dus dat werd niets. Dan maar naar Halfweg toe en onderweg kwam ik mijn vrouw en dochter tegen. De laatste zat achter het stuur en ze bleek eindelijk haar rijbewijs te hebben veroverd. Dat werd ook wel tijd maar bij deze ook gefeliciteerd want het blijft iets laten zien wat voor haar nogal eens lastig is. Mijn vrouw wilde wel een stukje meelopen maar was goed schoeisel vergeten. Dan valt het tempo helemaal stil maar we werden gered door Monique die met de auto wat rondreed in haar eentje. Na wat eten en afscheid ging ik op weg naar mijn bed waar ik nu op zit. Een aardige dame op leeftijd die niets heeft met het onderwerp en nauwelijks iets er van weet. Wel een verademing na al die instemming en eigen verhalen die ik steeds hoor.
Morgen naar Amsterdam waar ik twee dagen blijf. Hopelijk gebeurt daar wat leuks maar ik ben erg afhankelijk van wat anderen regelen en doen.

27 juli 2011

8.275 stappen in Haarlem.
27 juli werd ik wakker in het huis van Gaby, Nannette en de twee zonen in Haarlem. Ik voelde me al snel thuis en heb het rustig aan gedaan vandaag. Wat administratie bij gewerkt, gerust en gezellig gepraat. Maar dan loopt de tijd wel door en om half acht moest ik nog snel wat kilometers maken naar mijn bed, waar ik nu in lig. Gaby en Nannette, hartelijk dank voor de gastvrijheid, ik heb genoten en me thuis gevoeld!
Mijn gastvrouw hier is kunstzinnig en ik denk ook aardig alternatief. Een aardige ook wel nuchtere vrouw die me gastvrij heeft ontvangen. Samen met de buurvrouw nog leuk gepraat en niet alleen over mijn tocht. Zij zag ook de problemen van hoogbegaafde kinderen. En ik dacht ook aan haar maar heb het niet ter berde gebracht. Morgen misschien.
Morgen ga ik naar de gemeente waar men al tegen Astrid heeft gezegd geen tijd te hebben. Maar ik moet toch door het centrum dus ik loop even binnen. Daarna is het richting Osdorp waar mijn volgende bed al klaar staat.
Bijgaande foto laat zien hoe ik mijn route bedenk en loop.

 Allemaal via Google Maps wat meestal prima werkt. Ik loop van de groene speld naar de rode over de zwarte lijn als het lukt en de blauwe stip geeft aan waar ik ben. Erg handig allemaal en ik kan het erg ver in- en uitzoomen. Dus verdwalen lukt niet meer als ik dat ding gebruik tenminste.
Op de homepage staat nu de route in plaatsnamen en op welke dag ik daar wakker wordt. Zo kun je zelf iets plannen om te doen waar mijn aanwezigheid helpt en je kunt de media op mijn project wijzen. Hoe meer mensen dat doen des te meer media er aandacht aan zal schenken. En dat is altijd een bijdrage tot het bereiken van het doel van deze tocht. Niet twijfelen maar doen!

26 juli 2011

17.523 stappen in dicht bebouwd gebied gezet.
26 juli lag mijn bed en ik in Beverwijk in een bijgebouwtje. Na het ontbijt ging ik naar het station om Joke te ontmoeten. Zij wilde graag eens meelopen en wat babbelen. Dat hebben we dus gedaan en het was erg gezellig. We hebben elkaar geïnspireerd. Tussentijds kreeg ik een telefoontje van een journalist van het NHD de Kennemerland en die ontmoetten we met fotograaf bij de pont naar IJmuiden. Een snel interview; later zaten we op de pont en gingen we richting het gemeentehuis van Velsen zoals de gemeente hier heet. Daar hebben we gewacht op Jan Postma, interim directeur van de openbare basisscholen in Velsen e.o.. Samen met Joke hadden we een goed gesprek met hem over hoe om te gaan met kinderen die niet (meer) uitgedaagd worden op de basisschool. Alles is langs gekomen van samen naar school tot organisatieproblemen en wat het zou moeten opleveren. Samen met Joke heb ik verteld hoe het is als hoogbegaafde in het onderwijs en dat is goed overgekomen. De vraag is in hoeverre hij er iets aan kan doen, want tenslotte is het imago van hoogbegaafden nog steeds niet al te best. Omdat Jan meer van ons wilde weten dan andersom en hij er nog over na moest denken was het vooral informatie overdragen. Vandaar dat ik een gespreksverslag achterwege laat evenals een verslag van het gesprek met wethouder Wim Westerman om gelijke redenen.
Jan Postma bood aan om Joke, ze werkt nog als leerkracht, naar het station te brengen en ik had even weer rust. Een leuke maar ook drukke dag zo opeens. Na een uurtje was het tijd voor de wethouder van Velsen, Wim Westerman. Hij bleek ontwikkelingspedagoog te zijn naast een aantal andere dingen, een erudiet man waarmee het goed en rustig praten is. Meer dan een uur hebben we het gehad over het onderwijs, de politiek en haar snelheid van handelen, de organisatie van het onderwijs en wat mogelijkheden zijn om hoogbegaafde leerlingen beter onderwijs te geven. Ik heb hem van mijn ideeën kond gedaan en daar denkt hij over na als goede wetenschapper. Interessant was dat hij aan het eind vroeg wat de gemeente kan doen in mijn ogen. Qua onderwijs is het vooral onder de aandacht brengen en houden bij schoolbesturen en wellicht ook een voorkeur uitspreken als gemeente waardoor het onderwijs zich gesteund voelt om verdergaand iets op touw te zetten. Tesamen met contacten met Mensaleden zodat de leerkrachten weten wat er uit een hoogbegaafd kind kan komen als het volwassen is geworden. Daarnaast kan de gemeente iets doen aan personeelsbeleid specifiek voor hoogbegaafden. Het voorbeeld dat ik gebruikte was de aanpak van een burn-out. Normaal is het advies om 6 maanden uit te rusten en leuke dingen te gaan doen zoals wandelen of in de zon liggen. Als een hoogbegaafde dat gaat doen wordt het probleem alleen maar groter en zal de burn-out niet zijn verholpen na die tijd rust. Voor een hoogbegaafde geldt haast altijd dat hij/zij door gebrek aan perspectief de verschijnselen krijgt van een burn-out. Als men deze persoon een ander, nieuw perspectief biedt en andere dingen laat doen op zijn of haar niveau zullen de verschijnselen als sneeuw voor de zon verdwijnen. Vaak zeggen de hoogbegaafde vastlopers het zelf ook. Geef me wat interessants, iets nieuws want dan komt het wel goed met mij. Luisteren naar een hoogbegaafde is dus lonend en productief.
Het was een goed en inspirerend gesprek waar hij ook nog de zone van de naaste ontwikkeling aanhaalde, bedacht door een russiche pedagoog. Ik gebruik die term ook wel om aan te geven dat het onderwijs een stap voor moet lopen op een kind om voldoende uitdagend te kunnen zijn. Maar ik merk ook dat dit niet al teveel effect heeft mede doordat men zich maar moeilijk kan voorstellen dat een kind al zover zou kunnen zijn in de ontwikkeling. En dan komen de imagoproblemen weer om de hoek wat maakt dat we zo niet verder komen.
Na een kort gesprek over het bijzonder gebouw waar de gemeente Velsen inzit, ontworpen door Dudock in 1965 en de oorlogsperikelen waar half IJmuiden is gesloopt voor een goed schootsveld voor de duitsers die bang waren voor de engelsen, verliet ik het gebouw door de achterdeur. Het gebouw was al dicht voor de avond.
Buiten stond Gaby al te wachten, de man van Nannette waar ik ga overnachten. Ze wonen in Haarlem dus begonnen we te lopen. Onderweg kwamen we Astrid tegen die bovenstaande gesprekken had geregeld als raadslid en aanstaand burgemeester. Zij wilde natuurlijk uit eerste hand een verslagje horen. Gelukkig kon dat, evenals met Gaby in steno want ik had al veel gepraat deze dag. Bij Nannette aangekomen hebben we nog wat gegeten van de barbecue en veel gepraat over van alles en nog wat. Patricia van opvoed.nl kwam ook nog even langs en die vertelde hoe haar organisatie waar ze werkt omgaat met kinderen en scholen. Erg interessant!
Erg moe maar voldaan was het slapen geblazen, het dagboek komt morgen wel.

25 juli 2011

26.444 stappen van eigen verblijf naar eigen verblijf.
25 juli werd ik wakker in Castricum en na het ontbijt was het tijd om te vertrekken. Even de grote weg opzoeken en daar ging ik weer. Door een telefoontje had ik een afspraak met een vrouw in Heemskerk. Onder de toren, maar Heemskerk heeft er minstens twee. Toch is het gelukt en ze bleek journalist te zijn van de IJmuider Courant. Astrid had dit geregeld, de toekomstige burgemeester van Opland. Astrid en haar twee zonen en een vriendje wilden een stuk meelopen en met haar had ik afgesproken bij het station in Heemskerk. Dus de journaliste meegenomen naar het station, daar nog wat gepraat en toen zonder journaliste doorgelopen naar station Beverwijk. Grappig is dat hier alles aan elkaar gebouwd is. Geen weilandje zit er tussen die plaatsnamen en daarom ben je ‘opeens’ in Beverwijk.
Zij gingen naar de bioscoop nadat Astrid een poging had gedaan om mij met wethouder Piet van Beverwijk te laten praten. Maar Piet was ook in Heerhugowaard actief toen het Olympium daar ineenstortte en daar had hij slechte ervaringen mee, zo vertelde hij Astrid. Maar ik was al op het gemeentehuis en toch wilde hij geen gesprek. We hebben elkaar op afstand in de ogen gekeken en omdat hij het initiatief mocht nemen gebeurde er niets.
Terug naar het centrum kwam ik Astrid alweer tegen en we hebben samen wat gepraat en gedronken. Erg gezellig en ik moet zeggen handig als mensen kontakten hebben.
In de avond nog uit eten gegaan want ik was de snacks en broodjes wat beu. Het was lekker en gelukkig had ik wat aanspraak bij de serveerster.
Morgen drie afspraken of eigenlijk vier, een drukke dag.

24 juli 2011

20.909 stappen in nog steeds Fries landschap gezet. Het zijn wat gesloten mensen, zo lijkt mij die zich niet graag bemoeien met anderen behalve dan als die de regels overtreedt. Ik kreeg een toet van een auto achterna omdat ik een metertje naast het zebrapad de weg overstak. En dat hoort niet zo dus toet! Gelukkig voor hem regende het de hele dag zo ongeveer en dat plaatste mij in standje doorlopen. Je moet tenslotte de moed uit je schoenen houden.
24 juli werd ik wakker in Alkmaar in een klein kamertje met een vrij hard bed en nauwelijks een kussen na 10 uurtjes slaap. Een tweede keer slaap ik overal nu goed, blijkbaar. Na een goed ontbijt en afrekenen met mijn gastvrouw moest ik weer door het weer heen. Veel wind, horizontale regen maar ook verticale en schuine ben ik de straat doorgelopen naar Castricum. Onderweg regelmatig geschuild in hotels, bushokjes en ijssalons, wat prima was maar dat belette het weer niet mij goed nat te maken. Hier in Castricum heb ik een eigen gebouwtje op hun erf met verwarming en dan droogt alles ook zo maar weer.
Hoogbegaafdheid bespreekbaar maken aan mensen die gesloten zijn en graag de regels toepassen, op zichzelf en op anderen, is niet makkelijk. Tenslotte is er niets voor hoogbegaafden dus bestaan we niet. Daarbij moet je bedenken dat de regels samen hangen met instituties en structuren binnen de maatschappij zoals een zebrapad dat is.
Mijn gastvrouw wilde het wel opnemen voor de Friezen maar verloor wel. Zo zijn we… Zij vertelde van haar zoon die zich 11 jaar verveelde op school en afzakte in niveau waarna hij eindelijk de kansen kreeg en nu werkt hij op goed niveau…….. in de ICT. Dat verbaasde me niets en als hij in de dertig is en hij past in het gemiddelde van de doelgroep wacht er nog een dip op hem. Maar ik had volgens haar, haar aandacht wel te pakken gekregen met mijn verhaal en dat is wel winst. En een bewijs dat mijn verhaal pakkend en goed te vertellen is. Nu de andere 16 miljoen Nederlanders nog
Ik hoop dat na morgen de West-Friezen op zijn en dat de tolerante en open westerling zich meer laat gelden op mijn tocht. En ik hoop dat er mensen komen die net als Frank en Truus iets organiseren zodat mijn voettocht weer wat levendiger wordt en vaker in de pers aan de orde komt. En mocht je niets kunnen organiseren dan is er de mogelijkheid om de pers aan te schrijven. Mail ze allemaal en in grote getale en de aandacht komt.

23 juli 2011

12.856 stappen in Alkmaar gezet.
23 juli was een rustdag die ook nog eens rustig was. Ik heb wat rond gelopen in Alkmaar en een kort gesprekje gehad vanwege de sticker en dat was het wel. Toen ik terug was bij mijn gastvrouw wilde die me niet meer naar de chinees laten lopen en maakte soep en broodjes voor me. Erg aardig en lekker! ‘s Avonds moest ze weg en ik heb rustig gezapt op de grote TV. Leuk zo’n groot scherm maar er was eigenlijk niets op dan wat nieuws over Noorwegen. En eigenlijk zou je die vent geen zendtijd gunnen met zo’n belachelijke daad maar goed, zo werkt het wel.
Hier een weegschaal gevonden en mijn gewicht is nog steeds 82 kg. Ik val niet af en dat is goed nieuws, lijkt me.
Morgen naar Castricum met hopelijk beter weer want nu stormt het. Geen weer voor een gezellig praatje op straat.

25.808 stappen vandaag: de meesten in Heerhugowaard en Alkmaar in afwachting van gesprekken.
22 juli werd ik wakker in Heerhugowaard en na een goed ontbijt werd ik nog met een paar koppen koffie gesponsord wat ik erg op prijs stelde. Daarna was het even wachten op de gemeente voor een gesprek maar dat was blijkbaar iets teveel van het goede. Ze zullen nog wel last hebben van alweer een mislukt project aldaar, wat ik hoorde van mijn gastvrouw, om nogmaals maar dan van een buitenstaander te horen dat ze er iets aan moeten doen. Wel jammer dat ze mijn verhaal, waar wel toekomst in zit, niet hebben gehoord.
Op naar Alkmaar dus en daar waren enkel twee bodes werkzaam. Misschien nog een enkele ambtenaar maar ze hadden reces. Geen gesprek daar, dus was het wachten op Frank de Mink en Truus van der Kaaij van bv. mooibegaafd.nl. Zij hadden snel snel een avond georganiseerd in de Trog in Heiloo op een GGZ-complex over misdiagnoses en hoogbegaafdheid. Vooral Dabrowski kwam uitgebreid aan bod maar ik heb ook een en ander verteld over de voettocht. Soms waren we het niet eens maar dat maakte niet zoveel uit omdat de kern klopte. Het geeft m.i. blijk van toenemend zelfvertrouwen van de groep om met verschillen om te gaan. Zij hadden een coherent verhaal maar ik moet het nu meer hebben van one-liners omdat drie zinnen van hen er voor zorgt dat de helft van de bevolking afhaakt of het onnavolgbaar vindt. Ofwel, hun verhaal is prima voor de doelgroep en de hulpverleners, mijn verhaal is goed voor in de krant en naar beleidsmensen toe. Prima taakverdeling!
Er waren zo’n 20 bezoekers die goed moesten opletten want Frank en Truus waren machinegeweren, zo snel. Wat ze wilden vertellen was ook wel erg veel maar ik denk ook niet dat het korter kon. Het is een geheel andere kijk op intelligentie, mens en samenleving met als kern dat alles via een glijdende schaal bekeken moet worden. En dat overlappingen in kenmerken van diagnoses en hoogbegaafdheid zeker te scheiden zijn. Het is een oproep ter ont-labeling en een mens indelen in diverse glijdende schalen van meer en minder. En daar kom ik ze tegen want een mens draagt zijn verleden en bezit haar toekomst. Daarin zit de beweging die elk mens meemaakt. Begeleiding is dan meer de mogelijkheden uitspreken en luisteren naar de ander zijn/haar mogelijkheden dan het handje vasthouden en meesleuren.
Twee dingen mistte ik wel wat in het verhaal. De snelheid waarmee een kind al op de basisschool kan vastlopen, het kan niet vaak genoeg gezegd en de verschillen tussen man en vrouw. Misschien vanwege het korte tijdsbestek maar die twee zaken vind ik erg belangrijk omdat nu op bv. de Leonardoscholen vaak 2 jongens zitten met 1 meisje. 
Ze zijn de realiteit erg ver voor, denk ik dan. Typisch hoogbegaafd, overigens.
Morgen blijf ik in Alkmaar maar ik heb geen idee wat ik kan doen. Dat wordt nog spannend! Hopelijk komt iemand mij opzoeken anders wordt de dag wel erg lang.

21.363 stappen door de bollenstreek en Middenwaard
21 juli werd ik wakker in De Goorn en kreeg ik een groot ontbijt. Daarna was het lopen naar het gemeentehuis van Koggenland alwaar ik na wat wachten een gesprek had met de gemeentesecretaris. Ik heb veel, misschien wel te veel gepraat. Maar hij luisterde goed en dan krijg je dat wel eens. Wat hem als personeelsman interesseerde waren vaardigheden. Kennis is makkelijker je eigen te maken dan vaardigheden en daar moest ik hem als collega-werkgever helemaal gelijk in geven. Maar mijn insteek kwam niet helemaal over het voetlicht. In het personeelsbeleid was al lang geen sprake van kopjes minderheden zodat hoogbegaafdheid moeilijker er in kon worden gepast. Qua onderwijs was het niet echt zijn terrein. Het was wel een goed gesprek en wellicht komt er nog wat uit op termijn.
Daarna verder gelopen tot ik ontdekte dat ik mijn paraplu had lagen liggen in De Goorn. En met dit weer is het verstandig om wel zo’n ding te hebben. Dus ik terug naar mijn slaapplaats maar ze waren niet thuis. Wachten is niet mijn ding dus ik naar de Hema vlakbij het gemeentehuis en daar een nieuwe gekocht. Mijn pad vervolgend waren er een paar reactie vanwege de krant maar verder is het echt vakantie. In Heerhugowaard heb ik direct maar het gemeentehuis gezocht en mijn flyer is onder de aandacht van de burgemeester en die heeft nu het initiatief van een afspraak maken. Maar morgen ga ik in de middag wel naar Alkmaar waar ik ook het gemeentehuis ga opzoeken. 
Mijn gastgezin in Heerhugowaard was verrast over mijn verhaal en wilde alles weten. Erg veel verteld en ze vonden het maar jammer voor ons. Een gastvrij echtpaar waar ik ook een TV op mijn kamer heb. Lekker even onderuitzakken.
Morgen naar Alkmaar en ‘s avonds naar De Trog in Heiloo om samen met Frank de Mink en Truus van der Kaaij mensen voor te lichten over misdiagnoses en hoogbegaafdheid

16.689 stappen in Hoorn en omgeving gezet.
20 juli werd ik wakker in Hoorn. En ik stond in de krant, het Noord Hollands Dagblad regio West Friesland. Altijd leuk maar onderweg herkennen velen je en dat is soms iets minder. Niet dat ik enige negatieve reactie krijg maar ze kijken wel ‘intensiever’ zeg maar. En een enkeling spreekt me aan dat ik in de krant stond. Dan zeg ik ja. En dan is het weer gebeurd, meestal. Soms vraagt iemand door en dat is dan wel leuk. En de reactie van een lezer in een cafetaria was ook leuk: die is gek, zei hij op een toon die je ook hoort als iemand het kanaal wil overzwemmen of iets anders doms wil doen. Nou ben ik het daar best wel mee eens, niet het doel maar de actie schittert niet van intelligentie of het moet een Zen-achtig iets zijn. Zo wijs dat het weer te simpel voor woorden wordt.
Maar goed ik moest toch eens op pad gaan, ditmaal naar het gemeentehuis van Hoorn. Na eerst een afwijzing belden ze op voor een afspraak met de wethouder. Ergens krijg je dan het gevoel dat je plekje in de krant voor jou een deur opent. Ietjes verstrengeling misschien? Ach, maakt het uit, ik had een gesprek. Het verslag er van is op deze site te vinden.
Op weg naar De Goorn kwam ik de GGZ Noord-Holland tegen. Nou ja, het gebouw dan en daar ben ik naar binnen gegaan. Na wat wachten en een erg leuk gesprek met een medewerkster die er ook zat te wachten werd ik te woord gestaan door dhr Vemer. Dit verslag is ook bij de verslagen te vinden. Een goed gesprek wat in een andere setting tot meer resultaat had geleid.
Verder lopend kwam ik in het cafetaria waar de krant lag en iedereen hem las. Een verstilde blik op mij om te vergelijken en daarna heerlijk rust. En als zij niets zeggen doe ik het ook niet. Een grappig spelletje.
Mijn gastgezin woonde kort bij en daar heb ik nog een leuk gesprek gehad. We leren ons eerst kennen met wat we doen en gedaan hebben en vandaar gaat het verder. Het blijft elke keer leuk, moet ik zeggen. Het zijn gezellige mensen die nog volop in het leven staan.
Morgen ga ik naar mijn vroegere woonplaats Heerhugowaard maar daarvoor eerst naar het gemeentehuis alhier. Geen idee van welke gemeente die is maar er zijn B&W ‘s dus ik er op af.

