In het Friesch Dagblad van 15 juni 2011 is onderstaand opiniestukstuk van mij gepubliceerd:
Initiatieven als de Leonardoscholen drijven meer op de emoties van ouders dan dat er sprake is van een structurele oplossing. Dat dit op den duur niet meer houdbaar is mag duidelijk zijn. Daarnaast is er weinig begrip en ondersteuning voor hoogbegaafde volwassenen in de samenleving. Wij gunnen het een hoogbegaafde niet om ten volle van zijn of haar talenten te genieten terwijl we daarmee niet beseffen dat wij als samenleving die talenten nu ongebruikt laten. Sterker nog, we accepteren dat zij een zware last zijn voor de hulp- en zorg-instellingen en de uitkeringsinstanties.
Deze beide problemen zijn op te lossen door acties te ontplooien op twee terreinen. Hoogbegaafde volwassenen moeten hoogbegaafd mogen zijn in onze samenleving. Het moet als normaal worden gevonden dat we 280.000 hoogbegaafde volwassenen in Nederland weten te wonen en zien functioneren als hoogbegaafden. Ze zijn niet beter maar wel anders! Hiervan kan het bedrijfsleven en de samenleving de vruchten plukken en is de hoogbegaafde geen kostenpost meer maar een geldgenerator. Voor de hoogbegaafde persoon is het natuurlijk ook een verademing.
Het onderwijs als geheel zal hierdoor hoogbegaafde volwassenen zien als mogelijk voorbeeld van het door hen te begeleiden hoogbegaafde kind. Hierdoor is de verkrampte houding overbodig die nu nog de overhand heeft binnen het onderwijs. Hoogbegaafde kinderen (55.000 in totaal) zien dan ook rolmodellen waaraan ze zich kunnen spiegelen en waarvan ze kunnen leren.
Maar lang niet alle hoogbegaafde kinderen kunnen zich tot hoogbegaafde volwassenen ontwikkelen in het reguliere onderwijs. Voor deze groep is een derde onderwijslijn nodig vanaf het BO tot en met de universiteit. Naast het speciaal onderwijs en het regulier onderwijs dient dit derdelijns onderwijs zich te specialiseren in onderwijs aan de gemiddelde hoogbegaafde leerling. Dit omhelst bijvoorbeeld ook beeldenken en het daaraan gekoppelde Top-Down denken. Deze derdelijn zal werken als doorverwijs mogelijkheid vanuit het reguliere onderwijs en als kennisbron voor de normale scholen. De kosten hiervan mogen en hoeven niet hoger te zijn dan de kosten per leerling in het reguliere onderwijs.
Van het seperaat op laten groeien van hoogbegaafde leerlingen is natuurlijk nauwelijks sprake omdat ook deze leerlingen bv. mee zullen doen in het normale verenigingsleven. Dan zullen ze ook beter gaan functioneren omdat ze zichzelf goed leren kennen en hun plaats in de samenleving hebben leren kennen. Anders, maar wel gewaardeerd.
Het Leonardo onderwijs is een goede mogelijkheid om door te groeien als derdelijns onderwijs maar daarvoor moet het niet alleen uitgebreid worden met VO en universiteit maar ook aangescherpt qua inhoud en regelgeving zodat ze het gemiddelde hoogbegaafde kind datgene bieden waar het recht op heeft. Onderwijs dat hen als hoogbegaafde aflevert aan de maatschappij. Daar vaart zowel de maatschappij als de hoogbegaafde zelf, wel bij.
De oplossingen zijn er, wat we nodig hebben is geen geld, wel toestemming. Toestemming om als hoogbegaafde van welke leeftijd ook, te mogen leven en functioneren in Nederland. In tijd zal dit de problemen als sneeuw voor de zon laten verdwijnen.
