28.322 stappen van Breda naar Oosterhout en Dongen Vaart waar ik plots een slaapplaats had.
27 augustus werd ik wakker in Breda en na een goed ontbijt en het goede advies niet zo bescheiden te zijn ging ik op weg naar Oosterhout. Daar zou ik Patrick ontmoeten die me naar zijn huis zou begeleiden. Maar eerst kreeg ik bezoek van Johan, mijn compagnon en vriend. Leuk gepraat en ook wat zakelijke dingen doorgesproken zodat alles weer op rolletjes loopt, hebben we gewacht op de man met de gele jas. Hij zocht de man met de witte hoed en die was net even naar het toilet toe dus hij liep wat te zoeken. Uiteindelijk zagen we elkaar en stelden we ons voor. Dat is altijd een bijzonder moment. Een leuke man met veel humor maar ook serieusheid die ik wel kan waarderen. Na afscheid van Johan zijn we vertrokken naar Vaart waar hij woont. Onderweg veel gepraat en dat was hoop ik verhelderend want ik liep op mijn praatstoel. Hij heeft ook het nodige gezegd en zo leerden we elkaar al snel kennen.
Bij zijn huis aangekomen ontmoette ik zijn vrouw Angelique en zijn kinderen Sydney en Pascal van 11 en 8 jaar. Leuke kinderen, Sydney heeft een mooie armband gemaakt van blauw en rood en Pascal heeft me ‘s morgens kunnen laten schrikken onderaan de trap. Dat lukt niet veel mensen..:)
In de avond belde mijn gastvrouw in Oosterhout op waar ik bleef. Toen besefte ik dat het SMS-je met de afmelding niet van haar afkomstig is maar van iemand anders. Die heeft het mooi omschreven want ik stonk er met open ogen in. Nu moet ik betalen aan die gastvrouw want die zat te wachten op mij. en ik zit me af te vragen van wie dat textberichtje afkomstig is. Ik heb het telefoonnummer: 06-53331… maar wil nog niet bellen. Wordt vervolgd dus
We hebben aan tafel en in de avond veel gepraat en veel gelachen. Misschien wel teveel gelachen omdat het leven is zoals het is. Ik vind het erg aardige mensen met het hart op de tong en ik heb genoten van hun gastvrijheid. Ik was toch voor hen de grote onbekende die Patrick nog maar een paar dagen volgde op het internet. We hebben lekker bij de vuurkorf gepraat en daardoor kwam ik wel erg laat op bed. Nou ja, na 1/9 slaap ik wel weer bij. Patrick, Angelique en de kinderen, hartelijk dank voor jullie spontane aanbod om mij te helpen met een slaapplek, eten drinken en ontbijt. En natuurlijk het leuke gezelschap!
Morgen rond tien uur moet ik weer in Oosterhout zijn voor de HIKS kinderen en ouders want die lopen een stuk mee naar Kaatsheuvel.