18.141 stappen gezet in Wognum, Purmerend en Hoorn.
19 juli werd ik wakker in Purmerend bij Marcel en Sandy plus zoon en dochter. Zij hebben het nodige meegemaakt met scholen en zodoende begeleidt Sandy nu allerlei kinderen die vastlopen waaronder ook hoogbegaafde kinderen met haar Bureau Beeldvisie.
Ik heb wat uitgeslapen en met hulp van Sandy kwam de krant aldaar in actie. De journalist zou me ontmoeten bij het gemeentehuis voor een interview en een foto. Onderweg werd ik nog gebeld door een andere journalist van de krant in regio Hoorn. Die heb ik op straat bijgepraat in Purmerend en toen op een drafje naar de wethouder gelopen want die journalist wachtte me daar op. Eerst het interview en vervolgens een tijdje gewacht op de wethouder waarmee we, Sandy was er bij, een tijd lang gepraat hebben over hoogbegaafdheid en onderwijs. Ik merkte dat hij hetzelfde zegt als mensen in het onderwijs en dat maakte het wel verwarrend. Eigenlijk hadden we meer tijd moeten hebben om bv. met de basis te beginnen. Wat en wie is hoogbegaafd en hoeveel effect jaren van verwaarlozing heeft op een kind. Maar goed, we hebben gedachtes uitgewisseld en Sandy mag hem met concrete voorbeelden vragen om hulp. En wellicht komt er nog zoiets als een Leonardoschool in Purmerend want hier wonen erg veel mensen, merkte ik. Wat een drukte.
Na het gesprek en een filmpje maken reed Sandy me naar Wognum om daar weer te starten met mijn voettocht. Ik wil Marcel en Sandy hartelijk bedanken voor hun gastvrijheid en ook zoon Bas met het afstaan van bed en kamer! Hij sliep die nacht bij oma.
In Wognum ben ik gefotografeerd voor een krant en was het verder lopen naar Hoorn. Een aparte stad want het centrum ligt aan de rand van de stad. Wel logisch want het centrum ligt aan het IJsselmeer. Erg veel mensen maar men gaat erg vriendelijk met elkaar om. Niet zozeer groetend maar wel de ander uit de weg proberen te blijven. Dat viel me al vaker op met grote steden dat mensen fysiek meer rekening houden met elkaar. Het kan ook nauwelijks anders maar goed, ze doen het toch maar met z’n allen.
Bij mijn gastgezin heb ik leuk gepraat over hoogbegaafdheid en vele andere zaken. Leuk om mijn goede zinnen te kunnen repeteren en te zien dat men je begrijpt daardoor. Een erg aardig ouder koppel die af en toe mensen ontvangt.
Morgen ga ik naar de burgemeester in Hoorn en dan door naar De Goorn. Hopelijk sta ik dan in de krant en komt er wat meer actie. Frank de Mink gaat nog wat regelen in Heiloo. Een bijeenkomst met pers om te praten over misdiagnoses ed.. Een goede actie waarvan er best wel wat meer mogen komen!
Ik zit nog wel met een vraag. Na Amsterdam kan ik langs de kust, Leiden en Den Haag naar beneden of langs Utrecht en Rotterdam. Wat is verstandig om te doen want beide kan niet. Leiden met de universiteit maar Utrecht met bv. de Onderwijsinspectie? Ik zal straks een keuze moeten maken. 

3.891 stappen gezet in Nibbixwoud, de rest van de tijd werd ik gereden.
18 juli werd ik wakker bij mijn zwager en man die me een bed aangeboden hebben waarvoor dank. Het zijn gezellige mensen waar het goed toeven is en ik heb aan niets gebrek gehad. Eindelijk heb ik ook hun glascollectie bekeken. Bedankt Han en Jay voor jullie gastvrijheid!
Radio Noord-Holland belde voor een interview en uiteindelijk kwam de journalist op de boerderij van mijn zwager hiervoor. Het regende de hele dag dus ik was niet treurig om op hem te wachten. Na een lang inleidend gesprek zijn we gaan lopen voor het interview en volgens mij ging het best wel aardig. Veel meer is er opgenomen dan er nodig was voor 3 minuten uitzending dus ik ben benieuwd wat het gehaald heeft. Daarna werd het toch echt tijd om te gaan. Vanwege de regen had ik met Marcel, waar ik vannacht slaap afgesproken bij het gemeentehuis van Medemblik in Wognum. Dat was een half uurtje lopen van mijn zwager af. En ja, het is het oude hoofdkwartier van Scheeringa van de DSB-bank. Daar aangekomen en het goede gebouw gevonden wilde een wethouder me wel te woord staan. Hij was zeker wel geïnteresseerd en zou de flyer ook bij personeelszaken afgeven. Later kwam daar een VVD-raadslid bij met wie hij een afspraak had. Deze heb ik ook kort verteld wat mij drijft. Tevreden ben ik daar weg gegaan.
Marcel stond me inmiddels op te wachten en reed me naar zijn huis in Purmerend. Daar ontmoette ik Sandy en zoon en dochter. Ik ken ze van de thuisonderwijswereld. Sandy begeleidt kinderen en probeert scholen beter naar het kind te laten kijken met haar Bureau Beeldvisie en dat doet ze erg goed als ik het zo hoor. Leuk om die verhalen te horen alhoewel er wel veel onnodig leed aan vooraf moest gaan. Marcel is hovenier en erg druk met de zaken. Zoon Bas stond zijn kamer af en logeert voor de nacht bij oma die in de buurt woont. Bij deze bedankt voor zoveel gastvrijheid!
Morgen wil ik naar de gemeente Purmerend waarna ik word teruggereden naar Wognum vanwaar ik weer doorloop naar Hoorn. Daar probeer ik dan de gemeente nog aan te spreken als ik op tijd ben.

11.505 stappen rond de A7 in de gemeente Medemblik.
17 juli werd ik wakker in het huis van Riet. Een gezellige hollandse vrouw die echt niets heeft met hoogbegaafdheid. Na een goed ontbijt en wat geklaag over het weer ging ik op weg zonder de hulp van mijn Iphone. Het ding was behoorlijk in de war, ook na herstarten. Dus ik naar een tankstation die gelukkig open was op zondagmorgen en de kaart aldaar bekeken. Ik moest richting Opperdoes en Twisk. De bordjes volgend kwam ik daar en toen kwam de Iphone ook weer tot leven. Geen idee wat dat nou weer was maar goed, het doet het weer.
Met hooguit wat dreigend weer ging ik verder naar Benningbroek maar Google Maps kon niets met het opgegeven adres. Dus ik maar naar het centrum waar ik een helder idee kreeg. Met enkel de postcode snapte hij het wel. En toen bleek mijn zwager aan de andere kant van de A7 te wonen. Dus met een ommetje kwam ik al vroeg aan en hebben we leuk gekletst, ook met een vriendin die er was. Met een dutje en rustig BBC kijken heb ik de dag maar afgesloten. 
Leuk nieuws is dat Murkje uit Dokkum me een artikel heeft opgestuurd naar Belgie met als kop: ‘We missen de Einsteins’ . Leuk gevonden. Binnenkort te vinden bij ‘In media’ .
Morgen ga ik naar Hoorn en overnacht ik in Purmerend bij Marcel en gezin. Ben benieuwd hoe dat gaat maar ik weet bijna zeker dat dat leuk gaat worden.

14.178 stappen in een vreemd land. De cultuurschok is behoorlijk van de ene soort friezen naar de andere soort. Of kom ik meer Amsterdammers tegen?
16 juli werd ik wakker in Wieringerwerf, te laat om fatsoenlijk me aan te kleden maar net genoeg voor ontbijt. Bij het weggaan nog op de foto gezet voor de Wieringer Courant of zo. Ik ben benieuwd of ik die nog te zien krijg. Ik sta er ongeschoren op.
Na wat overleg ben ik direct de weilanden in gelopen richting Medemblik. Misschien niet de juiste keuze want het waren grote weilanden en in grote aantallen. Veel groente wordt hier verbouwd en de schapen en lama’s op de dijk.
Maar de mensen zijn echt anders hier. Hun persoonlijke ruimte is stukken kleiner dan elders en ze doen zoals ik het alleen ken van Amsterdammers. Vrij luid en direct in de omgang maar ook heel terughoudend in het bemoeien met een ander. Erg op zichzelf in een menigte kunnen zijn en toch ook weer die menigte kunnen betrekken met jouw doen en laten. Een bijzondere ervaring waarmee ik me probeer te associëren want dat werkt hier het beste. Ik heb geen idee of ik dat kan maar proberen kan altijd.
Mijn gastvrouw heeft niets met hoogbegaafdheid dus hebben we er een hollands avondje van gemaakt met Tros TV en zeuren over het weer. Met wat wijn was het wel gezellig.
Opvallend waren de gezichten hier. Veel leken op TV-mensen en ook hun manier van doen, met een scherm om hun gezicht was ik in de maling te nemen.
Vandaag weinig gebeurd, het is weekend dus ook geen stadhuizen bezocht. Wel een reactie op een filmpje op mijn kanaal op YouTube: hoogbegaafde. Het filmpje over het stedelijk in Nijmegen was geloof ik te saai. Tja, als iets saai is dan komt er bij mij ook saaiheid uit.
Morgen naar Benningbroek waar mijn schoonbroer woont met zijn man. Ik hoop droog over te komen en wellicht zie ik onderweg nog iemand voor een praatje. Het is hier wel wat saai.

18.450 stappen de dag na de Dijk of moet ik zeggen het dijkje? Hij viel wel mee met zoveel leuk gezelschap.
15 juli werd ik wakker in de oranje kamer in Den Oever. Na het ontbijt ging ik onderweg naar Wieringerwerf. Een wat saaie tocht want het ging langs de A7. Daar aangekomen was het centrum een rij winkels met daarvoor parkeergelegenheid onder wat bomen. Niet een oude kern met een even oude kerk. Eigenlijk is alles redelijk nieuw hier. Aandenkens van de inpoldering waren er wel.
Aangekomen bij mijn slaapplaats bleek mijn gastvrouw bekend te zijn met hoogbegaafdheid en ze ging direct kijken of ze wat media kon regelen. Erg leuk om te merken dat er dan opeens iemand is die het ook zich aantrekt. Morgen maakt ze nog een foto en dat komt met een verhaaltje in de plaatselijke krant en wellicht vindt ze nog iets anders.
Ik heb echt lokaal bekende mensen nodig voor de media want dat werkt! 
Een rustige dag dus en dat mocht ook wel na de vele mensen die ik sprak op de 14e. Morgen naar Medemblik, een oud mooi stadje waar ik nog wel benieuwd naar ben. Hopelijk kom ik dan wel weer mensen tegen die wat willen vertellen. Alhoewel, ik kreeg vandaag een telefoontje van Bert die mij meldde dat mijn theorie over de dinosaurus, staat ergens onder ‘Willem Wind’ niet klopte. De rondvliedende kracht kon nooit zo hoog worden dat het de zwaartekracht voldoende beïnvloedde om de dieren en planten vroeger zo groot te laten worden. Hij zou nog bedenken waarom dat verschil er wel is en wat dan de oorzaak kan zijn van dat verschil. Ik ben benieuwd naar reacties.

39.645 stappen gedaan over de afsluitdijk. Mijn langste wandeling ooit.
14 juli was de dag van de Dijk  Ik werd wakker in hotel De Steenen Man in Zurich en kreeg een goed ontbijt. Buiten bleek de L van het lage drukgebied precies boven mij te hangen wat resulteerde in windstilte en geen regen. Een prachtige dag om te wandelen. Gelukkig bleek Klaas de mogelijkheid te hebben mee te lopen. Hij is werkzaam met de wadden en probeert een eenduidig beleid te maken voor het zoute gedeelte. Een boel gedoe omdat velen zich er mee bemoeien. Maar als wadloper is hij ook standvastig en als hoogbegaafde volhardend. Erg leuk om met hem kennis te maken en de eerste 15 km vlogen onder onze voeten door. Bij het benzinestation pakte hij zijn fiets en peddelde terug naar zijn auto. Dat was een prettig kontakt. Doorlopend naar het winkeltje, benzine had ik niet nodig kwam ik een oude bekende tegen: Phred. Hij woont in Julianadorp en begeleidt hoogbegaafden en is met van alles bezig. Ook fotografie en hij heeft natuurlijk wat foto’s gemaakt. Ook met hem had ik mooie gesprekken maar de reis duurde korter, 10 km. Bij het monument is Phred terug gelift naar zijn auto. Weer een fijne afleiding en ik had geen problemen met voeten of benen want daar heb je dan geen tijd voor.
Nu was het even wachten op Johan en Jort. Ze kwamen met de bus aan en na wat rondkijken gingen we op pad. Het oog van de depressie was elders onderwijl en we hadden grote moeite om eindelijk weer achter de dijk te komen. Alles waaide van je weg en al het water in die wind bleef aan ons kleven. Maar goed, achter de dijk ging alles weer over ons hoofd heen en met wat meewind liep het perfect. Gaandeweg nam de wind nog wat toe of het water van de wadden steeg of iets anders, feit is dat er steeds meer water over de dijk gesproeid werd. Zout water meestal wat niet aangenaam was. Wel leuk gepraat natuurlijk maar het werd wat afzien. Het laatste stuk, totaal 6 km ging natuurlijk snel maar bij de sluizen en brug aangekomen moesten we vol in de wind lopen. Daar zijn we pas echt nat geworden. In Den Oever eerst maar eens uitgedrupt in een restaurant en na wat eten hebben we nog gebiljart in een cafe alhier. Dat was aangenaam maar ook vermoeiend en om 11 uur was het echt tijd om te slapen. Toen moesten Johan en Jort nog naar Wijchen toe.
Morgen ga ik West Friesland in wat ook wel Noord-Holland heet. Eens kijken wat dat is. De afsluitdijk heb ik gehad, het bleek makkelijk met gezelschap te belopen.

13 juli 2011

17.270 stappen richting de afsluitdijk.
13 juli is de aanloop tot 14 juli, de dag van de Dijk. Ik merk dat ik het groter maak dan de dijk zelf zo langzamerhand. Moet het toch wat in proportie zien te krijgen. Dat lukt morgen wel, denk ik.
Vanmorgen wakker geworden in een huis dat bol staat van de activiteit. Altijd druk met van alles en ze verwachtten dat ook van mij. Tja, dat lukt dus niet en dan is er wat wrevel. In ieder geval door mij ervaren. Maar wel een goed ontbijt gehad en lekker geslapen ging ik op weg. Eerst naar het centrum van Harlingen waar ik maar eens een hemd heb gekocht. Het wordt wat frisjes.. En ik had gehoord dat het in de middag wat rustiger zou worden dus ik stelde mijn aftocht uit Harlingen maar uit. In de restauratie van het station een leuk gesprekje gehad met de houdster aldaar en die snapte wel wat ik bedoelde met mijn tocht. Niet uit eigen ervaring maar uit interesse. Leuk om te merken dat ik overkom als de ander het ook wil.
Maar het bleef wat guur dus ik de paraplu uitgezet en de binnenroute genomen omdat aan de dijk veel wind te verwachten was. Die wind was er en daarmee ook de horizontale regen dus behoorlijk nat, de eerste keer in ruim 70 dagen, kwam ik aan in Zurich. Het was wel een mooie route zo tussen de boerderijen en landerijen door. Veel wind in de rug en zij maar mijn paraplu heeft het overleefd. In het hotel, ik slaap duur vandaag, probeer ik alles weer wat droog te krijgen. Water is een raar spul want dat kruipt over je broek heen en spreid zichzelf uit. Leuk is om te merken dat als er niet beregend wordt je broek stilaan weer wat droger wordt. Die periodes zijn te kort voor algehele droging maar toch, het werkt goed.
In het hotel was het aangenaam. Leuke eigenaren met mooie verhalen over bv. snelwandelaars die in 1 ruk Amsterdam – Leeuwarden doen. Mag hooguit in 29 uur of zo… Dan ben ik wel een mietje hoor..:)
Morgen de Dijk. Maarten loopt mee en een aantal hebben afgezegd. Vanaf het midden lopen Johan en Jort mee. Het zal wel lukken want ik doe kalm aan en de wind is waarschijnlijk in de rug. Maar met een L boven je hoofd weet je dat nooit zeker, bedacht ik me bij het nieuws op de TV.
Ik twitter alle resultaten morgen. Je maintiendrai….

12 juli 2011

19.160 stappen vandaag
12 juli werd ik wakker in Franeker en na een goed ontbijt en rustig zomerweer ging ik op pad naar Harlingen. Net nog in Franeker zag ik een gemeentehuis en ik dus naar binnen. Laten ze net een B&W vergadering hebben! Mijn geluk kon niet op totdat bleek dat die mensen dan niet gestoord wilden worden. Tja, dat kan ook. Maar de voorlichtster had wel even tijd en zij zal een stukje plaatsen op de gemeentelijke website dat ik die dag in Franeker ben geweest. En ze zei dat er al behoorlijk wat aandacht is voor deze kinderen en gelet op de Friezen kan dat best meer zijn dan elders. Voor volwassenen zag ze niet zoveel problemen, geloof ik. Als gemeente spotten ze talent wel op de werkvloer en deden daar wat mee. Dat klinkt allemaal erg goed maar anderzijds, ze is wel voorlichtster van de gemeente Franekeradeel.
Toen dat voorbij was ging ik maar verder, een beetje saaie tocht met in de verte al snel te zien: Harlingen. Google Maps wist me het centrum te vertellen maar daar aangekomen was er geen centrum. Moest ik een heel eind verder zijn waardoor ik behoorlijk omgelopen ben. Had ik nu wel op de ANWB borden moeten letten. Andere keren kloppen die niet voor wandelaars, nu wel..
Een leuk centrum zo aan zee, weinig te melden want iedereen is druk. Morgen gaat de reis naar Zurich en dan eindelijk de Dijk. Friesland heb ik wel een beetje gehad, merk ik. Of is Friesland West anders dan Oost? In ieder geval lopen er wat mensen met me mee over de dijk en dat zal wel schelen. En dan eens kijken hoe de West-friezen zijn. Ben nog niet van de Friezen af, zeg maar.

11 juli 2011

19.617 stappen van Berlikum naar Franeker en meer, een stad dat dorp is en valt tussen wal en schip qua stad-zijn. Een mooi stadje waar ik het mij kan voorstellen hoe en waarom Eise Eisinga behandeld is zoals het gegaan is. Maar dan krijg je soms een mooi Planetarium voor terug. Hoogbegaafden komen soms terug op hun weg.
11 juli werd ik wakker met een licht ammonia-geur in mijn neus. Het was windstil en de varkens deden hun ding in hun huis. Na een goed ontbijt en een douche was het lopen met voor de zekerheid een paar broodjes mee. Het is hier geen Limburg tenslotte. Maar het eerste dorp dat ik aandeed had een feestje. Een kaatswedstrijd waar ik de regels nog steeds niet van ken maar hooguit een idee heb hoe het gaat met daarbij een frietkot, koffie en vooral bier en niet te vergeten voor de kleintjes een kermis. Groot feest in een klein dorp. Zelfs live-muziek was er. Maar dat speelde vooral smartlappen ed. dus werd het al snel tijd om door te stappen. Franeker is een aparte stad, niet voor de hand ingericht maar het Planetariumcafe serveert lekker spul. Het stadhuis was dicht op maandag en dinsdag dus een flyer in de bus gedaan en verder rond gekeken. Al snel mijn slaapplaats opgezocht en daar een heerlijk tukje gedaan. Het slapen in andermans bedden breekt me nog wel eens op.
Maar mijn gastvrouw wist wel van de problemen die hoogbegaafden hebben want ze kende er eentje die nog eens treinwagons schoonmaakte. Eerbaar werk maar voor een hoogbegaafde niet functioneel te noemen. Zij ondersteunt mijn voettocht dus van harte.
Wat later nog even gegeten in de stad maar aanspraak was er niet. Het voelt hier wel als onder de echte Friezen. Het vooroordeel komt wellicht uit Franeker?
Morgen nog een stukje naar Harlingen, ik ben benieuwd naar de haven en de binnenstad vooral. Die kom je niet tegen naar de boot.

10 juli 2011

26.604 stappen door het mooie Friesland. Heerlijk weer, geen regen, een beetje koele wind en wat zon. Goed weer om te wandelen maar je droogt wel snel uit als je niet oplet.
10 juli, 70 dagen ben ik al lopende, werd ik wakker in Leeuwarden. Na een goed ontbijt en de beste wensen ging ik op weg naar Berlikum. Onderweg belden de twee dames op leeftijd om te melden dat ze elkaar gesproken hadden. Een van die dames is mijn moe. Ze waren beide zeer tevreden met het nieuwe kontakt. Dat heeft mijn voettocht al wel opgeleverd.
Ook Bert Brouwer belde, de man die Beethoven anders bekijkt en daardoor die muziek anders interpreteert. Sommige mensen uit dat vak nemen het wat over. Hij fietste me tegemoet vanuit Sneek. Nu is Friesland geen Limburg dus tot 4 uur geen koffie gehad en dan merk je je verslaving best wel. Maar Bert en ik hebben leuk gepraat over van alles en nog wat en hij sponsorde me nog met een krentenbol. Dit omdat er geen tent open was.
Na wat uren kletsen ging Bert weer huiswaarts en ik ging door naar mijn slaapplek. In het centrum vond ik eindelijk een cafetaria die aan het open gaan was en na wat koffie werd het weer wat met mij. Bij het afrekenen van wat eten wilden ze wel wat weten over de voettocht want ‘er zit een beroemdheid op ons terras’ … De flyer en een enkel antwoord was wel genoeg. Het deed me direct denken aan het is eenzaam aan de top. Wel een ‘beroemdheid ‘ zijn en niet worden aangesproken maakt dat er weinig gebeurt.
Nu slaap ik bij een varkensmesterij maar zo mag je het niet meer zeggen. Deze boer houdt voornamelijk varkens! En wat schapen die betalen met hun lammeren, voor de paarden.. Een erg aardig gastechtpaar met wie ik langere tijd vooral over Nederland en het boeren gesproken heb. Erg interessant.
Nu is tijd om te slapen. Morgen weer verder richting de Dijk. Gelukkig maar ook hopelijk lopen er wat mensen mee. Anders is de Dijk wel erg eenzaam, denk ik.

9 juli 2011

16.446 stappen gezet in Leeuwarden, een mooie wat kleine stad met dorpse sfeer.
9 juli werd ik wat later wakker en het ontbijt stond klaar. In mijn eentje gegeten en mezelf klaar gemaakt voor vertrek. Het regende toen ik het huis verliet maar met paraplu was het te doen. Later nog eens geschuild bij een groot gebouw en dat was de regen weer voor vandaag. Veel zon gehad en aardige mensen die me alle ruimte gaven om te ademen. Een paar gesprekjes heb ik wel gehad. Bijvoorbeeld een horecaman die me gratis de koffie gaf vanwege mijn voettocht en later me nog eens succes wenste. Of een mevrouw die me staande hield en zich afvroeg of een diepgaande cursus me niet meer zou helpen want je moet niet alles afschuiven op je omgeving. Ik zei dat dit in zijn algemeenheid waar is maar dat ik en mijn gezin hierin niet alleen staan. Velen zijn ons voorgegaan en erna gekomen zodat je kan spreken van een groep die lijdt onder haar omgeving. Dat snapte ze al snel en vond dat het dan toch tenminste op de tv moest komen. Dat vond ik ook, we waren het nu roerend eens met elkaar.
Onderweg naar huis kwam ik een vrouw tegen die al lopend zei: het is een goede actie! Toen ik wat vragend keek zei ze nog snel dat haar man en zoon er ook last van hadden. En weg was ze alweer.
Misschien kan iemand omroep Friesland oproepen er een item van te maken? Ik zou graag in een talkshow wat meer ruimte en tijd krijgen om het verhaal te vertellen. Het mag zeker ook met een tegenstander hiervan, geen probleem.  Ik heb zowat in elke krant al wel gestaan in Friesland dus dat hoeft niet meer. Daarop heb ik overigens geen vervelende reacties gehoord of gelezen. Is dat negeren of geen interesse hebben in het onderwerp? Wie het weet mag het zeggen.
Morgen moet ik weer vroeg op, de gastmensen moeten op tijd weg en daarmee ik ook. Dan ga ik naar Berlikum of eerst naar Dronrijp. Het hangt er van af waar alles ligt en hoe ver het dan is.

8 juli 2011

20.480 stappen in een beetje regen en veel zon gezet. Een mooie dag.
8 juli heb ik me verslapen. En later dan gepland zat ik aan het ontbijt en liet me het goed smaken. Het gaat beter met eten na die tekenpillen maar helemaal goed is het nog niet. Na het ontbijt nog een klein gesprekje gehad met de gastvrouw en  haar een flyer gegeven. En zo heb ik nog enkele gesprekjes gehad met mensen onderweg. Leuk om te zien was dat een man me allerlei vragen stelde en de vrouw er voor gezorgd had dat zij aan mijn tafel kwamen zitten. De man snapte snel het hoe en wat, ik bevestigde eigenlijk zijn gevoel er over. Zit in de familie, vandaar. De vrouw ging in ieder geval tevreden weg.
Bij de Friesland Zorgverzekeringen nog geprobeerd iets te vertellen maar ik kwam niet verder dan de koffiebeker. De SP was op bezoek getuige de bus voor het gebouw en dan is alles bezet en druk. Johan had ook nog telefonisch geprobeerd iets te regelen maar alles strandde. Dus ik naar het stadhuis en naar wat later bleek een wethoudster, vroeg me of zij kon helpen omdat de receptioniste erg druk was. Ik zei neuh… Dom dom.
Verder is er niet veel gebeurd.
Morgen Leeuwarden nogmaals bekijken en wat uitslapen eerst.

7 juli 2011

17.957 stappen vandaag gezet. Weinig wind maar ook weinig actie.
7 juli werd ik wakker in Birdaard bij Bed en Broodje van de fam. Kingma. Prima geregeld allemaal, een heerlijk ontbijt en een gastvrije gastvrouw.
Na het ontbijt mocht ik eindelijk mijn laatste tekenpil slikken. Ik heb er vooral een pijnlijke mond van gekregen en hopelijk is de Lyme weg. Het is nog steeds het eten van een cactus met sambal. Het zal morgen bijna weg zijn, denk ik.
Onderweg belde een fotograaf van het Weekblad de Frieslan. Waar hij me kon treffen voor een foto. Uiteindelijk kwamen we elkaar tegen bij Stiens op de Wurgdijk waar hij zijn actiefoto’s nam. Gelukkig viel hij niet over zijn eigen voeten maar het was kantje boord.
In Stiens zag ik het gemeentehuis en hup naar binnen. Wethouder v.d. Heide was erg enthousiast als oud onderwijzer. Hij kende ze ook maar hij zag dat het pas gaat werken als het verankerd wordt in het onderwijs. En hoe, dat was voor hem wel een vraag want vaak is het een geldkwestie en dan is het afhankelijk van budget en politiek. Aan het eind wilde hij graag sponsoren. De gemeente had geen geld maar hij wel. In dank aanvaard vervolgde ik mijn weg.
Wat ik wil is toestemming om als hoogbegaafde te mogen leven en functioneren in Nederland. Dat kost geen geld en de implementatie kost nauwelijks meer dan nu wordt uitgegeven aan al die mooie projecten.
Ik heb Stiens uitgebreid bekeken en boodschappen gedaan. Een aardig dorp met erg veel nieuwbouw er omheen. Qua indeling lijkt het dan wat rommelig maar het maakt ook wel een eigen sfeer.
Een paar korte maar leuke ontmoetingen gehad, mensen lezen de krant best wel goed. Eentje leek het lastig om hoogbegaafd te zijn. Of ik dat ook vond maar dat wist ik eigenlijk niet. Ik weet tenslotte niet beter en dat snapte hij ook wel.
Morgen rustig aan naar Leeuwarden en daar eens zien wat ik kan doen. Elke dag weer een avontuur!

6 juli 2011

17.748 stappen waarvan er de helft weer eens tegen de wind in. Lekker leunen maar altijd weer oppassen voor windstilte.
6 juli werd ik wakker in Dokkum bij Murkje, een eigenzinnige Friezin. Ze had een lekker ontbijt geregeld en terwijl ik begon belde een journalist van de Nieuwe Dokkumer Courant die noord-oost Friesland bestrijkt. Hij wilde graag voor de tocht met de kinderen even met me praten en dus kwam hij bij mij aan het ontbijt zitten. Dan is eten niet echt mogelijk want ik werd geacht te praten. Dat is goed gelukt en hij had aardige vragen bedacht. Weer eens wat anders. Ook anders werd de foto want ik aan het ontbijt, samen met Murkje is een nieuwe invalshoek.
Hij weg en ik moest ook opschieten wat er voor zorgde dat ik het gastenboek niet kon vullen. Gelukkig had Murkje al twee flyers ingeplakt met een foto die ik meegebracht had. Het is niet anders maar ik vond het wel jammer zo snel weg te moeten.
De Burgerschool waar de Leonardoschool bij in zit vond ik al snel, Dokkum is niet al te ingewikkeld in die buurt. Na een koffie en wat praten met de leerkrachten, ging ik met de bovenbouw en de juf op pad. Zij vond de route langs de Ee erg mooi dus daar gingen we heen. Al lopend leuk gepraat met wat leerlingen waarbij eentje, de ‘wijze’ nog wel wilde opmerken dat hij het nog wel eens saai vond. Ook leuk hoor maar… Een meisje wilde chirurg worden en was blij met mijn visie op beter onderwijs. Ook andere toehoorders lieten hun goedkeuring blijken. Maar ook mijn Iphone4 was bijzonder geloof ik. Alleen dat ik zo weinig apps had was voor vooral de jongens een teleurstelling. Maar ik was oud dus dan was het ook wel weer logisch..:) Onderweg nog een leuk gesprekje gehad met een oudere man die me succes wenste.
Bij de stadsrand was het tijd om me los te rukken van de groep. Zij moesten wel op tijd weer terug zijn op school want velen worden opgehaald vanwege dat ze verder weg wonen. Het was heel gezellig zoals ook de foto laat zien. Heerlijk om te ervaren hoe je nuchter en goed om kunt gaan met bijzondere kinderen.

Maar de Ee wachtte op mij en vooral de wind. Leuk naar bootjes gezwaaid en naar fietsers. Toch was dat uiteindelijk ook saai dus de weg maar weer opgezocht waar ik een fietsende vrouw tegenkwam die na het artikel toch nog wat vragen had. Niet over hoogbegaafdheid maar meer de praktische zaken.
Ik Burdaard aangekomen of Birdaard volgens Google: eerst wat gegeten en toen het dorpje bekeken. Klein maar fijn, een leuk dorp waar het leven nog rustig zijn gangetje gaat. Vanwege de prima teennagels zocht ik een nagelstudio maar dat was er niet volgens een oudere vrouw die ik dit vroeg. Ook zij had het gelezen en ze wenste me veel succes!
Aan het eind van de middag maar eens mijn bed opgezocht en dit echtpaar wist niets van problemen als je hoogbegaafd bent. Tijd om dit toe te lichten was er niet echt alhoewel ik ook wel erg moe was van de avonturen in Dokkum. De hele avond lekker TV gekeken wat mij weer sterkte in het idee om nooit meer zoveel TV te gaan kijken. Verder is er niets gebeurd.
Morgen ga ik naar Stiens vooraleer ik Leeuwarden ga bezoeken. Hopelijk blijft mijn naamgenoot elders huishouden en loop ik eens zonder oorsuizen door het mooie Friesland.

Lenardoschool Dokkum: meelopers naar Birdaard

5 juli 2011

16.008 stappen in Dokkum waar ze een bisschop vermoord hebben. Het is wel jaren her maar toch..:)
5 juli werd ik wakker in Dokkum. Na het ontbijt en scheerbeurt was het zoeken naar de Burgerschool waar een Leonardoschool in gehuisvest is. Twee groepen, de onderbouw en de bovenbouw bestaan net een jaar en ze zijn er open en eerlijk mee bezig deze kinderen passend onderwijs aan te bieden. Zie ook het verslag van deze ontmoeting.
Na dit bezoek ging ik Dokkum in. Bij veel mensen kon je zien wie het artikel gelezen had en wie niet. Niet teveel van aan trekkend wandelde ik door Dokkum en kwam bij het terrasje uit van de Hema. Een man sprak me omdat hij mij herkende vanuit de krant en hij wilde in het kort even weten waar ik nu voor stond. Wat wilde ik bereiken en dat heb ik hem uitgelegd. Hij was zakenman vertelde hij ondermeer en hij werd gaandeweg enthousiaster over wat ik vertelde. Een leuk gesprekje zo even voor de cappuccino. Tineke (geen bekende) belde op en we hadden een heel gesprek. Ze zat wat te worstelen met haar hoogbegaafd zijn maar ook vanuit haar vrouw zijn en haar achtergrond. Daar ik beter iets kan zeggen IRL belde ze later terug dat ze er aan kwam vanuit Drenthe. Dat was goed en dat gaf mij even tijd om een pedicure op te zoeken. Snel eentje gevonden maar ik moest wel een klein uurtje wachten. Een beetje bevreesd kwam ik daar aan want dit zou de eerste keer zijn dat iemand mijn voeten zou aanraken. Ik ben erg gevoelig daar. Het ging net nog goed met het knippen maar meer mocht ze ook niet doen van mij. Nou, ze heeft ook even geschuurd tegen eventuele haakjes. Mijn tenen voelen weer als nieuw! Dat ga ik vaker doen.
Op mijn testronde kwam ik langs het stadhuis en ik dus naar binnen. Ik trof daar wat bodes aan met visite die na controle mij konden aangeven dat het hele B&W weg was evenals de hoge ambtenaar. Niet dat het mij verraste maar ik denk steeds vaker aan de de kat die weg is en dansende muizen..:-) Maar goed, de burgervader is niet de eerste prioriteit van mijn wandelen.
Tineke kwam en we hebben langzaam maar zeker een goed gesprek gehad al lopend door Dokkum. Intensief voor mij en haar en we zijn er beide rijker uitgekomen.
Na wat eten en uitrusten op weer een ander terrasje was het tijd voor mijn slaapplaats. De mevrouw is een echte fries. Nuchter, overtuigend en met veel doorzettingskracht. Dat leverde nog wel es wat discussie op. Op zijn fries denk ik en hoop ik…:-)
Morgen ga ik met wat kinderen van de Leonardoschool een begin maken aan de trip naar Birdaard. Dan is Dokkum alweer passé. Een leuk stel kinderen waar goed mee te praten is. En de rest is nog in nevelen van wat er gebeuren gaat.

4 juli 2011

13.534 stappen door weer het Friese landschap. Van boerderij naar gehucht of dorp via enorme velden en weilanden. Hoezo zit Nederland vol met gebouwen?
4 juli werd ik wakker in Oosternijkerk. Heerlijk een tweede keer in hetzelfde bed van zoon Jonathan geslapen. Bedankt voor het lenen van je bed en kamer, joh! Na wakker geworden te zijn in de huiskamer onder het genot van een kopje thee werd besloten dat Klaske met me mee zou lopen naar Dokkum. Maar dat kon pas in de middag vanwege werk. Dus kon ik heerlijk gebruik maken van hun bad, een uurtje lekker gedobberd en bijna opgelost in het badschuim. Na de lunch met de kinderen werd het tijd om op te stappen. Wel weer goed want zonder doorlopen kom ik nooit meer thuis.
Klaske, Ted en kinderen, bedankt voor jullie gastvrijheid en de gesprekken met jullie! Het was zeer aangenaam want het ging altijd wel ergens over. Een erg hecht gezin waar het goed toeven is. Het enige wat me opvalt is dat mensen in Friesland erg luid kunnen praten maar daar zal de wind wel mee te maken hebben. Altijd daartegenin moeten spreken zorgt voor stemverheffing overal. Maar als je er aan gewend bent valt ook dat wel mee. En de inkijk in het leven van een dominee vond ik waardevol. Ik heb altijd wel wat met het domineesvak gehad. Zo vertelde ik mijn moeder dat ik later dominee wilde worden. Met in het achterhoofd ook dat mensen dan naar me ‘moesten’ luisteren. Mijn moeder fleurde op maar bedacht dat Willem dat zei en vroeg toch maar even door. Waarom wil je dat? Nou, zei ik, dan hoef je alleen maar op zondag te werken! Mijn moeder was direct uitgefleurd en maakte me duidelijk dat dominees altijd werken. Daar iedereen me toen vertelde dat ik lui was leek me dat geen carière voor mezelf. Toch zit dat dominees-idee wel ergens in mij.
Onderweg met Klaske van alles verteld en gehoord, altijd leuk om met een soortgenoot te praten. Aangekomen in Dokkum was Ted er ook met de auto om de kinderen op te halen en zo bleef ik alleen achter. Een gezin met 3 kleine kinderen is toch wel druk te noemen
Lekker op een terrasje zittend kwam de vrouw die zondag al bij Klaske was even aan de tafel zitten. Zij werkt als kwaliteitsmedewerkster in een verpleeghuis en daar zijn ze niet bang om hoogbegaafdheid bij de naam te noemen en er wat mee te doen. Dat was mooi om te horen! Tijdens de intake wordt een klant in kaart gebracht om zo goed mogelijk met hem of haar om te gaan. Dat daarbij een hoge intelligentie mee genomen wordt is goed voor de klant. Maar of ze altijd weten dat hoogbegaafden graag denken en een boom opzetten met soortgenoten leek wat nieuw te zijn. En dat vrouwen anders hun frustratie uiten dan mannen als ze hoogbegaafd zijn was ook nieuw. Zo hebben we veel van elkaar geleerd. Een nuttig gesprek op een terrasje in Dokkum.
Even terzijde en in algemene termen, een vrouw haar persoon is het lichaam plus haar omgeving zoals een huis plus de relaties die ze heeft en de verbanden daarin en daarmee. Als zij gefrusteerd raakt zal ze haar persoon kleiner maken en zich terugtrekken in een kleiner ‘persoon’. Soms totdat ze enkel haar huis of kamer nog maar heeft als persoon. De rest stoot ze dan af. Een man zijn persoon is alleen zijn lichaam. De rest hoort niet bij zijn persoon maar is dienstbaar als een soort spotlight voor zijn persoon. De omgeving is dus makkelijk inwisselbaar. Een gefrusteerde man zal proberen andere spotlights te regelen door ander gedrag te vertonen. Bv. negatief gedrag, de nonchelante uit te hangen of de clown te spelen. Dit trekt anders reagerend publiek en dat is goed want het eerste publiek is weggevallen wat leidde tot de frustratie. Leuk om te melden is dat ik het vandaag twee vrouwen voorlegde en beide konden ze zich er behoorlijk goed in vinden. Alhoewel eng om te vertellen, vond ik het wel leuk om dit te horen. Het geeft namelijk een goede verklaring waarom meisjes op school in zichzelf keren tot soms een pitje als persoon en dat jongens verworden tot clown of klier. Uitzonderingen daar gelaten, natuurlijk. Ik heb overigens wel gehoord dat meisjes tegenwoordig minder vrouw zijn als boven beschreven en de man-aanpak overnemen maar ik verwacht dat dit een hype is die overwaait. Teveel basisfactoren in vooral de fysieke wereld dwingen mensen in hun rol.
Maar de maag knorde zomaar en ik naar binnen voor wat eten. Daar lag de Leeuwarder Courant en ik stond er zowaar al in. Een leuk artikel ondanks dat ik geen brabander ben en ik niet in Tilburg ben begonnen. Ach, details. De foto was ook leuk en ik werd al snel herkend door andere gasten als ‘de wandelaar’. Daar ik niet de indruk had een serieus gesprek te krijgen drukte ik mijn snor en ging naar mijn slaapadres. Mijn gastvrouw is gescheiden, gelovig en zeer intelligent. Een aparte zou mijn moeder zeggen. Na een leuk gesprek waarbij ik niet op gang kwam en zij graag wilde praten merkte ik mijn moeheid op. Iets te lang gepraat bij Klaske en Ted was wat me opbrak. Dus de kamer opgezocht en daar zit ik naast een bedbak. Ik ben benieuwd of ik daarin zal kunnen slapen.
Morgen zal wel raar worden want dan loop ik door Dokkum met net de krant gehaald. Dat geeft altijd wat aparte blikken waar ik maar moeilijk aan kan wennen. Morgen dus meer.

Leeuwarder Courant

3 juli 2011

2.453 stappen voor een rondleiding in het dorp.
3 juli werd ik wakker in Oosternijkerk waar ik twee dagen mag verblijven. Ted en Klaske zijn zeer gastvrij en ik geniet er van. Ook van de rust van een dag niet lopen en eindelijk twee dagen achtereen in 1 bed slapen. Tussen de bedrijven door, ze hebben drie jonge kinderen die hun aandacht regelmatig opvragen, praten we heel wat af. Erg interessant is hoe ze met het leven omgaan en hoe ze hun plek hebben in de samenleving.
Na het avondeten heb ik met Klaske en zoon Jonathan het dorp door gelopen. Een mooi compact dorp die niet de sporen draagt van wisselend beleid. En een dorp met veel bedrijvigheid en waar de energie voelbaar is. Ze maken iets moois hier van het leven. We hebben de kerken bekeken waar Klaske werkt en de toren beklommen. De ladders waren niet voor ieders vermaak maar het uitzicht was wel mooi. Grappig is dat dit dorp het eerste niet-terpdorp is omdat de dijk hen beschermt en toch staat de kerk en de oude pastorie op een kleine terp. Misschien omdat dit gebruikelijk mooi werd gevonden of omdat het geloof in een dijk nog groeiende was. Ee daarentegen is een echt terpdorp waar de huizen strak rond de kerk zijn gebouwd. De terp was niet al te groot en ze moesten wel met zijn allen er op wonen. Hier op het platteland zie je ook de sterke neiging van mensen om bij elkaar te wonen. Eindeloze akkers en compacte dorpen, een stad in wording.
‘s Avonds hebben we nog een heerlijke boom opgezet en ondanks wat details zijn we het wel met elkaar eens. De wereld kan nog in diverse zaken verbeterd worden. Zeker m.b.t. hoogbegaafdheid.
Ik heb heerlijk gegeten en gedronken. Een heerlijk bed, lang genoeg en lekker rustig want het dorp ligt erg landelijk. Zo slaap ik graag.
Morgen rustig aan naar Dokkum.
Om tien uur kwam de journaliste van de Leeuwarder Courant bij het gastgezin de Olde Schepers. Ik heb een uur gepraat en zij kribbelde alles op. Wonderlijk dat daar nog iets van te maken valt. Daarna kwam de fotograaf en na wat details die ze wilde weten gingen we foto’s maken op straat en in vol ornaat. Poseren is best wel grappig en er is zelfs een foto van mij voor het huis met Klaske en Ted in de deur. Ik ben benieuwd hoe het artikel maar ook de foto gaat worden in de Courant. Klaske bedankt voor het uitnodigen van de pers, dat werkt beter dan op andere manieren. We namen hartelijk afscheid en ik zie uit naar de krant.

2 juli 2011

21.026 stappen door het Friese landschap. Daar blijkt het altijd te waaien wat maakt dat je uiterst scheef moet lopen totdat je een windvanger ontmoet. Snel rechtop is dan de truc anders lig je plat.
2 juni werd ik samen met mijn vrouw wakker in Bedum. Zij eerst want ik moest wat bijslapen. Na wat babbelen met Wiebe en een hartelijk afscheid gingen we op weg naar Kollum. Ik wil Wiebe bedanken voor de gastvrijheid en de kontakten die hij heeft gelegd t.b.v. de voettocht. Dat gaat zeker wel wat opleveren.
In Kollum hebben we nog wat gegeten en daarna mocht ik beginnen aan een tocht van 17 km naar Oosternijkerk. Het eerste deel was lastig want Google kende Kollum minder goed dan ik hoopte. Uiteindelijk kwam ik op de grote weg en dan is het gewoon doorlopen. Onderweg bij Ee belde Johan op voor een bezoekje en in Metslawier hebben we een cafe gevonden met biljart. Wat zaken doorgepraat, we hebben samen wat kinderdagverblijven; toen was het tijd voor de ballen. Om half negen moest ik echt eens weg want Klaske en Ted wachtten op me in Oosternijkerk.
Na een 2,5 km tocht met iets mindere wind, het werd laat, werd ik tegemoet gelopen door Ted. Bij het huis aangekomen hebben we heerlijk gekletst tot het 12 uur was. Ted bleek uit Twente te komen en ook nog secretaris van Pharos te zijn. Klaske is domina in de Protestantse Kerk. Erg leuk om met hen kennis te maken! Tijd voor slapen was het en Klaske moest de volgende dag natuurlijk werken. Het was zondag geworden.

1 juli 2011

19.201 stappen tegen de sterke wind in door het platteland van Groningen. Een zware trip voor de eerste dag van de tweede helft.
1 juli werd ik wakker in Grijpskerk en moest vroeg met Wiebe Feenstra naar Bedum. Hij had een afspraak geregeld met de directeur van de basisschool aldaar waar Anneke Feenstra, mede-auteur van ons boek, had gewerkt voor haar overlijden. Dhr. Ailkema begon met een mooi voorbeeld. Een leerling bleef achter qua prestaties en daardoor waren er onderhand 6 handelingsplannen gemaakt en nog meer hulp werd geboden. Maar resultaat bleef uit. Hij liet alle hulp stoppen en liet haar meegaan met de klas en daardoor stegen langzaamaan haar prestaties behoorlijk. Voor mij was dat wel duidelijk. Zelfstandigheid, ruimte en perspectief op haar niveau waren teruggekeerd en daardoor kon ze weer zelf functioneren. En dat vertaalt zich in prestaties. We hebben vrij lang gepraat en hij was zeker geïnteresseerd in mijn visie. Van daaruit heb ik wat mogelijkheden geopperd om ruimte te creëren voor hoogbegaafde leerlingen in zijn school en zijn samenwerkingsverband. Hij zou daar verder aan werken maar moest natuurlijk het wel bespreken. Wiebe zal als kontaktpersoon functioneren want hij woont hier.
Tevreden kwamen we dus naar buiten want de directeur en ik hadden veel dezelfde ideëen. Na even rust zijn we bij de burgemeester binnen gewipt. Erg handig is dan dat Wiebe raadslid is voor de CU waardoor we ook koffie kregen in het gemeentehuis. De burgemeester hoorde me aan en verder kon ik niet peilen of daar een kwartje viel. We gaan zien of er een vervolg komt in Bedum qua personeelsbeleid of onderwijs.
Na wat eten werd ik teruggebracht naar Grijpskerk van waar ik mocht gaan lopen naar Kollum. Een leuk stukje als het niet zo hard waaide en dat recht in mijn gezicht. Zeker 10 km lang, dan ben je wel rozig!
Aangekomen aldaar zag ik een wagen van de Friesland Verzekeringen met er op in grote letters dat zorg hun grootste zorg was. Of iets dergelijks, onthoud maar eens een reclamekreet als deze. Ik die man aangesproken en hij nam na enige uitleg de flyer aan. Ook bij hem weinig gemerkt van voorkennis over problemen met hoogbegaafde volwassenen.
Verder rondlopend in het mooie Kollum met veel vriendelijke mensen die me groeten en mijn hoed mooi vonden zag ik een bordje gemeentehuis, die kant op. Nou, ik die kant op en dat hele huis was leeg. Het was vrijdagmiddag rond kwart over vier nog maar. Na twee keer de bel te hebben geprobeerd toch maar een flyer in de bus gedaan en gewacht op Wiebe die me op zou komen halen. Dat duurde even maar na wat boodschappen kwam hij met zoon en mijn vrouw aantoeteren. Samen zijn we nog wat gaan eten in Bedum en zo meteen lekker slapen.
Morgen mag ik van Kollum naar Oosternijkerk waar ik twee dagen doorbreng bij Klaske en haar gezin. Dat lijkt me erg leuk want we hebben goed kontakt via het internet. Zondagochtend mag ik een interview geven voor de Leeuwarder Courant. Met foto maar dat zal lukken met mijn nieuwe outfit dat hetzelfde is als de oude. Personal branding, tenslotte.

30 juni 2011

13.526 stappen vandaag deels gemeten en elke stap is al gauw 80 cm.
30 juni, de helft zit er op, nu de andere helft van dit project. Ik werd wakker bij het voormalige boeren echtpaar en naast een lekker ontbijt hebben we niet zoveel meer gezegd. Ik ging onderweg naar het gemeentehuis maar omdat het nog zo vroeg was eerst maar een rondje Zuidhorn gedaan. Wat me verbaasde is een kerk, monumentaal en al met een huisnummer naast de deur. Echt nederlands, een regel doorvoeren tot het gaatje. Maar goed, ben maar doorgelopen naar het nieuwe gemeentehuis en daar bleek wethouder Nederveen even tijd te hebben. We hebben vrij lang nog gepraat en hem kon ik duidelijk maken en hij was er wat mee bekend, dat er meer en positieve aandacht moet komen voor hoogbegaafdheid. Ik had het gevoel dat hij er wel mee verder wil binnen de gemeente Zuidhorn. Het was in ieder geval een prettig gesprek en voor het eerst weer na een lange tijd van ‘ze hebben geen tijd’  reacties.
Jens uit Tilburg belde dat hij in de buurt was en zo troffen we elkaar op een terras in Zuidhorn. Erg lang gepraat wat leuk was. Hij wilde veel weten over kenmerken van hoogbegaafdheid en beelddenken. Het leek hem wel te passen.
Maar ook Jens moest weer op pad dus ik ook maar de schoenen vast getrokken en de richting van Grijpskerk opgezocht. Onderwijl heb ik kilometers en stappen geregistreerd en daaruit blijkt dat ik gemiddeld grote stappen zet.
Mijn gastechtpaar heeft snel opgezocht waarvoor ik liep dus veel hoefde ik niet te zeggen. Omdat bleek dat ik morgen al om half acht wordt opgehaald moest ik dit melden en liep ik de gastman tegen het lijf. Met hem nog aardig gepraat over o.a. het bouwen van een eigen huis. Daar is ook het probleem dat een architect van buiten naar binnen kijkt en een eigenaar net andersom. Best logisch maar het deed me denken aan leerkrachten en hoogbegaafde kinderen en hoogbegaafde volwassenen. Er zit een vergelijk. Wat ik nog leerde is dat zelfs een statement pas werkt in een bijpassende sfeer. Het is best ingewikkeld als je alles uit moet rekenen..
Morgen vroeg op om in Bedum te praten met mensen. Wiebe komt me halen en brengen. Daarna lopen van Grijpskerk naar Kollum, dan weer naar Bedum en dan is mijn vrouw daar ook. Dat wordt een ingewikkelde dag, lijkt het wel.

29 juni 2011

28.557stappen gezet vandaag. Groningen is weer passé.
29 juni moest ik weer aan de bak. Leonardo Groningen had een feestje voor de eerste verjaardag en ik werd hartelijk welkom geheten. Maar eerst heeft mijn moeder met rollator een stukje met me mee gelopen. Niet al te ver maar ik had dan ook wat haast want de klok tikte sneller dan in mijn hoofd. Ik was helemaal onthaast door de rustdag bij moe.
Bij de school was ik even bij de verkeerde, er staan daar allerlei schoolpanden op een rij en ik koos maar de eerste. Die was niet goed. Ik werd hartelijk ontvangen door een leerkracht, de Leonardo-leerlingen hadden T-shirts aan en dus ook voor mij herkenbaar kon het feest beginnen. Een massa kinderen op het plein want de hele school vierde mee met de twee Leonardo-groepen. Naast de directeur en de wethouder die het feest opende kreeg ook ik applaus en moest de laatste stappen zetten met de leerlingen over het schoolplein. Met rockmuziek was dat snel al een feestje op zich. Met veel high-fives gingen we over het plein en toen barstte het feest los. Overal was wat te doen op het schoolplein en in de school. Erg gezellig maar eerst moest ik mee met de directeur. De wethouder, een man van de stichting en nog wat mensen, het is vreselijk dat ik ze niet kan benoemen, excuses, waren bij elkaar om even over het Leonardo-onderwijs en mijn voettocht te praten. De wethouder wilde veel details weten en ik wist op alles een antwoord. Maar ook mijn visie op onderwijs en ruimte voor hoogbegaafden heb ik ze verteld. Dat kwam niet altijd aardig over maar daar was dit gesprek ook niet voor bedoeld dacht ik. Met meer kennis dan voorheen zijn we weer uit elkaar gegaan en ik had nog een aardig gesprek met de accountmanager van de stichting. We waren over veel zaken het wel eens. Leuk om te merken want hij was voorheen actief voor de laagbegaafden.
Na een rondwandeling op het plein en de school waar veel geknutseld en gesloopt werd kregen we nog koffie met gebak. De leerkracht die me welkom heette was jarig geweest en bood wat aan. Dat was lekker en welkom want het liep toch al weer tegen half twee.
Mijn nicht Ankie, al erg lang niet meer gesproken stond me bij het hek op te wachten. Samen zijn we gaan lopen naar het stadspark waar Els zou arriveren rond drie uur. Met Ankie leuk gepraat, ze wilde alles weten en ook ik kreeg de gevraagde update over haar beslommeringen. Het was fijn te horen dat alles nu lekker loopt.
Bij het stadspark aangekomen stond daar de wisseling van de wacht. Els die ik ken van de thuisonderwijsclub was lekker aan het breien op een bankje. Na de ceremonie van groeten en tot ziens zijn we op stap gegaan naar Zuidhorn. Onderweg hebben we veel maar ook rustig gepraat over leven en dood en al wat daar tussen zit. Altijd gezellig met een hoogbegaafde zo te babbelen. Het was zeer aangenaam en dat vond zij blijkbaar ook want ze liep mee tot bijna in Zuidhorn, wat ze eerder niet van plan leek te zijn. Na een hartelijk afscheid ging ik een beetje eten maar mijn mond is rauw van die tekenkuur. Ik slik die dingen nu heel in met 2 glazen water want ik moet wel kunnen eten.
Mijn rustplaats bleek bewoond door een voormalig boerenechtpaar. Erg aardige mensen die mij als eerste gast dit jaar toe lieten. We hebben het over van alles gehad maar ze hadden niet zoveel met hoogbegaafdheid. Eindelijk kon ik het eens over iets anders hebben

28 juni 2011

4.244 stappen want het is mijn rustdag waar ik erg aan toe was. Drukkend weer, dreigend onweer. Gelukkig was ik vandaag bij mijn moeder.
28 juni werd ik wakker bij Frits Visser en zijn vrouw die mij voorzagen van een bed. Na het ontbijt en wat praten was het tijd te gaan. Ik kon nog naar het gemeentehuis maar dan moest ik weer terug naar zuid en met dit weer leek me dat niets. En ook rust was nodig want altijd onderweg sloopt je wel.
Wat geslapen bij mijn moeder, foto laten zien van mijn geboortehuis waar ook zij heeft gewoond en verder rustig aan. In de avond kwamen wat vrienden van moe, Henk en Hilly. Die wilden wel eens de wandelaar zien en ze vonden het een hele prestatie. Altijd fijn om dat te horen. De visite werd afgewisseld door mijn broer Klaas-Jan en vriendin Didi. Het was weer leuk om bij te praten. Ze hebben hun boot De Onrust verkocht terwijl ik dacht dat hij er altijd op zou blijven wonen. Een raar iets dat zij nu op de wal leven. Didi heeft de TV ingesteld op OOG TV en ik zag mezelf lopen en praten. Tja, ik kon beter schrijven volgens mijn broer en ik zag dat ook wel. Maar ook een hoogbegaafde kan niet alles en zeker niet perfect, zie mij maar op TV. En toch zal het wel moeten om de boodschap over te brengen. Het is een heel gedoe.
Morgen naar het feestje van de Leonardoschool in Groningen en daarna met mijn nicht Ankie naar de Concourslaan waar ik verder loop met Els naar Zuidhorn. Dan is Groningen alweer voorbij en eigenlijk is de stad te groot voor drie dagen maar de plicht roept. En de afsluitdijk wacht.

26 juni 2011

26 juni werd ik wakker bij mijn zus in Glimmen. Rustig ontbeten en nog wat gekletst tot het tijd was. Om 12 uur moest ik bij het Paviljoen Sassenheim zijn voor een wandeltocht met de Leonardo-ouders uit Groningen. Mijn zus liep met hond nog even mee via het bos, een aangename wandeling. Later bleek dat ik voor het eerst zoiets belangrijks als een oplader vergeten was. Gelukkig woont hier familie en Maaike, mijn nicht heeft het ding opgehaald en mij onderweg opgezocht. Direct maar even bijgekletst en ze was gelukkig met hoe de zaken er voor stonden. Dat is altijd goed nieuws na toch wel een zoektocht wat te doen met het leven.
Na afscheid van mijn zus en hond was ik al dichtbij Sassenheim en daar ging ik alvast op het terras zitten. Een terras waar je direct moest betalen waar ik een hekel aan heb. Dat zit niet lekker want je voelt je er geen gast. Na een tijdje kwam een vrouw bij me aan het tafeltje zitten want het was vol en ik zat lekker aan de waterkant. Ze vroeg het vriendelijk en natuurlijk had ik geen bezwaar. Later bleek dat haar eerste reactie op mijn sticker enige terughoudendheid bracht maar we kwamen met koetjes en kalfjes wel aan de praat en ze merkte dat ik redelijk normaal kon doen. Ik heb haar wat verteld waarom ik liep en ze was het ontzettend met me eens. Ze had ook een hoogbegaafde broer en diens kinderen…. Een aardige vrouw vond ik dus die de flyer graag mee nam.
Onderwijl stroomden de ouders en kinderen binnen en was het handen schudden  en voorstellen. Wat altijd het geval is was hier ook. De ouders doen het voor hun kind, volstrekt logisch terwijl volstrekt logisch dat ik het geheel van hoogbegaafdheid en de samenleving bekijk en dat leidt niet direct tot een vlotte communicatie. Maar dat is niet erg want ik luisterde naar hun gesprekken en proefde de sfeer. Om half twee zijn we op pad gegaan met een zestal ouders en evenveel kinderen ongeveer. Een route van 6,6 km naar het huis van één van de ouders op de grens van Groningen en Haren. Onderweg wat gepraat met deze en gene over de kinderen en het onderwijs. Het ging niet in mijn tempo maar het was even goed te doen. Halverwege voegde zich nog een gezin toe aan de groep en zo kwamen we aan bij het einddoel. Daar hebben we wat gedronken en gepraat waarbij ik een leuk gesprek had met een journalist van nu het FD. Hij zag de vooroordelen niet zomaar verdwijnen.
Na een hartelijk afscheid en een tot ziens op woensdag, hun feestje van het eenjarig bestaan van de Leonardoschool Groningen, ging ik verder naar De Waard, een loopje van 8 km. Het weer was vervelend want na de kou van gisteren blies er nu een tropische wind die niet aangenaam was. Met iets te weinig drinken reageerde mijn lichaam perfect. Ik kreeg enige hoofdpijn. Dat werkt dus nog goed en ik moet eerder reageren er op.
Bij Hieke aangekomen, een voormalig Mensalid, was het eten al klaar maar door de perfecte reactie van mijn lichaam ging er nauwelijks wat naar binnen. Het was wel lekker pittig! We hebben samen met Erik, haar man de hele avond zitten praten over van alles en nog wat. Dat was zeer aangenaam en na een wijntje was de dag voorbij. Bedankt Hieke en Erik en de twee meiden voor jullie gastvrijheid! 
Morgen ga ik naar Frits Visser, een wandeling die me voert door het centrum van Groningen waar ik hoop op de mogelijkheid van aankoop van nieuwe kleren. Het slijt toch harder dan ik eerst dacht.

25 juni 2011

19.026 stappen gezet.
25 juni werd ik wakker bij de dichteres. Aan het ontbijt hebben we nog wat doorgepraat, ook over hoogbegaafdheid. Ze vond het wel wat overdreven, geloof ik. Maar bij het afscheid wenste ze me wel succes en ik ging lopen naar mijn zus Ankie in Glimmen. Ergens voor Noordlaren kreeg ik een telefoontje van de moeder van Eric. Of ze even konden komen praten. Dat kan natuurlijk en dus afgesproken bij de onvermijdelijke kerk van dat dorp. Na wat wachten kwam een in mijn ogen iets jongere versie van mijn moeder uit de auto gestapt. En Eric is een stevige boerenzoon met het hart op de goede plek.
We hebben in het cafe aldaar aangenaam gepraat. Ik had een oranje aura, dat past me wel, dacht ik nog. Onderwijl belde Wiebe nog op, een oude jeugdvriend en weduwnaar van Anneke met wie ik een boek heb geschreven. Die wilde ook even langskomen. Prima natuurlijk!
Ik heb Eric en zijn moeder verteld waarvoor ik loop en zij vertelden me hun verhaal. Een aardig stel, moet ik zeggen. En ik denk en hoop dat ik ze weer ergens tegen zal komen in betere omstandigheden. De moeder heb ik het telefoonnummer van mijn moeder gegeven. Dat kan best wat worden want ze lijken voldoende op elkaar en verschillen zijn er ook zeker. Ik ben benieuwd naar dat vervolg.
Met Wiebe die kwam net toen het andere bezoek weg was, heb ik even bijgepraat over het gemis en toch ook de toekomst want hij gaat wat gesprekken regelen met mensen in Bedum. Dat vind ik mooi, ook in nagedachtenis van Anneke.
Na Wiebe’s vertrek en met twee bier achter de kiezen moest ik nog even naar Glimmen lopen. Een kleine 4 km maar met bier in de voeten loopt het anders..:)
Gezellig bijgekletst met mijn zus, dat werd ook wel tijd, eigenlijk. Over de erfelijkheid hebben we het nog niet zo. Dat maakt ook niet zoveel uit, dat komt allemaal nog wel.
Morgen ga ik picknicken met de Leonardo-ouders van Groningen in Sassenheim en dan lopen we naar Groningen. Dat wordt wel gezellig, denk ik.

24 juni 2011

21.832 stappen vandaag gezet.
24 juni, de dag dat ik wakker werd in het bed van Robin en Inge. Ze vonden dat ik niet in de bedstee paste en zo boden ze mij hun bed aan. Eeuwig dankbaar is erg lang maar ik heb wel heerlijk geslapen, lekker languit en rozig van de drank. Bedankt voor jullie gastvrijheid, ik vond het zeer aangenaam bij jullie te zijn. Jammer dat ik niet wakker was voordat Inge weg moest. Het scheelde niet veel maar het bed was erg aangenaam.
Rond half elf kwam Helmer op bezoek uit Zeist. Hij is o.a. initiatiefnemer van de Linkedin groep Bewust worden… Bewust zijn… Bewust doen! Hij en Robin raakten flink in gesprek met elkaar en dat was een genoegen om te zien. Twee hemelbestormers die het roerend met elkaar eens zijn op de meeste punten. Robin vooral op het basisinkomen en het einde van de huidige maatschappij wat hij deelde met Helmer. En hij vooral over de persoonlijke ontwikkeling van de mens en het onderwijs dat niet meer voldoet aan de huidige tijden. Mensen hoeven niet meer opgeleid tot werkers in de industrie, tenslotte. En misschien zaten er wel drie aan tafel want qua onderwijs was ik het met Helmer eens en met Robin deelde ik wel het basisinkomen alhoewel ik dit een erg grote stap vind voor een maatschappij. Vanuit een ingestorte economie kan ik het me wel weer voorstellen maar of die ooit voldoende instort, dat vraag ik me af. Bedankt Helmer, voor je bezoek en gesprek. Het was leuk om IRL kennis met je te maken.
Het was een aangenaam gesprek met die twee maar om 1 uur moest Helmer er weer vandoor. En ik ook want ik moest nog even 18 km lopen naar Annen. Dat ging best goed na zo’n gesprek. Ik was daar wat laat met het eten maar dat werd mij vergeven door de dichteres die mij een bed had aangeboden. Een aparte vrouw, wellicht logisch voor een dichteres, die erg veel op conversatieniveau bleef. Ik had af en toe wel het idee dat er meer was.
Onderweg bedacht ik de plastruc. En niet die maar wel die op de straat. Vooral met auto’s moet je opletten dat je niet bespat wordt. De truc is plassen spotten en of daar 5 meter vandaan blijven of op 50 cm de plas(sen) naderen. In het eerste geval word je bij voldoende lage snelheid niet nat en in het andere geval wijkt de auto uit. Werkt goed maar je moet wel even het afdwingen want sommige bestuurders wijken niet makkelijk uit. Alsof ze dan verliezen wat ze feitelijk ook doen. Maar tot nog toe is de prijs aan vasthouden van de ingeslagen route te hoog, een mens omver rijden is niet leuk. Tenminste, dat vind ik dat toch wel.
En nu voorbereiden voor de nacht en morgen naar mijn zus Ankie in Glimmen. Het is ook wel weer tijd om wat bij te kletsen.
Nog wel een oproep: plaats aub de link www.lopenvoorhoogbegaafdheid.nl overal waar je kunt en het een beetje past. Met alleen lopen krijg je niet zoveel aandacht als via het internet. Dat hebben de egyptenaren wel bewezen. Ik ben ook te volgen op Twitter met #hoogbegaafde of #voettocht en @hoogbegaafde

23 juni 2011

13.030 stappen gezet.
In Borger bij Anne (zwager) en Petra zijn vrouw) en Sanne (hun dochter) uitgeslapen. Lekker rustig ontbeten en toen gedoucht. Het wondje op mijn schouder was vlekkerig rood geworden en het leek me op een tekenbeet. Dus Petra maar gevraagd voor een dokter en die maakte de afspraak. Daar tussendoor nog tijd over: dus de kapper op de hoek aan het werk gezet. Hij zat al vanaf zijn 15e daar, nu 42 en had mijn koppie snel op orde. Je ziet dan de ervaring wel.
Toen de doktor bevraagd, maar dat liep wat moeilijk want wat ik vroeg vertelde hij niet. Ik wilde het toch weten en uiteindelijk heeft ie alles wel verteld wat ik wilde weten. De pillen kon ik ophalen bij de apotheek aan de overkant van de straat, de dokter was weer aan de overkant van de straat vanuit mijn slaapplaats gezien. Borger is een mooi compact dorp. Bedankt Anne en Petra, voor jullie gastvrijheid!
Direct maar een pil genomen bij mijn gastgezin en daarna de buien trotserend naar Robin Ketelaars gelopen. Een best mooie route behalve de Koedijk. Dat is een lange weg, geen dijk maar wel koeien in de wei. Dwars door open land waardoor je de buien goed zag aankomen. Rennen helpt dan niet, net doen alsof, helpt stukken beter. Met Robin leuk gepraat, lekker gegeten en hij heeft de website een boost gegeven. Zo vind je op de pagina welkom al het nieuws, met kopjes en dat soort zaken. Dat gaat echt de goede kant op. Bedankt Robin, ook voor het feit dat je kilometersponsor wordt. Leuk en nodig want er moeten zeker nog sponsors bij!
Morgen komt Helmer op bezoek. Leuk! en dan naar Annen voor het tijdelijke bed aldaar.

22 juni 2011

19.644 stappen gezet in het mooie Drentse land.
Vanochtend nog wat gekeuveld met de gastvrouw en een lekker ontbijt gehad. Tijd om te vertrekken om te kijken of de gemeente Exloo waar ook Klijndijk onder valt nog interesse had in hoogbegaafdheid. Helaas, niemand had tijd in Exloo en ook niet op korte termijn, dus werd de flyer nog wel doorgegeven en zou ik, als iemand interesse had, wel gebeld worden. Ik ga daar maar niet op wachten en ben doorgelopen naar Anne en Petra in Borger. Anne is een zwager van mij en het is altijd leuk om weer eens bij te praten.
Morgen naar Robin in Drouwenerveen, een korte route. Eens zien of ik nog iemand tref met interesse. Dat was wel het geval in een snackbar. Die man had me in Emmen twee keer gezien en nu weer hier in Weerdinge. Hij wilde wel eens weten waarom ik zo zat te lopen. Ergens geïnteresseerd nam hij de flyer mee. Mijn outfit en vooral de hoed als personal branding werkt goed merkte ik.
Morgen weer een dag.

21 juni 2011

24.735 stappen gezet deze dag.
Vanmorgen uitgeslapen bij Assunta. Daar was ik wel weer aan toe. Langzaam wakker geworden en toen kwam het besef dat ik verder moest met lopen. Even triest maar goed, de plicht roept zal ik maar zeggen. Het was erg aangenaam vertoeven bij Assunta voor twee dagen en bij deze wil ik haar zeer bedanken voor de gastvrijheid, het eten en de rust.
Maar de show must go on dus ik onderweg naar het gemeentehuis van Emmen. Google maps en Emmen hebben wat met elkaar wat niet goed werkt. Google stelt steeds routes voor die niet kunnen vanwege het missen van een fietspad aldaar. Lastig want dan ga ik toch wat zwerven en loop je zomaar wat kilometers om. Maar goed, in het gemeentehuis een actieve receptioniste aanwezig waardoor ik hoop kreeg iemand te spreken te krijgen. Maar helaas was ik de verkeerde ingang gegaan en moest ik aan de andere balie zijn. Daar zat niet zo’n actieve man die mij meldde dat B&W weg waren en ik dus niemand te spreken kon krijgen. Op de een of andere manier was de vraag naar een ambtenaar overbodig en ik liep dus maar weer verder. Wel jammer maar het is niet anders, want afspraken maken lukt ook niet. De oplossing van het hele probleem ligt meer ook landelijk dan lokaal.
Vanwege het bericht in de krant mailde de fam. Koopman of ik niet bij hen wilde eten. Omdat ze in Weerdinge wonen lukte dat goed, een kleine omweg voor Emmen richting Klijndijk. We hebben leuk gepraat, vooral over de kinderen en daarna gegeten. Ergens was het geheel wat onwennig maar ik denk dat ik iets teveel de volwassen kant er bij haalde. Toch was het al met al een gezellig samenzijn. De oudste had overigens een iets hoger IQ dan ik wat hij vierde met een klein gejuichje.. Dat was leuk om te zien. Ook van hier bedankt voor het gesprek en het eten, fam. Koopman.
Onderweg naar Klijndijk nog wat zitten na bomen over vandaag en toen kwam ik plots bij mijn gastvrouw van vanavond aan de keukentafel te zitten. We hebben 4 uur gepraat en dat was heel naturel en gezellig. De gastman kwam laat thuis maar ook met hem nog even kort gesproken. We snapten elkaar snel. Toch wel handig als een blik al zoveel kan zeggen.
Ik kom mijn doelgroep wel vaak tegen, dat is leuk. Maar ergens vraag ik me ook af hoe dat kan. Een idee heb ik al, ik praat met de doelgroep veel langer dan met andere mensen waardoor het lijkt of ik die veel vaker tegenkom. Eigenlijk praat ik nauwelijks met gewone mensen.
Morgen naar Borger over Exloo want daar is de burgemeester die ik moet spreken. Alleen hij weet dat nog niet maar dat komt nog wel. In Borger slaap ik bij mijn zwager en gezin. Ben benieuwd hoe dat gaat.

20 juni 2011

2.891 stappen, een echte rustdag met een middagdutje. Heerlijk!
Vanmorgen rustig wakker geworden om 7 uur, want een uurtje later zou radio Drenthe voor de deur staan. Dat is gelukt en na een voorgesprekje gingen we aan de wandel voor de geluiden. Het is tenslotte radio. Een geslaagd interview, live gehouden dankzij de interviewer die de zaken strak in de hand had. Erg fijn omdat het een mooie balans gaf in het interview. Teruglopend heb ik nog veel vragen beantwoord zonder microfoon en hij vond het een interessant onderwerp. Hij zou het nog doorgeven aan de TV-afdeling en misschien zien zij er nog een item in.
Na wat koffie ben ik terug naar bed gegaan, ik mis de weekenden toch wel. ‘s Middag wakker geworden en nog wat geklets met Assunta. Interessant om te horen hoe zij de zaken ziet en daarop inspeelt. Toen een telefoontje vanwege het krantenartikel in het Dagblad van het Noorden regio Drenthe, of hij eens een keer met me kon praten. Dat kon vanavond wel en zo kwam ie om 8 uur even langs van vlakbij Gieten. Leuk maar diepgaand zitten bomen over hoogbegaafdheid en intelligentie en alles wat er bij komt kijken. Erg interessant en wat mij opviel is zijn vermogen om te focussen. Eigenlijk constant focussen op alles en nog wat. Dat heeft natuurlijk voor- en nadelen. Aan het eind bleek hij zandbakken te leveren aan de kinderopvang en wij hebben nog wat buitenkisten nodig voor opslag van buitenspeelgoed. Hopelijk heeft hij nog een mooie oplossing voor ons. Het aangename met het nuttige verenigen is dat.
Johan moest weer weg, het is een eindje rijden maar we gingen uit elkaar als bekenden. Toch leuk dat intensieve contact dat je kunt hebben met een soortgenoot. Hopelijk zie ik hem nog eens op mijn reis door Drenthe: ik kom al wel zijn richting op.
Het was een drukke dag met de radio en het geplaatste interview. Niet zozeer de reacties want daar zijn er een 5-tal van maar meer het gedoe er om heen en het feit dat ik bij moest slapen. Elk mens moet af en toe pas op de plaats maken, dus morgen maar weer eens aan het werk. Naar de gemeente Emmen en dan naar Weerdinge waar ik eet bij Johanna en dan naar Klijndijk waar ik slaap. Dat wordt wel weer een leuke dag, denk ik. En ik ben blij dat de pers me nu eens voor is. Eens kijken wat dat voor effect heeft.

15.719 stappen door de regen gezet. Deze keer geen mogelijkheid om om de buien heen te lopen. En dan is Emmen groot en woont Assunta erg aan de andere kant. Maar ik heb het gehaald en kon ik me drogen bij het openhaardvuur.
Vanmorgen heb ik nog wat doorgepraat met de gastheer van de B&B in Erm die het allemaal keurig voor elkaar had. Een netjes verbouwde boerderij met veel kamers, een prima plaats om te vertoeven. We hebben nog even verder gepraat en toen bleek dat ook beelddenken anders uitgelegd kan worden. Zo leer ik elke dag weer iets. En gelukkig kon ik hem duidelijk maken dat lang niet alle hoogbegaafden goed terecht kwamen en daarmee de samenleving nogal eens geld kosten i.p.v. opleveren. Daar keek hij wel van op. Ook een definitiekwestie.
Bij Assunta was het gezellig. Veel gepraat en toen kwam er telefoon van de fam. Bos uit Erica. Of ik wilde eten bij hen. Dat mocht van Assunta, dus werd ik om 5 uur opgehaald en daar aangekomen bleek het een huis met daarachter een grote kas te zijn. Hij had daar bloemen in gekweekt maar dat leverde niets meer op en is hij er mee gestopt. Zij is invalleerkracht op basisscholen. We hebben tot 11 uur gepraat, gegeten en koffie gedronken. Dat was gezellig en apart omdat we elkaar helemaal niet kenden. Alhoewel zij mijn boekje wel hadden gelezen, dus zij wisten meer van mij dan ik van hen. Van alles is besproken zoals dat gaat en ik vond het interessant iets te horen over het kaswerk, onderwijs en gitaarlessen/spelen en alles wat daar bij komt kijken. En natuurlijk hoe deze hoogbegaafden leven en werken. Bijzonder leerzaam.
Van Assunta heb ik het laatste nieuws weer gehoord over allerlei activiteiten en rechtszaken. Interessant om dit, weliswaar op afstand, te volgen.
Morgen een live interview op radio Drenthe. Ik ben benieuwd hoe dat gaat lopen.

27.954 stappen vandaag.
Een dag van verbazing was het wel. Vanmorgen verbaasd over de uitspraak: ik ben tevreden met mijn eigen gedoetje. Verbaasd over het enorm rechte kanaal waar ik steeds maar langs liep en nog meer verbaasd toen het opeens wat ging kronkelen. Ook verbaasd dat ik droog overgekomen ben en de buien links en rechts zag regenen. Verbaasd dat ik voor een biljartzaal Johan aan de lijn kreeg en die wilde wel een balletje doen. Moest ik wel een uurtje op wachten want hij was niet in de buurt maar goed, toch leuk.
Verbaasd dat ik na het biljarten nog 6,6 km moest lopen naar Erm en dat ik achter een bui aan kon lopen en net voor donker over was. Maar ik was ook verbaasd over het feit dat er in het weekend weinig meer gebeurt terwijl mensen dan toch meer tijd hebben om wat leuks te gaan doen voor dit project. Tenslotte zal het me nooit alleen lukken om iets te veranderen.
En verbaasd over wat mailtjes met vragen om mee te lopen waar verder niet meer op gereageerd wordt. Misschien ben ik dan toch echt te eng.
Het was toch veel verbazing deze dag. Eigenlijk veel geluk en weinig problemen dus wat is het probleem? Ik denk dat ik niet op dat geluk zit te wachten maar op ander geluk. Het is niet gauw goed..
Morgen naar Emmen en kennis maken met Assunta.

24.279 stappen gezet. De 735 km zijn allang weer gelopen, ik ga voor de max. Pas in Tilburg passeer ik de grens weer naar mijn huis. Dat het totaal op 2000 km komt zal me niet verbazen.
Vanmorgen wakker geworden met een gevoelige buik. Terugdenkend komt steeds een gehaktbal uit het vet naar boven. Die smaakte toen lekker en werd verkocht in een prima restaurant maar toch; ik heb wat buikloop wat dan weer een aardig beeldend woord is. Wel lastig zo onderweg maar het is allemaal goed gelukt, zeg maar.
Nog even kort koffie gedronken bij het gast-echtpaar en toen op weg naar Coevorden waar ik een afspraak had met Roelof Speelman, poppenspeler en detectiespul verkoper. Eindelijk bereikt hadden we een leuk gesprek over van alles en nog wat. Vooral zijn kunde om een pop tot leven te brengen; ik was bijna in discussie met dat ding, was erg interessant. Maar anderszijds was mijn buik knorrig en die overheerst je dan toch wel. Wat me nog wel opviel was dat hij het leven neemt zoals het komt, iets dat ik per definitie niet kan. Boeiend om te zien hoe hij dat doet en onder woorden brengt. Al met al een leuk gesprek met een mooi inkijkje in het leven van een andere hoogbegaafde. www.roelofspeelman.nl
Coevorden heb ik bekeken, het centrum dan en dat is niet al te groot. Er zit nog iets in van de vesting van ver terug in tijd maar veel was ook weg. Ergens jammer maar zo gaan de meeste zaken. Alles verandert.
Bij mijn slaapplaats aangekomen was daar Willy. Een oud Leger des Heils medewerker die ook op een eigen wijze naar de wereld kijkt. Nu met pensioen in haar rijtjeshuis een B&B waar ze van geniet. We hebben lang gepraat over hoogbegaafdheid en ze vond het herkenbaar en boeiend. Maar toen was het voor mij op en zij moest leren bridgen.
Morgen naar Nieuw-Amsterdam en jammer genoeg is het dan alweer zaterdag dus de gemeente Coevorden krijgt een flyer in de bus. Het is lastig om de dagen van de week in de gaten te houden als elke dag gelijk is aan de vorige. En dat met een Iphone..:) Maandagochtend ben ik live op radio Drenthe vanaf 8:10 of zo. Ze komen naar mijn slaapplaats en ik hoop ietwat wakker te zijn voor zo’n vroege actie. Van het Dagblad van het Noorden en het Fries Dagblad heb ik nog niets vernomen maar dat komt zeker nog wel. Geduld, Willem.

21.553 stappen.
In Dedemsvaart wakker geworden in een kast: een soort moderne bedstee waarvan de deurtjes dicht kunnen maar dat heb ik niet gedaan. Anders wordt het zo voor eeuwig. Ontbeten met uitzicht over een soort Mien Ruijs tuin. Dit is haar gebied, nog steeds.
En toen naar Slagharen, een kort stukje maar ze rekenen hier niet al te erg op wandelaars. Wat verkeerd gelopen vanwege het gebrek aan fietspad en lopen over een 80 km weg leek me niet wijs. Onderweg een buitje die aanbleef, maar de paraplu houdt veel tegen.
‘s Avonds is Johan nog geweest voor wat zaken en vertier. We hebben gebiljart.
Morgen naar Coevorden en wat babbelen met Roelof als ik daar ben.

23.176 stappen in Overijssel gezet.
Vanmorgen eerst maar eens het gemeentehuis opgezocht in Ommen. Ik kon het niet vinden alhoewel ik dacht het te weten. Dus maar eens gevraagd en toen bleek ik aan de achterkant er van te staan. Tja, dan herken je het niet, he. Nou, binnen was alles in overleg, net tien uur. En ze zag ook niet dat er iemand was die wel interesse had in hoogbegaafdheid. Dus ik maar weer verder richting het centrum. Ik had een winterbroek aan en dat was erg warm. Nu heb ik een dunne broek maar net effe te lang. Nou ja, omkrullen en verder lopen. Nog even een leuk gesprekje gehad bij een tankstation maar verder was het erg rustig.
Mijn gastvrouw zag niet zo in waarom een plusklas niet voldoende zou kunnen zijn voor hoogbegaafde kinderen. Tja, dan wordt het lastig, dus hebben we het daar maar bij gelaten.
Grappig wel, een drukke dag, alles moet dan direct en daarna een erg rustige dag, niets hoeft opeens. Daar kan ik maar niet aan wennen.
Morgen naar Slagharen, op andere dagen zijn er nog meelopers maar morgen kan het zomaar nog rustiger worden. Wie helpt om dat te voorkomen?

28.218 stappen gezet. Lekker gewandeld en blij dat ik er was.
Vanmorgen nog even genoten van de gastvrijheid van Martin en Rineke van GelukkigHB. Bedankt hiervoor! Wat te lang uitgeslapen, moest ik me haasten want om 10 uur gingen we met een groep naar Dalfsen lopen.

groep uit Zwolle die meeliep naar Dalfsen

Met een man of 6 zijn we op weg gegaan en natuurlijk leuk gepraat. Het ging ook wat inhoudelijker en dat vind ik mooi. Martin kende de buurt daar goed en leidde ons de goede richting op.

groep Zwolle-Dalfsen: even rust

Maar bij Hoonhorst wilde ik weleens koffie hebben en gelukkig was daar een terrasje open. Lekker appeltaart (gesponsord!) gehad als afsluiting, want de groep had genoeg gelopen. En terecht want we waren vlakbij Dalfsen aanbeland. Na een hartelijk afscheid gingen ze per auto terug en mocht ik doorlopen. Ik was even alle lawaai zat, dus nam ik het bospad. Lekker rustig in het groen en in de vechtdelta. Het was aangenaam. In Dalfsen bleek mijn bed nog 7 km. ver weg te staan maar ik mocht daar ook eten. Dus ik weer in de benen en mijn bed opgezocht. Een verkaveld landschap kwam ik in met erg rechte en lange wegen. Halverwege nog een paard gevonden, vastgebonden met zijn ketting liggend in de sloot. Dat kan een boer beter dacht ik en ik hield eentje aan met zo’n gras-omgooier aan zijn tractor. Die haalde zeer professioneel de kabel om de poten weg en spoorde het beest aan op te staan. Na wat aarzeling deed ie dat en stond vervolgens verdwaasd te kijken. Het zijn ook geen slimme dieren, hoor… Het paard er naast was blij zijn soortgenoot terug te zien.
Maar goed, ik was nog niet klaar met lopen en tegen de tijd dat ik aankwam was het de hoogste tijd daarvoor. Alsof ik geen oefening van 650 km achter de rug had. Voor mij weer het bewijs dat oefenen voor een wandeling niet veel zoden aan de dijk zet.
Aangekomen mocht ik na even gerust te hebben mee-eten met het gastgezin. Dat bleek erg gezellig, goed gegeten en leuk gekletst. En het klikte leuk met de man des huizes want we hebben de hele avond gepraat. Niet alleen over hoogbegaafdheid waar ze totaal geen problemen mee hadden maar ook over Nederland en over het onderwijs in het algemeen. Maar vele andere zaken kwamen ook aan de orde. Misschien moest ie leerkracht worden op een Leonardoschool nieuwe stijl. Ergens zag ik hem dat zo doen als afgestudeerd wiskundige. Zelf zijn ze eerder aan het denken om te gaan leven als de Amish maar ergens kreeg ik ook het idee dat dit meer was uit onvrede. Leuke mensen om te ontmoeten!
Morgen naar Ommen en ik denk er nog over om het gemeentehuis in Dalfsen mee te pakken al is dat 5 km om. Het is een leuk stadje.

7.923 stappen in Zwolle gezet. Toch nog een grote stad.
Vanmorgen werd ik wakker in Wijchen. Lekker wat uitgeslapen en later de poes bij me weg gehouden. Heerlijk rustig. De poes had honger maar ik wist geen voer te staan. De poes vond dat vreselijk en viel me lastig. Dus hem naar buiten gelokt met een shaggie en toen de poes iets op het spoor was de deur weer dicht gedaan. Dag poes. Ook de kattenluik dicht gedaan, ik ken ze…. Poes vond dat niet eerlijk maar dat was echt zijn probleem. Of was het een haar… Whatever, het beest was buiten en niet meer in mij.
Door Johan uit de auto gezet in Nijmegen vond ik de NS bereid me mee te nemen. Kost wat maar dan heb je ook wat. Allemaal stille mensen die geen woord willen wisselen behalve over de eigen telefoon. Zwolle is wel bereikt en daar de mars gedaan naar Rineke en Martin van GelukkigHB. Hun dochter stond haar kamer aan mij af. Lief he? Leuk en goed gesprek gehad met beiden in de tuin; veel is de revue gepasseerd. Hun aanpak spreekt me zeker aan ondanks dat ik wars ben van persoonlijke inmenging. Alles mag besproken en dat waardeert een hoogbegaafde altijd meer dan wat dan ook. Een goede aanpak waarbij ik heb gezegd dat ik het graag in schoolvorm terug zou willen zien. Daar zijn ze al wat mee bezig maar dat is best nog een lange weg. Zeker als het niet ondersteund wordt door de professionals.
Morgen verzamelen zich hier wat mensen die een eind met me mee lopen. Best spannend als die nieuwe gezichten. Ik hoop dat ik enkele namen zal kunnen onthouden. We gaan richting Dalfsen want in die plaats staat er voor mij ergens een bed gereed.

4.431 stappen gedaan: een rustdag voor mij.
Langzaam wakker geworden bij Gerard en Corrie in Hattem: hebben we met elkaar nog wat gepraat en gedaan. Mieke kwam ons ophalen en na een hartelijk afscheid gingen we naar Wijchen. Daar ging ik verder met Johan naar de AG van Mensa in Baarlo, en Mieke en Marlies gingen weer terug naar huis. In Baarlo was het weer leuk om vele oude bekenden te zien. Ik mocht daar ook wat vertellen over deze voettocht maar er waren ook andere lezingen gaande. Ondanks de wat lage opkomst hebben we leuk gepraat over van alles en nog wat. Tenslotte zijn we Mensalen..:) Daarna lekker gegeten en Theo deed zijn Troubadour, een feestje van formaat. Na wat leuke gesprekjes gingen we weer terug naar Wijchen waar ik deze nacht ga slapen. Morgen terug naar Zwolle met de trein en daar mijn spoor weer oppakken richting Rineke Derksen van GelukkigHB: sponsor van mijn project.

18.244 stappen.
Met Gerard, waar ik geslapen heb, gaan we naar het centrum van Hattem waar Elvira, de vrouw van wethouder Borst, al aanwezig is. Zij gaat mij interviewen voor RTV Hattem. Voor haar een nieuwe ervaring en voor mij een gesprekspartner, die kennis heeft van het onderwerp. De cameraman bleek een oudere zeer ervaren man te zijn. Allemaal goede ingedienten voor een mooi stukje TV. Eerst op de fiets geprobeerd, want lopend interviewen moest. Dat bleek geen succes, en toen werd de auto opgehaald. De cameraman achterin de kofferbak en wij er achteraan lopend lukte het best goed om een interview te geven. Op de oude brug namen we middenop afscheid van elkaar en ging ik John van Boven opzoeken in het stadhuis van Zwolle. Hij is raadslid daar voor de Christen Unie en bezig met onderwijs en met hoogbegaafdheid. We hadden een prettig gesprek van een uur voordat we naar de wethouder van As moesten. John had dit geregeld. Ook de wethouder verteld van mijn visie op de zaken (3 kwartier gepraat) maar vanwege dat voorgesprek werd ik wat ADHD-erig. Leuk om te merken maar dat bevordert het gesprek niet. Toch komt er wel een vervolg op, omdat mijn bezoek aanleiding geeft tot het weer op de agenda te plaatsen van het bestuurlijk overleg inzake onderwijs. Vanwege de nieuwe invalshoeken zijn er mogelijkheden voor oplossingen. John gaat dit volgen en via zijn website johnvanboven.com is hij te volgen.
De wethouder zat duidelijk te wikken hoe hij hierin helpen kon. Het blijft een complex verhaal, omdat er geen openheid is door en over hoogbegaafden zelf en de definitie er van. Ik heb het initiatief van Rotterdam aangehaald waar ze gesprekken met hoogbegaafde kinderen hebben gevoerd om te zien wat zij nu willen aan onderwijs. De uitkomsten laten zien dat er best goed naar ze geluisterd is. Dat is een mooie weg om wat helderheid te verschaffen aan het onderwijsveld, want die willen wel maar willen daarnaast ook zekerheid dat hun actie goed werkende volwassenen oplevert. Een terechte wens want het onderwijs is wel verantwoordelijk voor de toekomst van ons land.
Daarnaast heb ik de wethouder gevraagd of de gemeente als eerste hoogbegaafdheid wil behandelen in haar personeelsbeleid. Ook als teken aan het onderwijs dat er hoogbegaafde volwassenen bestaan en goed functioneren. Maar een ander deed de personeelszaken en dat lag dus wat lastiger. Ik denk dat het belangrijk is!
Al met al best een goed gesprek maar voor mij net te lang. Het ADHD heb ik er maar even uitgelopen terug naar Hattem, mijn slaapplaats. Via het pontje, mijn eerste keer, kwam ik weer terug en maakte weer kennis met mijn vrouw. Altijd leuk.
Gerard had nog een leuke verrassing want hij had de chinees die al jaren in Hattem zit gevraagd om me te sponsoren en dat hebben ze gedaan! Kota Radja te Hattem, waar je heerlijk kunt eten, wat wij al vele malen gedaan hebben: bedankt!

9.107 stappen gezet, een beetje een rustdag.
Vanmorgen werd ik wakker in mijn garage en heb alleen mijn ontbijt genoten. Wel wat anders dan dat je alles geserveerd krijgt. Na afscheid van de gastvrouw die voor mij apart overkwam, het ene van haar klopte niet met het andere, ging ik op weg naar Hattem. Een klein stukje lopen is dat, maar wel naar een plaats waar ik zo’n 16 jaar heb gewoond en waar mijn kinderen zijn geboren. Gelukkig belde Gerard op waar ik was. Gerard en Corrie kennen we al 21 jaar en we komen regelmatig over de vloer. Altijd weer gezellig. Met de fiets heeft hij me opgezocht achterin Hattem en samen zijn we naar de wethouder Andre Borst gegaan. Die troffen we aan en hij vond het een goede zaak maar zag in dat het lastig haalbaar is wat ik wilde. Na wat goede raad ging hij weer hard aan het werk en wij gingen naar Corrie. Onderweg nog bekenden gesproken, altijd leuk!
Na een middagdutje heb ik een opiniestuk geschreven voor het Friesch Dagblad en natuurlijk de site. Mijn verhaal is dermate gecomprimeerd uitgewerkt dat dit wel eens tijd werd. Binnenkort dus op de site te lezen.
Gerard kwam nog met het idee om wat mensen bij elkaar te krijgen voor een interview op RTV Hattem. De vrouw van de wethouder vond het een leuk idee om het interview te doen, ze is bekend met het onderwerp, en de cameraman van RTV Hattem gaat het filmen. Dat is morgen en ik ben benieuwd. Morgen nog wat gesprekken in Zwolle dus dat gaat goed.
Verder hebben we nog bijgepraat met elkaar en dat was weer ouderwets gezellig.

24.899 stappen. De gastheer leek de Dijk niet zo’n goed plan om te bewandelen. Lang en saai dus was het wellicht beter om dit via Texel te doen, want daar kun je wat leuker lopen en er is meer publiek. Ik ga er nog eens over denken, maar zo’n uitdaging stimuleert me ook wel. Later kunnen vertellen dat je de Dijk hebt bewandeld is toch ook een leuk iets. Maar goed, het werd weer tijd om te gaan en na de positie te horen hebben gekregen van het gemeentehuis van Elburg, liep ik die kant eerst eens op. Het was dichtbij en ik naar binnen. Helaas was het hele college bij een VNG-meeting en de rest was druk. Toch had een voorlichter even de tijd en luisterde kort naar mijn samenvatting en begreep het al snel. Ze zou het overal doorgeven binnen de gemeente en daarom heb ik ook haar een kaartje van het IHBV gegeven. Met wat geluk krijgen ze het nog druk daar.
Nou ja, dan maar weer onderweg naar Wezep, mijn huidige slaapplaats. In een cafetaria was er bij het afrekenen een man die luidop de tekst las van mijn sticker. Iedereen had even aandacht, maar die man wilde wel iets meer weten. Hij vond het eerst vreemd maar na wat uitleg vond hij dat de samenleving raar reageerde op hoogbegaafdheid. Dat was ik dan weer met hem eens en hij ging omdat anders de kroketten koud werden. De vrouw achter de kassa wilde wel graag een flyer, maar had al mee geluisterd dus zei ze dat ze me ging opzoeken. De site wordt dan bedoeld.
Aangekomen in Oldebroek direct het gemeentehuis gezocht en gevonden. Maar helaas, daar was alleen de secretaresse van het College aanwezig. Dat was ook al niet succesvol. Het lijkt wel of het steeds lastiger wordt om een bobo te spreken te krijgen. Maar goed, altijd succesvol is ook maar saai.
In Wezep kwam ik Johan nog tegen en we hebben wat gedronken en zaken besproken. Daarna ging ik langzaam aan naar mijn slaapplaats wat een omgebouwde losstaande garage bleek te zijn. Een prima plaats om te overnachten. Morgen naar Hattem waar ik niet weet wat er gaat gebeuren want de communicatie blijkt niet perfect te zijn geweest. Ik hoop dat er nog wat coulance is daarvoor en dat er nog wat te regelen valt.

20.443 stappen vandaag.
Vanmorgen werd ik wakker in een vakantiehuisje, helemaal voor mezelf. Heerlijk uitgerust en lekker langzaam wakker worden met thee en een shaggie. Na 12-en was ik eindelijk zover dat ik -alles opgeruimd- het huisje met spijt in het hart kon verlaten. Dat viel nog niet mee.
Maar goed, gemeente Nunspeet wachtte op mij, tenminste, dat vond ik. De woordvoerder was de eerste en eigenlijk vond hij het maar niets dat ik zomaar binnen kwam maar aan de andere kant zag hij wel dat de gemeente er iets mee moest. Dus werd er iemand van personeelszaken gehaald die ook al geen tijd had, dus heb ik snel de samenvatting van de samenvatting in woorden vorm gegeven. Maar dat was iets teveel dus eerst wat herhalen. Maar toen zag ze het probleem en oplossing wel een beetje en zou ze kijken of de gemeente er iets mee kon gaan doen. Het is weer genoemd, het woord en er zal zeker nog wat meer over gepraat worden. Het eerste begin is er dan.
Daarna was het lopen naar ‘t Harde. De paddestoelen onderweg wilden me steeds het bos insturen en daarmee kilometers om laten lopen: dat heb ik niet gedaan. Daarmee liep ik wel op een 60 km weg welke voor voetgangers niet echt veilig is. En de anderen hadden vaak geen last van onthaasting, zeg maar. Ik heb het gered en in ‘t Harde heb ik eindelijk weer eens een visje gegeten. Lekker was dat. Maar verder is er in ‘t Harde niet veel te doen of ik heb de goede plekjes niet kunnen vinden, dus ik naar mijn slaapplaats.
Tijdens het koffie drinken, ik mocht even kort vertellen waar ik voor loop, ging de telefoon en had ik een gesprek met een journalist van het Nieuwsblad van het Noorden. Na wat heen en weer gepraat begonnen we aan het interview. Ze bleek het onderwerp goed te kennen en dat praat direct makkelijker.Uiteindelijk werd het een lang interview van meer dan een uur waarin ik veel heb kunnen vertellen wat voor haar een nieuwe kijk was op de problematiek. Een erg leuk gesprek en gelukkig waren de gastgevers niet boos dat ik ze zo lang alleen liet zitten. Na het interview hebben we afgesproken dat als ik in Drenthe aan kom er een fotograaf komt en dat dan het artikel in de krant komt. Zodat, zoals zij zei, de mensen weten dat ik er aan kom. Dat vond ik een mooie insteek, want tot nu toe was ik weg toen het in het plaatselijke nieuws kwam. Het was ook prettig omdat ik weer wat zaken beter onder woorden kon krijgen en zo heb ik ook weer wat geleerd. Maar het feit dat ik in Groningen ben geboren en getogen was de eerste reden om te denken aan een interview. Zo helpt mijn geboorte me nu nog. Dat voelt ergens best fijn.
Daarna bood het gastgezin nog een biertje aan en dat sloeg ik niet af. Ik wist dat ik veel gepraat had maar door de dorst wist ik dat het erg veel was geweest. In de huiskamer hebben we nog wat gepraat en wilden ze ook meer weten over hoogbegaafdheid. Wat is dat en waar zit eigenlijk het verschil. Een erg leerzaam gesprek voor beiden waarbij ik vooral wil melden wat de meneer als soort conclusie gaf: hoogbegaafden praten in steno. Vanuit een bepaald perspectief klopt dat helemaal. Misschien kan hij als oud-journalist nog een stukje schrijven, want alhoewel ik dan ook weer weg ben uit dit gebied is er zoals hij zei wel weer aandacht voor hoogbegaafdheid. Ze gaven ook aan dat het misschien handig is als we bij het afspreken direct even melden waarvoor ik loop. Wel een goed idee, maar ik denk dat Marlies dan nog langer aan de telefoon zit. Want dit onderwerp moet toch behoorlijk uitgebreid toegelicht worden, heb ik gemerkt. Verder hebben we het ook gehad over wat zij allemaal doen en gedaan hebben. Het was een mooi evenwichtig gesprek. Aardige mensen die volop in het leven stonden en staan en ook nog prachtig wonen op een landgoed.
Al met al een vruchtbare dag die ik niet verwacht had in ‘t Harde. Alhoewel ik soms moe word van mezelf en dat woord uitsprekend, is dat nooit het geval tijdens het gesprek. Dan gaat het dus nog best goed.
Morgen ga ik naar Wezep, een kort stukje en hopelijk kom ik nog wat lokale bobo’s tegen in bv. gemeentehuizen. Wel leuk om te merken dat ik na zo’n dag weer meer zin heb in morgen.

20.580 stappen van Harderwijk naar Nunspeet.
Vanmorgen plezierig afscheid genomen van mijn gast-echtpaar. Op weg om met Henk de wethouder te gaan spreken. Telefonisch werd gemeld dat hij om 11 uur even tijd zou hebben en daar hebben we op gewacht in de hal van het stadhuis. Jasper de Kleine hebben we gesproken en ik noem zijn naam op zijn verzoek. Een erg prettig gesprek waarbij hij aangaf dat het raar is dat er veel voor de onderuitvallers gedaan wordt en vrijwel niets voor de andere kant van het IQ-spectrum. Hij was zeker geïnteresseerd en zou als eerste stap eens kijken in de eigen organisatie wat daarmee te doen valt. Daarop heb ik hem het kaartje van het IHBV gegeven als kenniscentrum. Henk zal omdat hij daar woont een oogje in het zeil houden en dat vond de wethouder, zijn bijna buurman, prima.
Tijdens het wachten kwam ik in kontakt met twee heren die zaten te wachten op de burgemeester. Mijn sticker werkte weer goed en ze waren wel geïnteresseerd. Een van de heren zou kontakt met me opnemen want hij had een oplossing. Ik ben natuurlijk zeer nieuwsgierig en hoop hem aan de lijn te krijgen.
Daarna leidde Henk, onder de van de wethouder gekregen paraplu, ons naar de Zuiderzeestraatweg die in de goede richting naar Nunspeet leidt. Leuk geklets onderweg maar hij moest veel eerder in Nunspeet zijn dus fietste hij halverwege weg, mij lopend achterlatend. Geen probleem want de regen was op en ik moest even de pas er in zetten om op tijd te zijn bij Ruud. Hij had iedereen uitgenodigd om mij te ontmoeten in zijn bedrijf. Maar ja, de meesten lazen het pas vanmorgen en dat is dan kort dag. Wel kwam een meneer die al jaren stil rondloopt met de kennis dat hij hoogbegaafd is en hij vond onze openheid een verademing. Toch een goed gesprek gehad al was het niet met een bobo.
Daarna mijn slaapplek opgezocht en laat dat nu eens een vakantiehuisje zijn in Nunspeet!  Marlies, bedankt! Ik heb de haard aangekregen, mijn overhemd gewassen en heerlijk gerelaxed. Alhoewel ik nog wat werk had aan mail ed..
En Marlies regelt de slaapplekken waarvoor dank, natuurlijk maar ze weet ook de hb-ers te vinden! Ook de huidige gastvrouw heeft hoogbegaafde kinderen waarvan één gelukt en nu op wereldreis in Azie en de ander totaal lethargisch lijkt gelet op haar beschrijving door haar moeder. Dit heb ik al vaker gehoord. Eén gelukt en één mislukt. Zou ook de oudste en jongste nog vaak kloppen? Ik vind het wel bijzonder dat ik het zo vaak hoor.
Het was een verhelderend gesprek en nu ben ik in een huisje, helemaal voor mezelf. En morgen mag ik rustig aan doen, geen ontbijt om half negen en weg. Nee, ik mag hier lang blijven en dat doe ik ook maar eens. Morgen hoef ik alleen naar de gemeente Nunspeet, die niet kon komen bij Ruud en dan lopen naar ‘t Harde. Dus kan ik kalm aan doen tenzij iemand wat wil. Dat is ook leuk!
Als laatste, ik werd nog gebeld door de pers in Ede. De man wilde weten wat ik in Ede had gedaan en dat duurde best lang voordat dat weer voor mijn ogen stond. Maar het is gelukt en hij zal nog een mooi verhaaltje maken bij de foto die gemaakt is toen ik bij het IHBV langs kwam. Ik ben benieuwd!

557 stappen gezet, een echte rustdag! Vanmorgen bij het ontbijt kwam ik 2 fietsers tegen die het wel interessant vonden waarvoor ik loop. Maar omdat het hen niet nader bekend was, ging het gesprek ook over andere zaken zoals fietsen. Na het eten was er een regenbui die aanhield tot na het middaguur. In die tijd gebabbeld met de gastvrouw en -man en natuurlijk ook de fietsers, want het was ze te nat. Ook de voettocht kwam af en toe ter sprake en ik merkte wat vermoeidheid op over dit onderwerp, dus hield ik me wat meer koest. Toen ik na de meeting van de BusinessSIG weer hier kwam hebben we wat gepraat met een kop koffie en ging ik naar boven om de mail te beantwoorden. Ik kreeg toen zo het gevoel dat ze besloten hadden dat hoogbegaafdheid eerder aanstellerij was of zoiets. Toen ik nog even een sigaret in de tuin rookte dacht ik, dat moet ik ze eens voor leggen. Ze zijn intelligent en eerlijk genoeg om het te zeggen als het zo zou zijn. Dus gevraagd, maar mijn gevoeligheid voor afwijzing bleek iets te scherp afgesteld. Ze waren zeker wel geïnteresseerd maar ze hadden er zelf niets mee qua onderwerp. En van daaruit bekeken is het nog mooi dat ze zoveel wilden weten. Zo leer je elke dag wel wat. Tussentijds ben ik opgehaald door Peter om samen naar de BusinessSIG te gaan. Ruud had ons uitgenodigd om zijn bedrijf te promoten maar ook ons enig inzicht te geven in Mindmappen. Een manier van ordenen die hem op het lijf geschreven is en waar hij met passie over kan spreken. Erg leuk om zo iemand bezig te zien. Ik heb zelf niet zoveel gevoel bij mindmappen heb ik gemerkt en als ik het dan wil doen zal het veel energie kosten die ik nu even niet heb. Misschien later maar ik vind het wel iets om op vrijwillige wijze te onderwijzen op een Leonardoschool. Het feit alleen al dat je ordening kunt creëren in je brein, op welke wijze dan ook is volgens mij erg welkom bij hoogbegaafde kinderen. Het is toch een soort van truc om de chaos te ordenen en dus jezelf te doorgronden op dat vlak. Ik was een speciale gast zoals Ruud dat omschreef en moest na hem, een echte cursusleider, mijn verhaaltje afsteken. Ik kwam dus moeizaam op gang, omdat ik Ruud zijn tempo en manier in mijn botten had zitten, maar gaandeweg kreeg mijn ik weer de overhand en liep het als vanouds soepel. Een leuke opmerking was er uit de groep van 10 Mensalen: zet op de site foto’s met mij en anderen die uit de kast komen of zijn. Laat jezelf zo zien en dan komt mijn doel dichterbij. Een goed idee die direct in de praktijk omgezet werd, maar gelukkig voelde iedereen zich vrij om wel of niet op die foto te komen. Geen groepsdrang want daar huiver ik van. En zo staan we met een zestal Mensalen op de foto in de nieuwe rubriek die komt: uit de kast. Een fotoserie die hopelijk aangevuld wordt met veel meer! Na een gezamenlijke maaltijd die ik gesponsord kreeg en een gezellig praatje erna bracht Peter me weer naar Harderwijk. Morgen ga ik lopend naar Ruud van mindmap.nl in Nunspeet en hoop daar rond 3 uur wat bobo’s en pers aan te treffen. Ruud heeft erg zijn best gedaan en alhoewel het kort dag is hebben we goede hoop. Ruud is een echte trainer/doordouwer die zaken voor elkaar kan krijgen. Ook hier wil ik Ruud bedanken voor al het werk en inzet. Met zulke mensen zal het respect voor hoogbegaafden een stuk sneller komen! PS. Eigenlijk zou ik dit dus in een mindmap moeten publiceren. Met sprekende plaatjes en duidelijke woorden. Ik heb me er nog maar niet aan gewaagd.

26.375 stappen gezet. Ben wat omgelopen.
Eigenlijk heb ik niets te melden. Ik ben in Putten en iedereen gunt mij mijn rust. Niet dat ik daar om vraag maar dat is me bekend.
Morgen naar Harderwijk met wat meer vertier dan hier.

13.471 stappen gezet in Barneveld. Best wel groot daar.
Vanmorgen ontbeten met mijn gastvrouw, een gezellige prater. Later nog even koffie gedronken met haar dochter er bij en wat gepraat ook over hoogbegaafdheid. Het blijft nog wat lastig uitleggen hoe het echt werkt met dat sociaal-emotionele. Hoe maak je even in 1 zin duidelijk dat de spagaat waarin een hoogbegaafde zich kan bevinden er voor zorgt dat hij/zij zich niet meer sociaal kan gedragen? Dat je potje geduld niet helemaal leeg moet zijn om met andere mensen, hoogbegaafd of niet, om te kunnen gaan? Zoekt en gij zult vinden hoorde ik vroeger, dus ik ga op zoek. Voor het onderwijs heb ik al een goeie: Dit onderwijs levert geen hoogbegaafde af aan de maatschappij. Dat begrijpen de meeste mensen goed.
Daarna Barneveld in en ik zocht naar het gemeentehuis zodat ik die morgen snel kon vinden. Ik ben heel het centrum doorkruist maar niets te vinden. Wel gevonden het landgoed Schaffelaar vlakbij het centrum. Ik keek daar rond en er was iets wat niet klopte. Het telde niet op maar wat precies wist ik niet. Dus de man van de orangerie gevraagd en die meldde dat het herenhuis opnieuw was gebouwd want de vorige was afgebrand. En die stond ook eerst veel meer naar achter op het landgoed. En toen wist ik het. Het landgoed was door elkaar geschud. Toch leuk om opeens de verbanden weer te zien kloppen. Dat is wat ik ook vaak zeg en gejat van Hans de Vries. Intelligente mensen willen alles weten zoals alle soorten dinosaurussen of alle automerken, en hoogbegaafde mensen willen alle verbanden zien zodat het geheel zichtbaar wordt. Of de ene wil alle merken sterke drank weten en de ander de smaken, flessoort en alcohol etc. weten. De beschrijving moet nog wat beter maar ik vind het een mooie van Hans.
Daarna maar wat gegeten en toen een telefoontje over de acties waar ik aan mee mag doen in Groningen waar de Leonardoschool dan 1 jaar bestaat. Altijd leuk! En Johan kwam nog even langs en leuk gebabbeld en gegeten en daarna bij mijn gastvrouw nog even koffie gedronken met als verrassing dat de sponsorloop en mijn voettocht in het Barneveldse Blad stond. Met een mooie foto van een paar kinderen wandelend voor het goede doel. Ik heb er een leesbare foto van gemaakt die op de site komt. Daarna nog even TV gekeken en me voorbereid op de tippel morgen naar Putten. Ik hoop dat ik daar nog iemand spreek dan behalve de burgemeester. Misschien moet ik een quiz bedenken of een wedstrijdje om het wat levendiger te maken?

19.054 stappen gezet vandaag.
Heerlijk ontspannen wakker geworden in een heerlijk zacht bed bij Rudolf. We hebben ons wakker gepraat met een bakje koffie over van alles en nog wat. Erg gezellig maar de plicht riep want Het IHBV had de plaatselijke pers geregeld voor een foto en wat tekst. We hebben nog wat met Maud bijgepraat en kennis gemaakt met een medewerker. Met een mooi boeket en lekkere koeken voor onderweg gingen we weer Het boeket werd bedacht voor deze gastvrouw maar 3 uur lopen in dit droge weer zag ik niet goed gaan. Dus wat later kwam ik een erg aardige cafetaria-houder tegen, tegenwoordig komen die allemaal opeens uit Azie, die feeling had met bloemen en zeer blij en verrast was met mijn boeketje. Weer iemand gelukkig gemaakt, ik blijf bezig Maar goed, Rudolf en ik nog even naar de gemeente Ede. Daar was alweer het College te druk met mindere zaken maar de woordvoerder had wel even tijd. Na mijn verhaaltje was hij wel overtuigd dat het ergens niet klopte met die hoogbegaafden maar wat dan te doen. Hij zou kijken of de gemeente iets kon doen met personeelsbeleid en was blij te weten dat het IHBV bestaat en in Ede gevestigd is. Weer een klein zaaitje gedropt en vervolgens dom door gaan. Dat gaat me best goed af als hoogbegaafde.
Rudolf heeft afscheid van me genomen bij de Leonardoschool in Ede waar ik gisteren gestopt ben. Het was een leuke tijd met hem.
Maar Barneveld lonkte want wellicht kon ik de gemeente nog halen voor sluitingstijd. Onderweg merkte ik dat een spijkerbroek wel erg warm is en dus maar een zomerbroek gekocht en de oude per post naar zijn huis gestuurd. En vervolgens weer lopen waarbij ik de indruk had dat ze Barneveld van me weg aan het schuiven waren. Toch ingehaald bleek dat Barneveld behoorlijk complex in elkaar zit. Geen wegen richting kerk en alles daar om heen georganiseerd maar iets anders. Dus geen gemeentehuis gevonden maar wel een terras van de Verwennerij. Die naam hebben ze waar gemaakt want de slibtong was voortreffelijk. Heel af en toe trakteer ik me, zeker voor mijn gevoel. Het was nog wel een soort race want vlieg at ook mee. Maar het meeste heb ik toch binnen gekregen en hij of zij had ook geen honger meer aan het eind.
Een aardig ding is dat mijn slaapplaats maar 317 meter van dat terras te vinden moest zijn. Nu ga ik hier bijna slapen op een ruime kamer en een aardige gastvrouw.
Morgen rust alhoewel Johan langs komt. Altijd gezellig.
Ook eens praten? Bel even en we regelen wel wat.

21.228 stappen.
Het was een drukke enerverende dag. Bij het ontbijt nog een leuk gesprek met mijn gastvrouw en daarna bleven we praten tot ik me moest haasten want Jozef zou komen meelopen. Hij kwam en nam zijn fiets aan de hand mee om terug te kunnen fietsen. Een gezellige prater waardoor ik niet alert meer was op mijn telefoon. Eerst naar het stadhuis in Arnhem gegaan en daar een medewerker van het College gesproken want alle bobo’s waren druk met andere zaken. Zij heeft ons aangehoord maar ook bevraagd en ze zou het doorgeven aan het College. Jozef had nog wel een extra insteek: hij vertelde dat het toch wel verstandig is als de gemeente in haar personeelsbeleid aandacht zou gaan schenken aan hoogbegaafden zodat ze betere kansen kregen op passend werk.
JenJen heeft me eindelijk te pakken gekregen want RTV Arnhem wilde een interview. Afgesproken op het Airbornplein zijn we begonnen met filmen en vragen stellen en beantwoorden. Alhoewel het studenten waren deden ze prima werk. Goede vragen met kennis van zaken en dan lukt het mij ook goed om wat zinnige dingen te zeggen. Ik ben benieuwd naar de uitzending die morgenavond op TV komt.
Onderweg kwamen langs het huis van een kennis van Jozef zijn filosofieclubje en die bleek thuis te zijn. Lekker even thee gedronken want het werd almaar heter en drukkender. Leuk gesprek gehad met haar en Jozef maar we moesten nog wel het gemeentehuis halen en haar hond moest nog uitgelaten worden.
In Oosterbeek  bleek de gemeente Renkum te zetelen en wij op zoek naar de ingang. De receptioniste heeft nog wel gebeld maar iedereen was ook daar erg druk. Ze zou de flyer doorgeven.
In Bennekom nam Jozef afscheid want hij was ook al druk met kunst en projecten. Het was leuk maar ook wel vermoeiend want het waren veel gesprekken van diverse aard.
Toen ik wat zat te eten belde volgens afspraak radio Arnhem voor het live interview welke ik was vergeten door alle actie vandaag. En dat liep niet lekker. Ik kwam niet goed uit mijn woorden en er was geen chemie met de interviewer. Wel jammer maar van een mislukking leer je wel meer dan als alles goed blijft gaan.
Eindelijk aangekomen op mijn slaapplaats bleek ik in een hoogbegaafd gezin terecht te zijn gekomen. De kinderen zijn al de deur uit en zijn bezig met masters ed.. Ondanks vele problemen zijn ze er goed door heen gerold. En dat is altijd prettig te horen dat dat ook nog kan. We hebben een tijdje gesproken nadat ik me gedoucht had en nu is het alweer laat. Morgen vroeg op want ik moet op tijd bij de sponsorloop zijn in Bennekom. Welterusten.

25.418 stappen gezet ofwel keer 78 cm = 19,8 km gelopen vandaag.
Vanmorgen en ook gisteravond leuk gepraat met Frans over Leonardo, beelddenken en Top-Down. En over de toekomst van het onderwijs aan hoogbegaafden. Ik zie Frans weer terug in Ede met de sponsorloop, maar eerst moet ik vandaag naar het klooster in Huissen. Een bijzondere man, die Frans. Onderweg belde mijn vrouw om af te spreken in Huissen voor mijn schone kleren e.d.. We hebben daar lekker op een terrasje gezeten en bijgekletst. Altijd weer prettig, zo’n bekend persoon in je buurt. Het klooster was onderbezet maar wel gevuld met mensen. Een medewerker zou de flyer met verhaal doorgeven aan Peter en wellicht vindt hij het interessant. We wachten maar weer af. Het was wel een mooi klooster en we zagen er zo een Peerhoes in. Na het uitwisselen van spullen ging Marlies weer terug naar huis en ging ik verder naar Arnhem. Die weg leek verdraaid veel op de afsluitdijk. Wel iets korter maar net zo recht. De zon was er weer volop en het was dus even doorstappen als oefening voor de Dijk.
In Arnhem aangekomen had ik het even gehad met mensenmassa’s en heb dus ergens rustig gegeten en toen naar mijn slaapplek gegaan. Dat bleek een vrouw te zijn die ook jaren, langer dan ik, in Groningen had geleefd en gewerkt aan de universiteit. Een prettige gesprekspartner die al snel begreep waar het probleem voor een hoogbegaafde in zat en zit. Maar we hebben het over van alles gehad tot ik mij bedacht dat ik nog veel moest typen. Dus dat doe ik nu braaf.
Morgen loopt Jozef met me mee naar Renkum. Ook wat spannend om weer een nieuw iemand te leren kennen. Ook leuk. Nu eerst even wat uitrusten van al die buitenlucht en beweging. Gelukkig merk ik dat ik steeds sneller herstel en wat langer leef per dag.

21.716 stappen totaaal. Nu gemeten: bij 9,5 km 12.072 stappen ofwel 78,7 cm per stap. Het voordeel van lange benen.
Ik heb lekker kunnen uitrusten in huize Ilona en leuke gesprekken gehad met haar zoon. Het was aangenaam vertoeven daar, maar Suzan wachtte op mij in Bemmel. Rond 13:30 uur kwamen we elkaar tegen voor het eerst en na het verder uitstappen van de route voor de berekening vonden we al snel een terrasje. Aangenaam en lang gesproken, ondertussen regelmatig gestoord door diverse soorten feestgangers moesten we het beeindigen om 16:30. Ik moest voor het eten in Gendt zijn bij Frans. Het was een erg leuke onderbreking van mijn tocht vandaag met Suzan.
Bij Frans aangekomen direct een gesprek gehad over de Leonardo-opzet omdat hij een leerkracht is in Ede. Volgens mij is hij eentje die als voorbeeld kan dienen. Het blijft wel jammer dat ook deze club niet wil doorpakken en het niet echt kan of wil oplossen. Hopelijk krijgen ze nog die mogelijkheid en pakken ze die. Wel goed is dat mijn kennis over de Leonardo groeit.
Lekker gegeten en verder gepraat en daarna moest nog even gewerkt worden aan de website. Druk druk en dat in bijna volle onthaasting onderweg. Daar moet ik nog steeds wat aan wennen.
Morgen naar het klooster in Huissen en dan verder naar Arnhem, ergens aan de kade. Overmorgen loopt Jozef mee naar Renkum. Dat wordt weer gezellig denk ik.

12.082 stappen gezet in Nijmegen.
De dag begon lekker met een ontbijt en een leuk gesprek met Ilona. Daarna was het tijd om de conrector op te zoeken van het Stedelijk Gymnasium. Daar aangekomen werd ik welkom geheten door twee mannen van Fetcetera, een jong ondernemen project (verbredingsproject) van de school voor hoogbegaafde leerlingen. Zij brachten me naar de conrector, maar de rest kunt u lezen in het verslag over deze ontmoeting.
Na een filmpje gemaakt te hebben met een eerste impressie ging het richting centrum om de burgemeester op te zoeken. Ik kreeg een niet al te enthousiaste baliemedewerkster waar ik mijn verhaaltje aan mocht doen. Haar vrijdagmiddaggevoel sloeg al snel over op mij en de uitkomst was dat ik met lege handen weer weg mocht gaan. Gelukkig wilde ze nog wel de flyer doorgeven. Tja, zo kan het ook wel eens gaan.
Wat rondgelopen in Nijmegen maar door het geeuwen zag ik er niet veel van en ging ik maar naar mijn slaapplaats toe bij Ilona. Zij was op vakantie gegaan en we hebben hartelijk afscheid genomen bij het uitlaten van de honden. Verder is er weinig gebeurd dan behalve een telefoontje van radio Arnhem. Zij willen mij live hebben in hun uitzending op maandag om 16:20. We zullen zien of dat wat wordt. Het is dan wel zo dat ik alweer in Renkum ben. De media loopt achterop of ik ben te snel
Morgen koffie drinken in Bemmel en dan naar Gendt om bij Frans te gaan slapen. Ik ben wat bij gekomen hier want ik ben nauwelijks gast hier. Heerlijk!

17.369 stappen gezet, een rustige dag qua lopen. Dat werd ook wel even tijd.
Vanmorgen in Malden wakker geworden aan de rand van het bos. Heerlijk rustig totdat iedereen moest gaan werken. Ik moest ook aan de bak dus ontbijten. Een leuk gesprek gehad met mijn gastvrouw, die behoorlijk oplettend was over hoogbegaafdheid. Zo te horen zat het ook bij haar familie en gezin. Grappig dat ik ze zo vaak tegenkom terwijl ik mijn mond houd als iemand me niet iets vraagt. Ze vond het zeker interessant maar moest toch nog wel nadenken over mijn ideeen. En dat is logisch.
Tegen Ilona waar ik vandaag en morgen slaap, had ik gezegd naar Wijchen te gaan lopen maar ik hoorde van mijn gastvrouw dat Wijchen nog wel 12 km was en dat het ook wel 12 km terug was naar Nijmegen. Gelet op mijn gesteldheid leek het mij beter om Wijchen maar te laten schieten. Tenslotte is er maar een kans op een gesprek van hooguit een 10 minuten met iemand van B&W. Dus ik ging rechtstreeks naar Ilona en dat was maar 6 km. Ik blij maar Ilona was voorbereid zo bleek op 10 km lopen. Dat is mislukt maar we hebben wel twee keer gelopen. De eerste keer kwam ze me tegemoet en nadat ik uitgerust was ging ik nog even naar de universiteit want die ligt hier om de hoek zo’n beetje. De rector had geen tijd volgens de secretaresse en een ander lid van bestuur bestond geloof ik niet. Dus toen maar naar het CBO en eindelijk gevonden, ze hebben zelfs geen bordje op de deur, bleek de receptioniste niet enthousiast te worden van mijn sticker noch mijn praatje. Ik kreeg het gevoel dat het woord enige wrevel opwekt binnen de universiteit en dat vind ik weer vreemd want een hoog IQ en de hoogst mogelijke studie volgen past best wel bij elkaar. Die mening merkte ik niet aanwezig op de universiteit. Maar ja, een kleine universiteit zet ook geen zoden aan de dijk dus ik ga wel naar de volgende deur. Na deze poging hebben we de honden nog uitgelaten in het park en ‘s avonds kwam Johan me ophalen voor een zakelijk gesprek met bier. Dat bleek een goede combi want we waren er zo uit.
Bij Ilona nog wat gesproken over ook hoogbegaafdheid en dat was prettig. Ik waardeer het zeer dat ik hier zomaar twee nachten kan slapen en ik voel me hier al helemaal thuis. Morgen naar de conrector van het Stedelijk Gym. En in de middag probeer ik de burgemeester nog te spreken. En wellicht weet iemand anders nog iemand die mij de hand wil schudden. Overmorgen is het lopen naar Gendt waar Frans woont, een goede 13 km.

27.766 stappen gezet deels met Annemie.
Vanmorgen werd ik wakker in mijn grote kamer in een prachtig huis in Grave. Met het ontbijt een leuk gesprek gehad met de gastvrouw die prive ook bekend was met hoogbegaafdheid. Zoals gebruikelijk was het een kind. Tot nog toe ging het goed op een Jenaplanschool. Na het ontbijt bood ze aan me te sponsoren door het slaapgeld niet te willen hebben. Verbaasd zei ik dat het niet hoefde, ik zag dat ze het meende en toen zei ik maar, bedankt! Ik vind dit een erg mooie reactie van haar en bedank haar hier nogmaals.
Annemie zou meelopen deze dag en zij stond mooi op tijd voor de deur. Ze was met de auto en liet die daar staan. Vanuit Malden is ze met de bus terug gegaan en ik hoop dat ze nu weer thuis is.
Samen gingen we onderweg na eerst een koffie in Grave. Een mooi oud stadje en toeristisch. Gelet op de kaarten zou het een tocht worden langs de uiterwaarden en weinig kans op een cafe. Dat bleek allemaal waar. We hebben over de dijk gelopen voor een hele tijd maar dat meandert en dat kost veel tijd. Daarom later langs de weg gelopen wat wel makkelijker maar ook saaier is. We hebben veel gepraat en ik kon haar veel uitleggen over de Nederlandse aanpak met al dat water. En daar bleek een verschil met de Belgen. Zij hoeven niet zich voor te bereiden voor een ramp die 1 keer per 25 jaar kan gebeuren zoals Nederland wel moet. Dat heeft nogal wat effecten merkten we.
Met nauwelijks koffie of ander drinken zijn we Malden binnen gelopen en direct maar even naar de burgemeester gegaan. Maar die was druk, de wethouder had even pauze. Nu niet meer dus, want zij ontving ons en ook bij haar was het een bekend item vanwege haar man en kinderen. Dat praat toch makkelijker en ik heb haar het probleem geschetst zoals ik die zie en wat daardoor de oplossing is. Eigenlijk waren we het wel ongeveer met elkaar eens, maar ook dat het nog wel een lange weg te gaan is. Ze vond het interessant en daarmee was onze missie geslaagd. Met Annemie nog even een video gemaakt die ik hopelijk morgen kan uploaden want hier doet de wifi het weer eens niet.
Het was leuk om met Annemie te kopen, de tijd gaat dan sneller en dat is goed. Morgen probeer ik  via Wijchen en diens burgemeester naar het huis van Ilona te komen alwaar ik slaap voor 2 nachten. En dan ga ik Nijmegen onveilig maken..

31.932 stappen gedaan en zo voelen mijn voeten ook.
Vanmorgen vroeg op en na een snel ontbijt op weg naar de gemeente Oss. Er was een kans dat ik de burgemeester kon spreken voor de collegevergadering. Maar dat lukt niet, Oss is een formele gemeente en dat is wel logisch met zoveel Jannen.
Omdat ik ‘s morgens door mijn gastvrouw, een prima onderkomen en erg groot, verrast werd met het artikel in het Brabants Dagblad, liep ik nog even over de markt van Oss. Eigenlijk was ik wat verdwaald want 3G deed het weer eens niet en Grave staat niet in Oss aangegeven. Maar goed, het lukte me de goede richting te vinden -de bevraagde mensen gaven niets meer- begon ik aan mijn mars van 17,.. kilometer (hetgeen nog veel meer bleek te zijn ‘s avonds). In een cafe wisten ze dat ik uit Vaals kwam en toen begreep ik dat ze de krant hadden gelezen. Verder praten vonden ze niet nodig en ik ging verder over de dijk aan de Maas. Mijn naamgenoot probeerde me er van af te blazen maar dan moet er wel meer gebeuren want ik ben niet zomaar weg te blazen.
Het was verder rustig onderweg en in Grave aangekomen eerst de burgemeester gesproken en dat was een aardig gesprek. Daarna ergens wat gedronken want ik mocht pas om 8 uur bij mijn nieuwe slaapplaats aankomen. De mannen aan de bar vonden het wel een onderwerp van gesprek en eentje vond het een hele prestatie. Dat vond ik dan ook. Een ander vond dat ik professor moest zijn en anders de sticker er af moest halen. Ik zei dat het beter is als hij de vooroordelen uit zijn hoofd zou halen. Allemaal vriendelijk op zijn boers met bier. Leuk.
Op weg naar mijn riante slaapplaats, echt mooi, kwam ik een drietal mensen op een terras tegen en die vonden mijn hoed wel mooi. Eentje vond het goed om mij als advies te geven om de rugzak thuis te laten. Tja, dat ging niet maar ze melden intussen dat ze zaten te wachten op een bijzonder persoon. Nou dacht ik, die heb je nu gevonden. Maar wellicht was ik te bijzonder of zochten ze een eigen soort van bijzonder want het gesprek liep al erg snel uit de hand. Best jammer maar het lijkt mij sociaal, zoals in de andere kroeg om de ander eerst eens uit te laten spreken en het voordeel van de twijfel te geven. Dit drietal had daar geen boodschap aan. Het woord ‘pedant’ schoot erg groot in mijn hoofd toen ik na een snel afscheid wegliep. Dat was wel een domper want ik weet niet eens wat ze van mijn voettocht vonden, de plussen of de minnen. Irritant volk dus welke ik niet graag weer tegenkom als ze zo blijven doen.
Gelukkig verbeterde mijn stemming stukken toen ik mijn slaapplaats vond. Een mooi groot huis en ook binnen ruim en met TV. Niet dat daar wat interessants op is maar ach, het rust wel lekker uit.
Morgen ga ik samen met Annemie lopen naar Malden, een kort stukje, lekker langs de Maas.

27.607 stappen gezet.
Nog nagenietend van de dag heb ik mijn gastvrouw met een gebroken schouder bedankt met een bloemetje.
Omdat het zondag is kon ik weinig meer doen dan naar Nuland lopen. Een mooie weg, landelijk maar toch met veel volk op de weg. Ik wil wel gezien worden. Onderweg merkte ik dat op zondagmorgen niet veel open is en toen ik eindelijk wat te eten kreeg was dat erg nodig. Een leuke ervaring. Onderweg kreeg ik de mededeling dat Wiebe mij wilde vinden en dat lukte op een terras in Kleinstraat. Een kort maar een goed gesprek, en een kleine sponsor er bij. Daarna doorgelopen naar Nuland waar ik mijn gezin weer eens zag. Dat was ook wel weer eens nodig. En er was een mail van iemand die me wilde spreken maar dat is helaas niet gelukt. Een volgende keer beter, hoop ik dan maar.
Nu slaap ik in een pipokar met een aantal muggen. Die hoop ik op afstand te houden met een net. Ik ben benieuwd want ze hebben honger.
Morgen naar Oss. Ook een klein eindje en daar naar de burgemeester. Again.

4.352 stappen. Een rustdag voor mij maar mijn voeten vonden dat gedrentel de hele dag maar niets.
21 mei, de Dag van de Hoogbegaafdheid in Arnhem. Ik werd om half negen opgehaald bij mijn slaapplaats in Den Bosch door Johan Frentz om mee te gaan naar de Dag. Altijd leuk en het was weer ouderwets gezellig! Ik heb even kunnen afstemmen met diverse mensen wat ik wel en niet kan zeggen of aanbieden en dat werd tijd want ik spreek steeds meer mensen die wat willen. Ik denk dat het IHBV goede kansen krijgen gaat bij gemeenten en bedrijven. Zelf zijn ze daar ook al mee bezig dus we versterken elkaar optimaal.
Tegen de middag werd ik het podium op getrokken om de zaal wat te vermaken met mijn project. Gelukkig had Maud wat goede vragen waardoor het geheel goed verliep. Ook uit de zaal kwamen enkele scherpe vragen die ik gelukkig met redelijk gemak kon beantwoorden. Ik heb geen kwaad woord gehoord over mijn voettocht en voel me zeker gesteund door alle succeswensen die ik kreeg. Als bedankje kreeg ik naast applaus nog een boeketje mee. Die heb ik net aan mijn gastvrouw gegeven want zij verzorgt me goed alhoewel ze rondloopt met een gebroken schouder. Ze was er erg blij mee! Ze is een echte bloemenvrouw.
Na even uitblazen en eten met Johan bracht hij me weer terug naar Den Bosch. Morgen bezoek en daarna naar Nuland lopen. Dat is niet al te ver.

24.656 stappen vandaag.
Bij het ontbijt weer een leuk gesprek gehad en ik moest me haasten om weg te komen. Van Boxtel ging het naar Vugth en Den Bosch om de burgemeesters te spreken. Dat is niet gelukt, maar wel een wethouder in Vugth, en een ambtenaar in Den Bosch. In Esch had ik een gesprekje met een energieke ondernemer die net begonnen was met ‘Ons café’: een leuke man die daar wat moois gaat maken.
Na de gesprekken een lekker pintje gedronken op de markt, wat gegeten en mijn slaapplaats opgezocht. Dat bleek een aardige vrouw te zijn met een gebroken schouder. Daar had ze nogal wat last van. Maar ze wist ook dat hoogbegaafden het niet makkelijk hebben. Dat doet deugd op een rare manier. En nu een beetje bijslapen want dat was wel nodig. En morgen naar Arnhem. De eerste keer in drie weken dat ik in een rijdende auto kom te zitten.

27.064 stappen gezet vandaag. Vanmorgen gezellig ontbeten met Rik en zijn vrouw. Toch nog even geprobeerd te jongleren maar de tijd drong voor Rik. Ik kreeg nog wel een drietal oefenballen mee. Na een hartelijk afscheid ging ik op weg naar Boxtel. In Best aangekomen eerst B&W opgezocht maar alle ambtenaren waren net nu weg op een uitje van de zaak. Dus maar een flyer in de bus gedaan en op weg gegaan naar Boxtel. Onderweg kwam Johannes met mij meelopen, wat zeer aangenaam was. Erg veel gepraat en gelachen, en hij heeft ook nog een erg mooie bijdrage geleverd in het gesprek met de wethouder van Boxtel. De burgemeester had helaas geen tijd. Een filmpje staat op YouTube op mijn kanaal hoogbegaafde. Het was een plezierig gesprek waarin de wethouder open stond voor ons verhaal.
Samen met Johannes nog gegeten en hij bracht me zelfs helemaal naar mijn slaapplaats in het buitengebied van Boxtel en moest daardoor helemaal alleen weer terug lopen naar zijn auto. Het was een enerverende dag en ik bedank Johannes voor zijn meelopen en meepraten!
Morgen naar Den Bosch en overmorgen naar de dag van de hoogbegaafdheid. De vraag is of ik morgen nog iemand zal vinden die een stukje meeloopt. Eerst maar eens praten met wat mensen in Vught waar ik doorheen wandel.

20.882 stappen gezet. Een redelijk rustige dag dus. Van mijn gastechtpaar kreeg ik weer wat koffiegeld mee. En dat na een goed ontbijt! Aardige mensen. Om 10 uur mocht ik nog war zeggen tijdens een live interview op Amsterdam FM. Dat ging best wel goed zo voor de eerste keer. En het duurde lang, want ik had al veel gezegd, maar de vragen bleven maar komen. Een leuke ervaring.
Onderweg naar Heeze kwam ik plots in Sterksel terecht. En dus moest ik wel even langs het CCL. Een hartelijk ontvangst, maar we blijven wel verschillen in gedachtengoed. Toch leuk te constateren dat we beiden respect hebben voor elkaar. In een verslag, ja ik loop achter daarmee, meer over het CCL.
Doorgelopen naar Heeze en daar een kasteel gezocht. Nou, eindelijk gevonden bleek het meer een riant landhuis te zijn. In de avond leuk gepraat met mijn gastvrouw. En nu maar vroeg naar bed, want morgen heb ik twee afspraken maar liefst. Dat wordt wel leuk!

32.608 stappen gezet vandaag.
Ik lig wat rozig in bed vanwege een weigerende douche op mijn nieuwe slaapplaats. Een aardig wat ouder echtpaar, ooit boer geweest en nu in ruste.
Vanmorgen was ik op de Leonardoaschool in Weert. Ik was er even na tien uur en eerst even kennis gemaakt met wat mensen daar. En toen mocht ik voor de klas een verhaaltje houden. Dat ging na twee zinnen al over in een spervuur van vragen, wat ik veel leuker vond. Intelligente vragen en ook wat ongeloof over het effect van de voettocht. Maar de meesten waren enthousiast en wilden van alles weten. En ik vertelde alles behalve mijn pincode. Het was de bovenbouwgroep. Daarna een rondje om de school gelopen voor het interview. De vrijwilligers die het radioproject doen hadden de twee meisjes goede vragen laten bedenken en ze deden het prima!  Dat wordt een leuke uitzending. Na een koffie ging ik weer op weg naar de volgende slaapplek waar ik nu dus eindelijk ben aangekomen. Nog even mijn verhaaltje verteld en dan lekker slapen. Morgen naar Heeze en dan naar Geldrop en Eindhoven. En morgen het interview met radio Amsterdam FM.

13.649 stappen vandaag: een rustdag. Ik heb in Weert een perfecte slaapplaats gevonden bij een zakenechtpaar in ruste. Geweldig ontvangen en gezellig mee gepraat. Daarna Weert in om mijn vrouw weer eens te zien, dit keer met dochter. En om nieuwe en schone spullen te krijgen. Daarna kwam mijn vriend nog langs en later hadden we een inspirerend gesprek met een Mensalid. Erg leuk en dat maakte dat ik een uitstekende dag had vandaag. Morgen ga ik wat kinderen vermaken van de Leonardoschool en heb met hen een interview op radio Weert.

21.456 stappen. Vanmorgen erg goed wakker geworden, want ik heb heerlijk en lang geslapen. Geen gesprek gehad maar wel een goed ontbijt. Dan naar Weert gelopen. Op de markt heb ik een gesprekje gehad met een leerkracht van de Leonardoschool. Ze zag de sticker op de achterkant van mijn hoed: het was nieuw voor haar. Zij ging er voor (ze had medelijden met die kinderen) en dat is goed, weliswaar zonder toekomst maar zelf is ze niet hoogbegaafd. Ze wilde wel eens spreken met iemand met een duidelijke mening en tja, die heeft ze gekregen van mij. Hierna was het gesprek weer afgelopen. Verder niets beleefd, de hb-ers van Weert hadden betere dingen te doen dan met mij te gaan zitten praten. Denk ik ten minste.
Nu logeer ik bij een zakenman in ruste en een fervent fietser samen met zijn vrouw. Leuk mee gepraat en een wijntje mee gedronken. Een wat saaie dag dus met een enkel hoogtepuntje. Morgen bezoek en verder niet veel. We zullen zien of we dit weer overleven.

30.604 stappen vandaag gezet. Lekker ontbeten bij mijn gastvrouw. En ze wilde toch iets doen voor mij vanwege mijn voettocht. Dus kreeg ik een leuke korting voor onderweg een kop koffie zoals ze het zelf zei. Erg aardig en zulke acties stel ik zeer op prijs. Ze had tenslotte niets met hb.
Direct maar de burgemeester opgezocht en die had zowaar even tijd voor me. Ik heb mijn zegje kunnen doen en zij zou kijken of haar perscontact interesse had in mijn project. Alle hulp is welkom dus ik zei graag!
Verder gelopen naar Heythuysen en dat bleek een andere gemeente te zijn. Dus ik op zoek naar de burgervader. Uiteindelijk niet gevonden, maar wel de loco! En met hem had ik een erg leuk gesprek en hij zou er aandacht voor vragen binnen de gemeente.
Al met al was het weer te veel loopwerk. Maar goed, morgen naar Weert.

29.446 stappen deze dag. Dat klopt met het gevoel in mijn benen en voeten. Morgen maar even wat rustiger aan doen. Vanmorgen was ik van plan om bij V&D hun Wifi te gebruiken voor het verslag van de school. En toen belde omroep Venlo voor een interview. Het verslag is dus weer niet gelukt maar het interview was leuk!  Allerlei shots wilden ze en natuurlijk allerlei uitspraken moesten opgenomen worden. Ze vond wel dat ik wat lange antwoorden gaf waarop ik zei dat dat komt omdat eindelijk iemand luistert. En de volgende vraag was zoiets als hoe ik mijn jeugd beleefd had. Tja, geef daar maar eens een kort antwoord op! De uitzending is nu geweest en te zien bij de gemiste uitzendingen op hun site. Volgens Johan was het goed gelukt.
Daarna een lang stuk gelopen langs de andere oever van de Maas naar Helden. Veel bos en tuinderijen gezien met ook veel asperges en zelfs rabarber.
Morgen naar Heijthuizen maar eerst de burgemeester hier opzoeken. Een kalme dag hoop ik.

19.179 geeft de stappenteller aan vandaag. Een wat spannend begin van de dag want ik kon langskomen op de eerste Leonardoschool. Het verslag kunt u elders lezen. Leuker was het gesprek met Sonja, een eerste ouder en àctief geweest in dit uitdagende project. Eindelijk een volwassene die redelijk makkelijk praat over hoogbegaafd zijn en die verder durft te denken dan de standaard richtingen. Drie uur praten maar voor je gevoel hooguit een uurtje, is wel duidelijk gezellig te noemen.
De rest van de dag zit ik te broeden op een evenwichtige mening zonder mezelf te verliezen. Gelukkig had ik daar voldoende tijd voor.
Nou ja, morgen weg uit Venlo. Eerst nog even de burgemeester opzoeken in de kazerne en dan de stad uit naar Helden.

17.287 stappen gezet. Een gesprekje gehad met mijn wat alternatieve gastheer: een zeer correcte maar wat overbezorgde gastheer. Hij kon niet zoveel met hoogbegaafdheid. Wel met alternatief gedachtengoed, waar ik weer niets mee kon. Na wederzijds succes wensen ging de reis naar Swalmen en Joep. Eerst in Swalmen even koffie gedronken en daar de eigenaar gesproken die een hb-zoon heeft met problemen. Het was een leuk gesprek over hb maar ook over het ondernemersvak. Ik kreeg van hem mijn eerste koffie gesponsord. Toen Joep opgezocht en ze wisten via Unpack&Track al dat ik er aan kwam. Dat was een leuk gesprek over hb en Hint en ook het ondernemen. Ik vond het wel vervelend voor hem dat ik in een negatieve stemming kwam waar hij overigens geen schuld aan had. Dus sorry Joep, ik kreeg mijn stemming niet meer positief. Daarna ben ik doorgelopen naar Reuver en daar mocht ik in bad. Heerlijk! Morgen naar Venlo met gelukkig een rustdag.

26.228 stappen gezet vandaag. Vanmorgen in alle rust ontbeten in een hotel waar eerder aspergerplukkers zitten dan toeristen. Onderweg Marlies ontmoet en dat was leuk. Het was eigenlijk te warm om te lopen, maar Roermond kwam niet zomaar mijn kant op. Dus de voetjes even laten wapperen. Heerlijke spaghetti gegeten met een glaasje witte wijn. Dat moest even, want verder gebeurde er niets. Morgen kan leuk worden want dan ontmoet ik Joep. En misschien nog iemand. Dat is beter dan zo alleen; je bent toch op een keer uitgepraat met jezelf. Gelukkig komen er nu wat meer afspraakjes aan.

16.304 stappen later. De gastvrouw was aardig maar er was iets. Ze bleek bij de GGZ te hebben gewerkt. Dat toontje zat er nog in. Maar we hebben het even over mijn voettocht gehad bij het ontbijt. Ze maakte het direct weer zo breed dat hb er heerlijk uit valt. Een bijzonder talent is dat.
De tocht ging richting Roermond en in Echt was ik bij mijn slaapplaats. Tussendoor had ik een leuk gesprek met een oude kompel. Na een dutje heb ik nog even gekeken bij een schutterij. Het werd allemaal uitgelegd en bijna mocht ik ook schieten. Maar dat leek me niets met zo een zwaar geweer en die terugslag. Na een biertje ergens, ga ik nu slapen. Morgen naar Roermond.

30.005 stappen. Mijn gastvrouw in Beek bleek een Hongaarse te zijn die de randstad was ontvlucht voor de natuur in Limburg. Zij had zeker wat met hoogbegaafdheid en vooral het idee van een Peerhoes sprak haar aan. Op weg naar Sittard gebeurde niet veel.  Het leukste was dat KPN weer op orde was en dat iemand mijn iPhone wilde repareren. Het is toch wel leuk om een werkend apparaat te hebben. Maar hierdoor ben ik wel verkeerd gelopen en dat kost je dan snel een 10km. Een extra training zullen we maar zeggen. Een keer werd ik aangesproken en die wilde weten waar het ziekenhuis was. Dat wist ik want daar was ik drie keer langs gekomen. Op een terras vroegen ze naar de reden van mijn voettocht en dat was direct het laatste kontakt. Ze hebben wel de flyer gelezen en teruggegeven. Maar de meeste reactie zijn leuker. Een café eigenaar had zulke praatjes dat hij ook een flyer kreeg: hij was er blij mee. 
Het lopen gaat steeds eeen beetje beter.

25.931 stappen. Het was een hartelijk afscheid bij Maria in Maastricht. 4 vrouwen van een familie waren er ook aan het ontbijt en die wilden wel eens weten wie ik was en waarom ik liep. Ze vonden het een mooi doel en we zijn nog samen op de foto gekomen. Ook een fietser uit Amsteram inviteerde me direct bij zijn b&b. De flyer hangt nu daar aan het prikbord.
Op weg naar Beek zou ik langs TV Limburg komen maar daar zat in het echt een snelweg tussen. Daar ik geen route zag, KPN er uit lag qua data weleer leek het mij verstandig om verder te gaan en de TV rechts te laten liggen. Ze waren toch al niet zo enthousiast. De tocht naar Beek ging goed behalve dat zeker drie km lang de ANWB meldde dat het nog 1 km was. Met de auto valt dat nauwelijks op maar lopend zie je de dingen wel anders. Ik slaap nu in een flat, 6 hoog met veel schotels. Een aardige gastvrouw!

13.249  stappen. Na een uitgebreid ontbijt van Maria liep ik terug naar het centrum van Maastricht. Het was een wat saaie dag ondanks de paar leuke gesprekjes die ik had. Ik mis de pers en ik mis andere geïnteresseerden waardoor het een beetje van terrasje naar winkel of Vrijthof is gegaan. Ik heb op de markt wel wandelsokken kunnen krijgen, goedkoper maar zonder de mooie kleuren en natuurlijk een visje en ook nog rode bretels gekocht.
De weinige reacties waren leuk te noemen maar iedereen vond dat de oplossing niet makkelijk zou zijn. Maar ik zie daar geen probleem in als ze maar luisteren en doen wat de probleemgroep ziet als oplossing. Topdown leren en ruimte geven zulllen de hoofdlijnen moeten zijn. En vertrouwen in hun kunnen hebben is ook belangrijk. Maar hiervoor is wel toestemming nodig vanuit de samenleving. Zullen we die krijgen of niet, dat is de vraag!

De teller staat op 25.318 stappen deze dag. Vanaf Valkenburg naar Maastricht gelopen met mooi weer en prima schoenen  Het is wel jammer dat ik niemand ben tegengekomen met interesse in hb. Bij wie ik nu slaap heeft wel een hb-zoon die goed is terecht gekomen. Ook die bestaan tenslotte. 
Het enige adres dat ik nog heb gedaan is De Limburger opzoeken, want ik heb nieuws en dat wisten ze niet. Nu wel! Misschien gaan ze er wel aandacht aan besteden, maar erg enthousiast waren ze niet echt.
Ik ga zien wat morgen brengt. Een hele dag in Maastricht en waar is dan de interesse?? Ach, de berg moest ook achter Mohammed aan lopen. U hoort nog van mij.

23.144 geeft de stappenteller aan. Het bezoek aan de OU was interessant. De rector Magnificus een vijf minuten gesproken, een vergadering daarmee verstorend. Na dit bezoek, het verslag staat onder OU, de weg vervolgd naar Valkenburg en dat viel wel tegen. De gesponsorde schoenen lopen goed, maar mijn voeten en benen moeten nog inlopen. Helaas niemand tegengekomen voor een praatje. Misschien morgen.

28.972 stappen gezet op de eerste dag. Begin middag zijn we met een groepje vertrokken van 6 mensen en Frans Corten heeft ons langs PDA hoge paden geleid. Limburg is erg mooi!
De tocht was ook erg lang en vermoeiend voor een onervaren loper. Dit deel wordt dus kort. Een paar leuke gesprekken gehad en morgen naar de OU. Nu slapen en dat zonder blaren. Tot morgen!